Pronkjewailpad Noordroute (10) Loppersum-Holwierde 25 oktober 2018.

 

Op de foto klikken om alle foto’s te kunnen zien!

 

Pronkjewailpad Noordroute (10) Loppersum-Holwierde 25 oktober 2018.

Het is weer zover. We gaan, nu het nog kán, weer een stukje Pronkjewailpad lopen. Je zou het vandaag echter ook wel “Kerkenpad” kunnen noemen, want in praktisch elk dorp waar we doorheen komen, is de kerk geopend. Dit natuurlijk ook vanwege de daar aanwezige stempelgelegenheid.

Al vroeg ben ik bij Liana en samen pikken we in Veendam Albert op en rijden naar de startplaats Loppersum, waar we eerst maar eens aan de koffie gaan. En die smaakt heerlijk na de autorit. Kenneth is regelrecht met de bus naar Loppersum gegaan en haalt ons later wel in. Het is vandaag een aaneenrijging van dorpen en dorpjes. Het weer werkt nog niet echt mee. Zwaar bewolkt met af en toe een miezerig regentje, waar je best wel flink nat van wordt.

Het eerste dorpje is Eenum. Op een van de hoogste wierden van Groningen. Deels afgegraven, zodat je goed kunt zien hoe vroeger al het land rond de kerk net zo hoog heeft gelegen. Jammer genoeg is de kerk vanwege houtwormbestrijding gesloten, waardoor de stempelpost tijdelijk is verplaatst naar het tuinhuisje bij de woning van de koster. En dat treft, want het regent inmiddels behoorlijk. Kunnen we mooi droog stempelen!

Dan op naar Leermens. Naar de stempelpost in de prachtige, oude Donatuskerk. Er staat koffie of thee klaar voor de Pronkjewaillopers. En er is veel te zien. Bijzonder is het stenen wasbekken “piscina”, wat gebruikt werd door de priesters, met een gat in de muur om het vieze water af te voeren naar buiten. En dit zullen we vandaag in een andere kerk nóg een keer aantreffen.

Nadat we de stevige regenbui afgewacht hebben in de kerk, klaart het weer zienderogen op en breekt het zonnetje door. We lopen echt van de hoge wierde naar beneden. Het weggetje is spekglad door de natte klei, die daar is achtergebleven na het omploegen van de akkers. Uitkijken dus!!  Van Leermens naar Oosterwijtwerd is maar een paar kilometer. De stempelpost in de voormalige Openbare Lagere School is helaas dicht. Rond het gebouw zoeken we een stempelkastje, maar niet te vinden. Dan maar door. Er komt er nog wel een. In Restaurant “Veldzicht”is de eigenaar aanwezig en stempelt met veel plezier onze stempelpassen.  Niet veel later bereiken we het mooie, oude kerkje, de Mariakerk. Deze is open en heeft ook een heel mooi stempel. Prachtig is het koor (absis) met mooie rouwborden. En ook hier is weer koffie/thee te krijgen! We hoeven dus niet om te komen van de dorst.Trouwens dit weer maakt ook niet echt dorstig vind ik.

Dan weer een deurtje verder, onderwijl genietend van de weidse vergezichten. Ik houd heel erg van dit landschap. Heel ver om je heen kunnen zien, het geeft me een gevoel van vrijheid. De luchten zijn fantastisch. Af en toe heel dreigende, donkere wolken, die nóg donkerder lijken in het licht van de zon. Echt prachtig! De elektriciteitsmasten lichten wit op tegen die donkere wolken. Een mooi gezicht. In de verte een grote boerderij met een wit voorhuis. Lijkt heel mooi, maar dichterbij gekomen schrikken we. De achtermuur van de schuur is helemaal gestut om instorten te voorkómen. Grote scheuren door de aardbevingen, die dit gebied veelvuldig hebben geteisterd, maken dit noodzakelijk. Het ziet er heel treurig en mistroostig uit. Heb het expres op de foto gezet, zodat iedereen kan zien hóe erg Groningen door de aardgaswinning al decennia lang getroffen wordt. En zoals te zien met rampzalige gevolgen voor de bewoners van deze provincie.

Niet lang hierna bereiken we het dorpje Krewerd met ook weer een heel oude Mariakerk. Hier is zó veel te zien. De kerk bezit  het op één na oudste, bespeelbare orgel van Nederland en het enige bakstenen gemetselde doksaal. In de blaasbalg van het orgel werden tijdens de laatste restauratie 15e eeuwse fragmenten perkament aangetroffen met teksten over de Heilige Blasius, bisschop van Sebaste. Ze komen w.s. uit een liturgisch boek, waaruit werd voorgelezen tijdens de mis. De gewelven en de ribben bevatten schilderingen. Het is misschien raar dat ik het zeg, maar je ruikt gewoon, dat het een heel oude kerk is en behoort dan ook tot het Grootste Museum van Nederland wat betreft de hoogtepunten in kerken en synagogen.

We hebben hier gepauzeerd, ons boterhammetje opgegeten en de stempelpas weer voorzien van een stempel. Nu gaat de tocht weer verder. Naar Holwierde. En wéér is het een weids landschap waar we doorheen lopen. Af en toe een boerderij, omringd door akkers, die vaak al omgeploegd zijn. Een grote stapel, die ik door de kleur niet thuis kan brengen, blijken geen suikerbieten, maar voederbieten te zijn. Terwijl ik langs een sloot loop, waar een zwaan zwemt, begint deze al van afstand naar me te blazen en z’n veren op te zetten. Mooi gezicht, dat ik maar even vastleg. Zo lopen we het dorp in. En hier vind ik dan ook helaas m’n “Waterloo”. De pijn in m’n rug is té hevig, zodat ik jammer genoeg de laatste kilometers naar Delfzijl niet meer kan doen. In de kleine supermarkt mag ik in de koffiehoek zitten om op de bus te wachten, Veel te bang om ‘m te missen, loop ik tijdig terug naar de bushalte. Heb nog even tijd om snel een blik in de kerk te werpen en stap dan in de buurtbus naar Appingedam.

De chauffeur vertelt bij aankomst op het busstation, dat er een kwartier later een buurtbus naar Loppersum gaat (waar de auto van Liana staat). Dat blijkt niet te kloppen. Dan maar een half uur later met de bus naar Delfzijl. Een paar haltes verderop krijg ik een app-je, dat Liana en Albert in de bus naar Loppersum zitten. Ik stap uit en dan weer eindeloos wachten tot er een bus teruggaat naar het busstation, waar Liana me zal oppikken. Wat ben ik blij als ik na al die omzwervingen weer in de auto zit. Eind goed, al goed, zullen we maar zeggen!!!! We hebben weer een gezellige dag gehad met elkaar en genoten van natuur en cultuur. Het was wél een lange dag!!! Maar liefst ruim 12 uur ben ik in totaal “onderweg” geweest!!! Ja, ja, je moet er af en toe wel wat voor over hebben om het Pronkjewailpad te lopen, hi, hi! Maar……het is meer dan de moeite waard! Helaas is dit de laatste keer, dat we dit jaar zo’n etappe kunnen lopen. Dit weekend voor het laatst. In april mogen we weer!!!!!

 

    1. Elly Koopman Bericht auteur

      Maar je moet toegeven: de kerken waren prachtig! En het openbaar vervoer? Niet vlug, veilig en voordelig in mijn geval, ha, ha!

  1. Johan Wolthuis

    Een mooie fotoreportage van het gebied waar ik ben geboren (Leermens) en groot geworden, de dorpen waar jullie doorheen zijn gelopen. Woon tegenwoordig in Westervoort. Zelfs mijn geboortehuis is op de foto gezet.
    Momenteel bewandel ikzelf de Walk of Wisdom rond Nijmegen.

    1. Elly Koopman Bericht auteur

      Oh, die moet ook heel mooi zijn.Veel wandelplezier. Ben trouwens heel benieuwd wat je geboortehuis is.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*

code