Dinsdaggroep 9.9.2014

Dinsdagloopgroep Balgzwerftocht Ternaard 9 september 2014.
De eerste tocht van het nieuwe seizoen is een bijzondere tocht. Voor het eerst gaan we met 2 gidsen het Wad op. Omdat sommigen van de groep nog met vakantie zijn en anderen het niet zien zitten om het Wad op te gaan, zijn we vandaag met een klein, select gezelschap van 14 personen. En dat blijkt achteraf helemaal niet erg te zijn, want nu kunnen we steeds goed volgen wat de gidsen: Renze en Durk ons te vertellen hebben. En dat is niet niks! Wat weten zij ongelooflijk veel van dit gebied. Maar ja, zij struinen hier ook al jaren rond en attenderen ons op allerlei interessante dingen.
In verband met het tij, verzamelen we rond een uur of drie in het leuke Café De Steech in Holwerd, waar eigenaar Renze ons opwacht met koffie en heerlijke oranjekoek. Sommigen zijn al gekleed om het Wad op te gaan, maar een enkeling verwisselt hier van kleren. Zo zie je zo maar iemand met een boxershort in legerprint! En dat levert het nodige commentaar op!!! Dan om kwart over vier met de auto naar de dijk bij Ternaard. Ook hier nog verkleedpartijen en allemaal op één na op spiksplinternieuwe gympies (€4 bij Scapino), waarvan sommige nog maagdelijk wit!!! Nou, die herken je dus straks bij terugkomst niet meer. Gerrit heeft lage schoenen aan en denkt het hier wel mee te kunnen redden. Maar oh jee, nog maar een klein eind het Wad in, ligt de zool er al helemaal af, wat hem al snel de bijnaam “halve zool” oplevert. Nòg een eind verder zit er niets anders op dan de schoenen uit te trekken en op sokken verder te gaan. Ook dan volgt de kreet: “held op sokken”. Ja, dàn kunnen we nog lachen, maar…….. oh, oh, die geulen!!!! Sterke stroming, ondergrond spekglad van het slib, hoogteverschillen, waardoor je zó maar ineens diep wegzakt!! Günther en ik hebben het één keer maar ternauwernood op de been kunnen houden. Echt behoorlijk griezelig, ook al vanwege de camera, die we natuurlijk bij ons hadden. Gonnie gaat echt een keer onderuit. Het is behoorlijk koud, stevige noordwestenwind en het water is nou ook niet bepaald warm te noemen. Met als gevolg steenkoude voeten. M aar…….wat is het hier onwaarschijnlijk mooi!!!! Steeds weer een ander “landschap” van geulen, banken, nat glimmend slik. En daarboven een steeds veranderende hemel en…….stil, héél stil. Prachtig, prachtig!!! Genieten dus. We vinden oesters, kokkels, krabben, zeesterren, héél oude stukken veen, wrakhout van zo’n 150 jaar oud. Eén van de groep wil zo’n stuk wrakhout graag meenemen en ……wat gebeurt? De gids wordt ermee opgezadeld en sjouwt dat wel 20 kilo zware stuk op z’n rugtas terug naar de auto!!! Op een bepaald moment staan we aan de rand van de met groene boeien afgezette vaarroute over de Waddenzee.

 

Zien Ameland heel dichtbij liggen en ook het boorplatform boven Ameland. Terugkijkend zie je héél in de verte de Friese kust met een enkel torentje. Fascinerend gewoon. Wel is het steeds goed uitkijken waar je loopt en je evenwicht bewaren als je wegzakt in het slik. Wat ook heel mooi is zijn de oude palen van vroegere rijsdammen, nu helemaal verweerd en vol met pokken, die nu de palen droog staan, dood lijken, maar als ze straks weer onder water staan een en al leven zijn. We leren veel van Durk en Renze. Zij lopen met hun lange stokken voorop, peilen de diepte in de geulen en bieden regelmatig hulp. We voelen ons nietige mensjes in deze onmetelijke ruimte en verwonderen ons over alles wat hier leeft. Het is een samengaan van genieten, soms bang zijn om wéér een geul door te moeten, blij zijn om dit mee te kunnen maken. Ook een gevoel van enorme vrijheid terwijl je hier rondbanjert en avontuur. Als we weer terug lopen, worden we nog verrast door prachtige luchten met diverse pasteltinten. Ondanks dat we het behoorlijk koud hebben, kost het gewoon moeite om dit mooie gebied te verlaten. Dan wacht nog een héél moeilijke tocht over de steile dijk met bazaltstenen. Geen gevoel meer in je voeten en dus goed uitkijken waar je je voeten zet om
niet te vallen. Deze zeker 500 meter lange dijk vond ik nog het meest enge van alles. Doodsbenauwd na 2 recente valpartijen, kom ik dan ook helemaal in de achterhoede aan op de gewone, begaanbare grond en is het laatste stukje terug naar de auto een verademing. En ja, dan kom je bij de auto, kletsnat, onder de drek. Dus eerst gympen en sokken uit en wat je dàn ziet geloof je niet. De voeten zijn nèt zo smerig als de schoenen. Vol met klei, kleine stukjes schelp, enz. Bij de boerderij ligt een tuinslang waar de voeten mee af kunnen spoelen. Schone sokken en schoenen aan en dan bij de auto, in de wind broek uit, onderbroek uit, droog spul aan en dan naar Hantum, waar in het prachtige, oude bruine Café “De Terp” . Hier verkleed ik me eerst verder, want ook de bovenkleren zijn harstikke nat en daar word je koud van. Het is inmiddels kwart over 8 geworden!! We hebben 31/2 uur rondgezworven. Nu eerst een Dokkumer kofje met Beerenburg en slagroom! Mmmmmmm!!!!! Daar word je weer warm van! En dan een heerlijke macaronischotel en ook nog een lekker toetje na. Oei, oei, wat word je daar rozig van en ik moet nog langer dan een uur rijden om thuis te komen. Maar ik heb gezelschap in de auto en dat scheelt, maar ik ben toch wel blij als ik om half 11 weer in Balk ben.
We hebben een werkelijk onvergetelijke middag en avond beleefd, waar we nog lang over na zullen praten. Een absolute topper zo aan het begin van het nieuwe loopseizoen!
Veel dank aan de gidsen en de drie organisatoren van deze tocht: Gonnie, Jan Paul en Guus.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*

code