Pronkjewailpad Noordroute (9) Westeremden-Westerwijtwerd 21 oktober 2018.

 

Op de foto klikken om alle foto’s te bekijken.

 

Pronkjewailpad Noordroute (9) Westeremden-Westerwijtwerd 21 oktober 2018.

Wandelen is verslavend en zeker als je het mooie Pronkjewailpad aan het lopen bent. Omdat het nog steeds mooi weer is, vertrekken we zondag weer naar het Groningse. Al eerder was ik in Westeremden geëindigd, omdat ik weer in het museum Helmantel zijn schilderijen wilde zien en dus geen tijd meer had om verder te lopen.

Vandaar, dat ik nu de draad hier weer oppak en verder ga. Ik zie wel hoe ver ik kom. Iebele is mee, dus mooier kan ik het niet krijgen. Gaat het niet meer, dan stap ik in de auto. Ik loop het mooie dorpje Westeremden uit en via de Huizingaweg bereik ik na een paar kilometer het kleine dorpje Huizinge. Omdat ik nu alleen loop, heb ik nu de app bij de hand om de juiste route te volgen. Toch wel reuze makkelijk zo’n app!!! De stempelpost is in de kerk. Weer zo’n pareltje op de Groningse klei. Ook hier weer fraaie schilderingen op de gewelven. Een mooi koorhek scheidt het middenschip van het koor. Langs de wanden in de kerk een expositie van de Glorious Mysteries van de schilder Michael Reynolds. M’n aandacht wordt gevestigd op een A-4tje met de kop Pelgrimeren. Dat moet ik natuurlijk lezen. Mooie gedichten over “wolken” en teksten over “wolken” in de Bijbel.

Dan weer verder. Naar Middelstum, een grotere plaats met een werkelijk schitterende kerk. Iebele is hier ook gekomen en samen bekijken we het prachtige interieur. Ook hier een stempel met op een stencil een sticker met de tekst of kinderen a.u.b. niet overal een stempel op willen zetten ha, ha!! Na dit uitgebreide kerkbezoek hebben we zo langzamerhand wel zin in een kopje koffie. Nou, dat treft, want de herberg (ook een stempelpost) is open. Herberg De Valk is een oude herberg en veel elementen zijn binnen bewaard gebleven. Het zit hier reuze gezellig. Zelfs de houtkachel brandt, hoewel je nog niet echt van kou kunt spreken. We nemen afscheid en ik loop nog even naar de borg Ewsum, want ook hier kan weer een stempel worden gescoord!  Als pronkjewail krijg ik een koekje.

Ik had me als doel gesteld Westerwijtwerd te bereiken. Het dorpje ligt niet zo ver van Middelstum, dus moet dat wel lukken voor 5 uur. Echter, een paar honderd meter voor het dorp slaat de klok 5 uur en dan……..gaan de stempelposten dicht. Enfin, ik zie wel. Het Huiskamercafé is gebarricadeerd door bouwmateriaal. Een flinke verbouwing zo te zien. Hoewel er ook een klein stempelkastje aan de muur hangt, komt de jonge eigenaar naar buiten en voorziet m’n stempelkaart en wandelboekje van een stempel. “Ik doe niet zo moeilijk” is zijn reactie. “Ook op dagen, dat er normaal niet gestempeld kan worden, doe ik dat als ik thuis ben”. Ik krijg ook nog een pronkjewail mee: een zakje bloemenzaadjes. Echt leuk!

Iebele heeft me ook weten te vinden via allerlei weggetjes en samen rijden we weer terug naar Balk. We krijgen nog een mooie zonsondergang op de koop toe en zien een ballon zweven, die zo langzamerhand toch wel eens naar de aarde terug zal moeten keren. Nog nét voor het echt donker is, zijn we weer thuis na een mooie, gezellige middag op het Pronkjewailpad. Een echte aanrader! Volgend jaar kan dit pad gelukkig ook nog worden gelopen, evenals de nieuw ontwikkelde Zuidroute van dit pad.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*

code