Silvesterloop Poppingawier 31 december 2018.

 

Op de foto klikken om alle foto’s te bekijken.

 

Silvesterloop Poppingawier 31 december 2018.

Inmiddels al jaren traditie om op de laatste dag van het jaar naar Poppingawier te gaan om daar de Silvesterloop mee te maken. Al jaren dus, want dit jaar voor de 16e keer maar liefst. Bijna zou aan deze traditie een einde zijn gekomen, omdat na 15 jaar de organisatie van deze tocht het voor gezien hield. En het zou héél jammer zijn geweest als deze tocht na 15 jaar zou zijn gestopt. Gelukkig is er opvolging gekomen en kon de tocht dus ook dit jaar (zij het in een ietwat gewijzigde vorm) doorgang vinden. Voor mij de 14e keer (in 2016 lag ik in het ziekenhuis met een bloeding in de wand van de aorta en ook in 2017 kon ik helaas niet meedoen), die ik nu gelukkig weer kan doen en ook nog eens de langste afstand: 10 mijl oftewel zo’n 16 kilometer!  Iebele gaat mee, dus mocht het op een bepaald moment niet meer gaan, kan ik zó in de auto stappen. Echt heel fijn dus!

Deze tocht is voor mij altijd weer bijzonder en wel om de volgende reden: we hebben meer dan 30 jaar in deze streek, de Legegean, gewoond en wel in het dorpje Gauw, waar we prachtige jaren hebben gehad met ons gezin. De kinderen hebben hier een heerlijke jeugd gehad. Ik heb tot de bevalling van Welmoed nog voor de klas gestaan in Gauw (in de oude school, jaren geleden verbouwd tot 3 woningen). De kinderen hebben op de nieuw gebouwde school gezeten, die nu al weer leegstaat, omdat er een fusieschool is geopend, waar leerlingen uit de dorpen Gauw, Sybrandaburen en Terzool nu gezamenlijk onderwijs krijgen.

Zo lopend door de dorpen zie je de veranderingen in de afgelopen jaren. Huizen, waarvan je vroeger wist wie er woonden, hebben nu nieuwe bewoners, die ik uiteraard niet ken. Het passeren van ons huis, roept ook altijd weer speciale gevoelens op. Het is voor mij echt een nostalgische wandeltocht. Ik fotografeer dan ook veel in de dorpen waar ik doorheen loop. Voor het eerst is de route gewijzigd. Men wilde iets nieuws, niet steeds hetzelfde. Maar de mogelijkheden om een rondje te lopen, zijn nogal beperkt. Gingen we eerder altijd net buiten Sybrandaburen richting Sneekermeer, dat is nu niet het geval. Best jammer, want er was dan een stempelpost bij het Terzoolstersluisje met de jachthaven, waar we dan aan de soep gingen. Om dan daarna de route te vervolgen over de Griene Dyk langs de ondergelopen weilanden aan de boorden van het meer om dan uit te komen bij de stempelpost op het kruispunt naar Recreatiegebied De Potten. Vandaar terug door alle dorpen met voor de wandelaars leuke onderbrekingen, zoals: koffie met oliebol in het Dorpshuis van Gauw, heerlijke glühwein in de kerk van Sybrandaburen, het roken van poon (ook te koop!!) bij de kerk in Terzool.

Nu lopen we dus heen door alle dorpen naar De Potten, waar de stempelpost en het keerpunt is en dan dezelfde weg weer terug. Kon me niet echt bekoren, maar…….al lang mooi, dat de tocht er nog is!!

Het is heel mooi, zacht weer voor de tijd van het jaar. Ik heb zo’n beetje alle weersomstandigheden op deze wandeltocht wel meegemaakt, maar dit is toch wel bijzonder. Als je op het weer afgaat, zou je zeggen dat het voorjaar is, maar aan het knallen (dichtbij en veraf) word je er aan herinnerd, dat het Oudejaarsdag is. Ook het carbid schieten is in deze streek nog steeds heel populair. Ik passeer een aantal knapen, die bezig zijn met melkbussen (eentje zelfs nog Hindelooper beschilderd!!). Ze vragen of ik ook even oordoppen op wil terwijl ik sta te kijken en foto’s maak. Nou, ik bedankt voor het vriendelijke aanbod, omdat ik weer verder ga, maar het knalt behoorlijk! Als ik het grote, oranje “kanon” zie liggen, waar later nog mee geknald gaat worden, vraag ik me af  hóe hard die knallen wel niet zullen zijn. Ik maak het niet meer mee.

In Gauw dus aan de oliebol, waar iebele inmiddels ook even is neergestreken. Gezellig! Allemaal bekenden van vroeger, waar we een praatje mee maken. Tref daar ook nog drie wandelvrienden van de dinsdag wandelgroep, die de 10 km. lopen. Ik ben de laatste van de deelnemers. 57 wandelaars hebben de langste afstand gelopen en 35 hardlopers, die altijd de wedstrijdversie van deze tocht doen. Ze hebben me onderweg ingehaald en ben ze weer tegengekomen. Altijd leuk! Omdat ik zo laat ben, is de glühwein op en in Terzool is dit jaar niets georganiseerd. Om kwart over vier ben ik weer bij Eetcafé De Trilker in Poppingawier en meld me af, terwijl ik m’n weg moet zoeken tussen de feestgangers door. Inmiddels is er n.l. muziek en het is er barstensvol met wandelaars, bezoekers, enz.  We praten buiten nog even na met m’n wandelmaatjes van de dinsdag groep. Er hebben in totaal meer dan 500 wandelaars en hardlopers aan meegedaan dit jaar. Een heel mooi aantal, waar de organisatie blij mee is.

Dan besluiten we huiswaarts te keren. Nou, niet echt, want we gaan eerst nog gezellig aan de koffie bij een vriendin in Terzool. Even lekker bijkletsen. Een leuk einde van weer een mooie wandeling op deze Oudejaarsdag 2018! Organisatie en vrijwilligers: heel erg bedankt!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*

code