Domelapad (1) Steenwijk-Oldemarkt 22 november 2018.

 

Op de foto klikken om het album te bekijken.

 

Domelapad (1) Steenwijk-Oldemarkt 22 november 2018.

Om in de termen van Liana te spreken: “we gaan weer een dagje buiten spelen”. We beginnen aan een nieuw “oud” wandelpad n.l. het Domelapad. Het boekje is helaas niet meer te koop, maar Kenneth heeft de route in Maps.me gezet en kunnen we tóch dit pad bewandelen.

We ontmoeten elkaar bij het station in Steenwijk, waar we de auto’s achterlaten. Drinken eerst nog een kopje koffie in het stationscafé “Perron 3” en gaan dan op pad. Het is een koude, sombere dag, maar dat deert ons niet. Warme kleding aan en gaan. Eerst een stuk door Steenwijk, waar we de plaatselijke boekhandel overvallen om een stempel te scoren. En dat lukt. Een mooi stempel siert ons wandelboekje. We werpen een blik op het mooie, steile bolwerk en komen dan bij het prachtige huis “Rams Woerthe”, het voormalige Gemeentehuis. Daarachter het fraaie stadspark met damherten, die juist op dat moment worden gevoerd door een leuk dametje met rollator, die zo blijkt ook Elly heet. Een leuk, kort gesprekje volgt. Wat is dat toch altijd een leuk aspect van wandelen: het, zij het soms vluchtig, ontmoeten van mensen en even contact hebben. Gevolg is wél, dat ik weer een eindje achterop raak. Maar geen probleem, ik zie ze wel lopen.

We verlaten het mooie park, lopen langs de grote waterzuiveringsinstallatie en verlaten even later Steenwijk. De route is simpel. Continu rechtdoor op een fietspad langs het kanaal Steenwijk-Ossenzijl. Na een aantal kilometers op een plekje een beetje in de luwte, eten en drinken we even wat. Eén geluk: we hebben de wind achter en dat scheelt echt een heel stuk!  Na een kilometer of 8 gaat de route voor mij rechtdoor. De rest maakt een extra lus. Ik tref ze wel in Oldemarkt bij restaurant “Hof van Holland”. Hoewel het natuurlijk altijd reuze gezellig is om zo met elkaar te wandelen, vind ik het helemaal niet erg om alleen verder te gaan. Ik geniet ook erg van de stilte, de natuur en in de herfst en winter van het verstilde landschap met diverse kleuren en geuren. Kom nog iemand tegen, die vraagt waar ik vandaan kom en waar ik naar toe loop. Zo heb je zó maar weer even aanspraak. Helaas geen reeën gezien onderweg, terwijl dit gebied een eldorado is voor deze dieren. Ze zijn er wél, maar laten zich niet zien deze ochtend.

Voor mijn gevoel arriveer ik vrij snel in Oldemarkt en besluit nog maar even door de Hoofdstraat te lopen naar het officiële eindpunt van deze etappe bij het oude “Veerhuis”. Kom van alles tegen: mooie panden, etalages in sinterklaassfeer, klein radiomuseum, een “proathuusie” (soort leugenbank) de Willibrorduskerk, waarin zich een prachtig drieluik bevindt met daarop o.a. een afbeelding van Sint Jacobus. Bij de kerk een paneel over de pelgrimsroute het “Jabikspaad”, die hier langs loopt met adressen, waar een stempel kan worden verkregen.

Na dit extra wandelingetje zoek ik de kroeg op. Opwarmen met een lekker kopje koffie en uitkijken of de rest er al aankomt. Had al even gemeld, dat er nóg een aantal wandelaars zouden komen, maar…..dat feest gaat niet door. Bij aankomst hebben ze vliegende haast, want er komt een bus over 3 minuten!!!! Vliegensvlug het restaurant in om het stempel te bemachtigen (stempelpost Jabikspaad), ik snel afrekenen en hup naar de dichtbij gelegen bushalte. Ruimschoots op tijd, want de bus heeft wat vertraging. We hebben gezelschap van een lieve poes, die, zo lijkt het wel, óók op de bus zit te wachten! Gelukkig wipt die niet mee naar binnen.

Met de bus dus terug naar Steenwijk. Auto in en…..dan naar Bever (gratis koffie, ha, ha). Maar, we gaan niet zonder iets te hebben gekocht de deur uit. Ik een lekker warme jas voor het wandelen. Helemaal blij, verlaat ik de zaak samen met de anderen. We nemen afscheid en zien elkaar in ieder geval volgende week weer om een tweede stukje van het Domelapad te gaan lopen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*

code