Huldiging Pronkjewailpadlopers (Noordroute) in Groningen 17 november 2018.

 

Op de foto klikken om alle foto’s te bekijken.

 

Huldiging Pronkjewailpadlopers (Noordroute) in Groningen 17 november 2018.

Alle wandelaars, die dit jaar het Pronkjewailpad hebben voltooid, treffen het op deze zonovergoten zaterdag in Groningen. Zo’n 400 deelnemers begeven zich naar Middelbert om vanuit de Martinuskerk in deze plaats de laatste etappe te gaan lopen naar de Martinikerk in Groningen, vroeger genoemd de Sint-Maartenskerk. In groepen van ongeveer 40 wandelaars trekken ze door het mooie Groningse land. Krijgen nog een stempel in het prachtige kerkje van Noorddijk. Aangezien ik nog een paar etappes moet doen, ben ik hier niet bij, maar wél enkele wandelmaatjes. Ik heb toegezegd om foto’s te maken van dit evenement.

Albert, Ate en ik hebben afgesproken op de Grote Markt en lopen door de stad in de richting vanwaar we de wandelaars kunnen zien aankomen. In de drukke winkelstraat staat een draaiorgel Sinterklaasliedjes te spelen en dichterbij gekomen wacht ons een leuke verrassing. De naam van het draaiorgel is (hóe wil je het hebben?): “De Pronkjewail”!!!! Toepasselijker kán het niet! Natuurlijk op de foto gezet, samen met de orgelman. Al vrij snel zien we de eerste wandelaars aankomen, dus snel de camera in de aanslag en fotograferen maar.

Na dit eerste groepje lopen we door naar het park bij het Gerechtsgebouw, waar ik de lopers goed kan zien aankomen. Het zal duidelijk zijn, dat we hier lange tijd hebben gebivakkeerd tot zo ongeveer alle deelnemers gepasseerd waren. En het was ondanks het stralende zonnetje behoorlijk koud. Heel leuk om veel bekende wandelaars langs te zien trekken.

Na de laatste groep, sluiten we ons aan en spoeden ons naar Café Pronk op de Vismarkt, waar brandende vuren en warme glühwein ons weer een beetje opwarmen. Trouwens ik heb zelden zulke lekkere glühwein gehad, maar dit terzijde. Dan op naar de Martinikerk, waar de wandelaars buiten de kerk worden opgewacht door een heuse Martinus. Een toespraak volgt, banieren worden uitgedeeld en in processie lopen alle deelnemers rond de kerk om even later door een door familieleden en bekenden gevormde erehaag de kerk binnen te gaan. Daar wacht als eerste de wel heel bijzondere medaille. Een halve medaille zowaar met haakjes, waar volgend jaar, na voltooiing van de Zuidroute van het Pronkjewailpad de andere helft aan kan worden bevestigd. Wát een leuk idee!!!

In de stampvolle, prachtige kerk vindt het officiële gedeelte van de huldiging plaats met sprekers als: een vertegenwoordiger van de Martinikerk, de bondsbestuurder van de Koninklijke Nederlandse Wandelbond, de burgemeester van Groningen met aansluitend dominee Pieter Versloot, die een korte Vesper leidt, waarin natuurlijk het bekende Pelgrimslied Ultreia, begeleid door het prachtige orgel, bespeeld door Jan Willem Jonkman, door de gewelven klinkt. Met het uitspreken van de Franciscaanse zegenbede eindigt deze vesper.

En dan is het tijd voor speciale huldigingen, zoals degene, die als eerste het Pronkjewailpad in 10 dagen heeft afgerond. Maar ook twee wandelaars, die het al twee keer hebben gelopen. En dan de uitslag van de verkiezing van meest gastvrije stempelpost. Maar liefst 10 nominaties kwamen uit de bus rollen, met als winnaar: het echtpaar Fluks van stempelpost ’t Hemeltje in Woudbloem. Zij en ook de andere negen winnaars krijgen van Peter Velthuis een mooie oorkonde als herinnering aan hun inzet om het Pronkjewailpad tot een succes te maken.

Ook aan het vervolg volgend jaar is al lange tijd druk gewerkt. Vier vertegenwoordigers (van museumdirecteur tot wethouder) van de dan deelnemende gemeenten, te weten: de Veenkoloniën, Westerwolde, Oldambt en het Westerkwartier krijgen even kort de gelegenheid iets te vertellen om ons enthousiast te maken om volgend jaar ook de Zuidroute te gaan lopen. Ik ben er wel zeker van, dat velen weer zullen gaan om zich opnieuw te laten verrassen door het vele mooie, dat Groningen te bieden heeft.

Tot grote verrassing van Peter Velthuis, wordt hij, die altijd anderen in het zonnetje zet, cadeautjes uitdeelt en mensen bedankt, nu eens zélf in de schijnwerpers geplaatst door George Huitema van het Mediateam. Een prachtig in glas-in-lood vervaardigd vignet van het Pronkjewailpad van de hand van kunstenaar Niko Fokkelman. Ook z’n rechterhand Sanne Meijer krijgt een aandenken aangeboden.

Tot slot van deze bijeenkomst zingen we nog met z’n allen, begeleid door het prachtige orgel, uit volle borst het Grunnens Laid, het Gronings Volkslied. En dan is het tijd voor soep met brood en een glaasje, speciaal voor dit evenement gebrouwen honingbier. In een ander gedeelte van de kerk staat inmiddels een lange rij te wachten op het allerlaatste stempel en…..de fraaie oorkonde.

En dan loopt langzaamaan de kerk leeg. Wij gaan ons opwarmen in de beroemde Groningse kroeg de “Drie Gezusters”, waar het weer heerlijk toeven is. Hierna scheiden zich onze wegen. Terwijl m’n wandelmaatjes naar het Hoofdstation lopen, pak ik de bus naar P&R Hoogkerk, waar de auto staat. Drie  kwartier later ben ik weer thuis en kan ik los met de verhalen over deze bijzondere dag. Kijk nu al weer uit naar april volgend jaar als ik de Noordroute ga afronden en met m’n wandelvrienden en-vriendinnen ga beginnen met de Zuidroute van het Pronkjewailpad.

  1. Truus Borst

    Wat een geweldige uitdaging en ervaring om met Pronkjewail pad te wandelen op naar de volgende route 2019

    Elly bedankt voor je mooie foto’s……..

  2. Pingback: Camino Groningen om voltooid Pronkjewailpad te vieren - Henk-Jan van der Klis

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*

code