Staphorst Diekenloop 13-09-2014

Omdat Stichting Wandel Organisatie Staphorst (SWOS) al 10 jaar wandeltochten organiseert, wordt dit vandaag gevierd met een Jubileumtocht, die over belangstelling niet te klagen heeft gehad. Al in maart heb ik me opgegeven. In no time al heel veel aanmeldingen, zó veel, dat men bij 1000 deelnemers de inschrijving moest stopzetten.
Voor deze bijzondere gelegenheid heeft SWOS een route uitgezet, die nog niet eerder gelopen is, n.l. een wandeling over de hoofdader, De Oude Rijksweg, “De Diek”, van Staphorst en Rouveen.
Door de medewerking van veel inwoners, de Gemeente Staphorst en veel bedrijven, die hebben geholpen met aankleding, ter beschikking stellen van materiaal of financiële sponsoring is er een unieke, maar ook éénmalige tocht ontstaan.
En uniek is deze tocht zeker! Je kunt gerust stellen, dat we de hele dag door een soort “openlucht museum” lopen. Het is werkelijk onvoorstelbaar hòe de inwoners vandaag hebben “uitgepakt”!! En hoe veel oude spullen men nog heeft in Staphorst en Rouveen.
We starten bij het bijzondere hotel “De Koperen Hoogte”. En dàt is al een belevenis op zich! Omdat ik vroeg ben, ga ik, na me gemeld te hebben bij de inschrijftafel, met een lift (aan de buitenkant van de toren) naar de 12e verdieping. Dan de trap op naar het nu lege restaurant, dat ’s avonds tijdens het diner, ronddraait. In drie uren tijd is het restaurant terug bij de kassa en de lift om weer naar beneden te gaan. Tòch maar eens een keertje doen….Jammer genoeg is het nog wat nevelig, maar vanuit de lift en boven uit het restaurant mooi uitzicht over de omgeving. Kom Rinskje tegen, die ook een kijkje gaat nemen en beneden gekomen zie ik Kees en Tsjimmie in de rij wachtenden staan. Jeanette is er ook (zelfde starttijd als ik) en even later kom ik Liana tegen. De opening door de burgemeester heb ik helaas gemist, maar daar heeft Jeanette wel foto’s van gemaakt. Wij gaan samen op pad. Langs een stukje autosnelweg, maar dan al snel over boerenerven buiten Rouveen. Hier treffen we een voor een groot deel ingestorte boerderij aan en zien een erf, wat een verzamelplaats is van allerlei zaken. Het voorste deel wordt nog bewoond. Wat ook bijzonder is in deze hele streek, zijn de “stegen” , zijwegen/-paden van de Diek, waar de boerderijen achter elkaar liggen. De voorste liggen dus aan de doorgaande weg (met heel veel verkeer hebben we gemerkt) en de andere boerderijen er in de lengte weer achter. We lopen dan ook vaak van het ene erf over een ander weer naar het volgende erf. En overal zitten mensen in de tuinen, die er ongelooflijk netjes uitzien. Gazons zo glad als biljartlakens, nog prachtig bloeiende borders, bomen vol fruit. En in heel veel tuinen oud gereedschap, oude hakselaars, heel oude fietsen met b.v melkbussen achterop, in Staphorster kostuum aangeklede poppen in een mand aan het stuur, enz. Je blijft kijken en foto’s maken met als gevolg, dat we (inmiddels hebben Ton en Liana ons ingehaald) na 2 uur nog maar 5 kilometer hebben gelopen!!!! Gelukkig zijn we eensgezind en besluiten er een relaxte dag van te maken en te genieten van alles wat er te zien is. Bovendien is het ook nog Open Monumentendag, dus bezoeken we een oude boerderij met complete, originele inrichting. Ook de Historische Vereniging Staphorst heeft de deuren geopend, waar een heel mooie expositie is van door leerlingen van de basisschool gemaakte boerderijen.

 

De steentjes en de dakpannen zijn zelfs in de oven gebakken en op platen zijn de voorgevels gemaakt naar voorbeeld van de erboven hangende oude etsen van Staphorst en Rouveen. Werkelijk ongelooflijk, dat deze leerlingen dit zó prachtig hebben gemaakt. Ook de kerk is open, het orgel wordt bespeeld. Een bord met daarop “Oldtimers” heeft onze interesse en de route voert erlangs, dus…….kijken. Allemaal prachtige oude BMW motoren. De
werkplaats zó schoon en netjes, dat Jeanette opmerkt: “zo schoon heb ik het thuis niet!” We roepen trouwens allemaal steeds: “leuk, leuk” en “oh wat mooi”. We hebben bij de start een consumptiebonnenboekje gekregen. Vooraf was al gezegd, dat voor eten en drinken zou worden gezorgd en we wel een gevulde portemonnee mee moesten nemen, omdat er onderweg van alles te koop zou zijn o.a. voor diverse goede doelen. We hebben dan ook de nodige “knieperties” naar binnen gewerkt, gevolgd door een gehaktballetje in een lekkere saus, broodje kroket, een ijsje, een krentenbol en nòg een gehaktbal. Wat zijn we verwend! Het zal een mooi rommeltje in onze magen zijn geweest! Om een uur of 11 nemen we het eensgezinde besluit om af te zien van de 30 km.( die 33 bleek te zijn). Dan zouden we niets meer kunnen bekijken en met de blik op oneindig door moeten sjouwen. Niet dus. We blijven relaxed lopen, genieten van alles, van de bevolking, die ook geniet van deze dag en dat duidelijk laat merken. Dames in klederdracht fotograferen? Geen enkel probleem. Grappig is de in klederdracht gestoken vrouw op een elektrische fiets en een vrouw in klederdracht achter de motormaaier! Het voert te ver om hier alles te beschrijven. Als we rond drie uur aankomen in Halfweg ( 18 km.) bij eetcafé Het Vergulde Ros, is er weer frisdrank. Een grote tafel met Staphorster kunstnijverheidsartikelen. Terras vol en de grappige “bezemwagens” met traktor ervoor rijden af en aan om de deelnemers terug te brengen naar Lichtmis, ritje van een half uur. En maar zwaaien naar de lopers, die nog onderweg zijn. Op het terras aan het water zit het heerlijk! Kees en Tsjimmie, Roelie, Hennie hebben de lange afstand gedaan, wij hebben ons over Wilco ontfermd, die al een poos binnen is.

 

We krijgen een mooie herinnering mee in de vorm van een kalender met prachtige foto’s! Onderweg, maar ook nu bij de finish complimenteren we de organisatie, die ons deze prachtige dag heeft bezorgd. Het was werkelijk een fantastische, unieke wandeltocht!! Iedereen, die dit mogelijk heeft gemaakt, wil ik dan ook héél hartelijk bedanken! SWOS, het was TOP!!!!!

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*

code