Dinsdag wandeltocht rondje Wijnjewoude met Kerstlunch 18 december 2018.

 

Klik op de foto om alle foto’s te bekijken.

 

Dinsdag wandeltocht rondje Wijnjewoude met Kerstlunch 18 december 2018.

Al weer de laatste wandeltocht van dit jaar met onze dinsdaggroep. En inmiddels traditie geworden, georganiseerd door Jannes en Tineke vanuit het door hun familie gerunde Verenigingsgebouw van de Hervormde Kerk van Wijnjewoude.

Hoewel het weer een trieste dag is (gelukkig zonder regen) is het begroeten van de vele wandelaars een vrolijk en blij gebeuren! Want we kunnen ook enkele wandelaars verwelkomen, die al lange tijd door operaties uit de running zijn geweest. Wat is het dan toch fijn om elkaar weer te zien!!! Het is dan ook supergezellig tijdens de koffie. De zaal is weer helemaal in Kerstsfeer gebracht, de koffie smaakt heerlijk, evenals de gebruikelijke kerstkrans van de warme bakker.

En dan gaan we op pad, sommigen met de kerstmuts op met lichtjes en zelfs eentje met muziek! Voor de minder goed ter been zijnde wandelaars is er een korte route, de rest loopt de langere. Maar het eerste stuk trekken we gezamenlijk op. Het Verenigingsgebouw ligt buiten het dorp. Vrij snel bereiken we een kleine buurtschap “Klein Groningen”geheten. Omdat we geen flauw idee hebben waar deze naam vandaan komt, zoek ik het even op. Er zijn eigenlijk twee verhalen, die de ronde doen. De eerste is, dat deze naam ontstond doordat Groningse turfstekers zich hier vestigden. De tweede is: de grote bedrijvigheid vanwege de in 1902 opgerichte zuivelfabriek “De Vooruitgang” (Wijnjeterp-Duurswoude), opgericht in Wijnjeterp. Door de aanvoer van melk ontstond behoefte aan een winkel met allerhande agrarische artikelen. Deze coöperatie is later verzelfstandigd tot dat deze rond 2012 niet meer rendabel bleek. Ook was er behoefte aan een gezamenlijk gebruik van grotere landbouwmachines waarvoor een coöperatie werd opgericht. Door al deze bedrijvigheid leek het net zo druk als in de stad Groningen – en dat is dus het tweede verhaal hoe deze buurtschap haar naam heeft gekregen. (Jannes en Tineke hebben in het begin van hun trouwen nog in een woning bij de zuivelfabriek gewoond. Nu een vrij haveloos gebouw).

We lopen een stukje langs de Compagnonsvaart (de welbekende Turfroute) en slaan dan een weggetje in naar de kerk van Wijnjewoude. In de verte horen we al klokgelui. Wát een bijzonder welkom nu we dit kerkje gaan bezoeken. Mannen, die in de kerk de kerstboom gaan optuigen, blijken ook goede klokkenluiders te zijn, die wel bereid waren om de touwen te pakken om de klanken van de 3 klokken over de wijde omgeving te laten klinken.

Prachtig! In deze tijd van het jaar vindt bij veel klokkenstoelen in Friesland weer het z.g. “Sint-Thomasluiden” plaats. Sint-Thomasluiden is een traditie die er in bestaat dat tussen 21 december (de feestdag van de apostel Thomas) en 31 december klokken worden geluid. Door het luiden van de klokken zouden de kwade geesten, die de dagen doen korten, verdreven worden. De traditie wordt met name in ere gehouden in Zuidoost-Friesland waar veel vrijstaande klokkenstoelen zijn, die door het volk “gemakkelijk” (nou ja, gemakkelijk??) geluid kunnen worden. Ondanks verboden door de overheid – op de kerkhoven waar de klokkenstoelen stonden werden soms vernielingen aangericht – heeft de traditie stand gehouden.  Er is nu elk jaar nog Sint-Thomasluiden in Oudehorne en bij de Thomaskerk in Katlijk, waar iedereen op de genoemde dagen een ruk aan de luidklokken mag geven. In deze dorpen wordt het luiden nu gestimuleerd en worden wedstrijden gehouden waarin wordt gekeken welk tweetal het best de vierkante slag, een bepaald ritme van twee klokken, kan luiden. Sint-Thomasluiden werd vroeger “Divel-Jeije” genoemd, de “duivels werden uit de lucht gejaagd”.

We lopen de kerk in en worden opnieuw verrast, nu door prachtig orgelspel van een bevriende organist van Jannes en Tineke. Kerstliederen klinken door het oude kerkje uit 1777 en iedereen heeft een plaatsje gevonden in de kerkbanken. Ik ga even de preekstoel op om een paar overzichtsfoto’s te maken en neem een filmpje op als de organist het welbekende kerstlied “Stille nacht, heilige nacht” speelt. Onder de indruk van dit toch wel heel bijzondere gebeuren op deze speciale wandeldag, verlaten we de kerk. Even verderop scheiden onze wegen. De korte route gaat terug naar het Verenigingsgebouw en wij lopen verder door een schitterend, klein natuurgebied ‘t Wijnjeterper Schar. Hier loopt ook een poëzieroute en op enkele plaatsen is een bij de omgeving passend gedicht geplaatst. Zo bereiken wij uiteindelijk ook weer de uitvalsbasis van vandaag, waar alles al in gereedheid is gebracht voor de Kerstlunch.

Zittend aan een lange tafel genieten we van heerlijke soep, diverse soorten brood, enz. En oh, wat is het gezellig om zo met elkaar te tafelen. Aan het einde van de maaltijd worden we verrast door de beide Tinekes in ons gezelschap. Van de eerste Tineke krijgen we een prachtig geborduurde ster met de beste wensen voor de Kerstdagen en 2019. Van de andere Tineke een mooie tekst van Goethe: “” Alleen daar waar je te voet was, ben je ook werkelijk geweest” met daarbij óf een boompje, óf een ster óf een hartje, waar ook iedereen heel blij mee is. Nadat Anne Jannes en Tineke en de koster en zijn vrouw heeft bedankt voor weer een prachtige slotdag van dit wandeljaar, nemen we afscheid van elkaar en wensen elkaar uiteraard heel mooie feestdagen toe en alle goeds voor 2019! We hopen elkaar volgend jaar weer in gezondheid te kunnen begroeten en nog weer veel mooie wandelingen met elkaar te kunnen maken.

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*

code