Dinsdag wandeltocht rondje Oranjewoud 22 januari 2019.

 

Met een klik op de foto is het album te bekijken.

 

Dinsdag wandeltocht rondje Oranjewoud 22 januari 2019.

De weersverwachting is niet al te best, sneeuw voorspeld, maar als ik opsta is er nog niets aan de hand. Dus op naar Oranjewoud. Al direct na de start weer zo’n prachtige, rode lucht, zodat ik het niet kan laten deze even op de foto te zetten. Het is vrij rustig op de weg en ik ben dan ook ruimschoots op tijd. Helaas heeft de navigatie me niet naar de dichtbij het museum gelegen parkeerplaats gestuurd, maar een eindje verderop. Als ik de auto uitstap schrik ik gewoon van de enorm koude, gure wind. Brrrrr! En dan te bedenken, dat we na de koffie gaan lopen!!!! Verkleumd kom ik het prachtige Museum Belvédère binnengestapt. Een fantastisch mooie plek als uitvalsbasis deze dag. Het is een bijzonder gebouw, een soort schoenendoos, met in het midden het in glas opgetrokken museumcafé, waar het water van de gracht onderdoor stroomt. Hier is door de architecten over nagedacht.

Binnen zitten al een aantal van de groep aan de koffie en van lieverlee stroomt de rest ook binnen. We zijn met maar liefst 26 personen op deze wandeldag afgekomen. Een grote groep dus, die de kou trotseert en zich niet heeft laten weerhouden door de weersberichten.

Na de koffie, rond de klok van 10 uur, gaan we dik ingepakt op weg. Het scheelt een stuk, dat we de wind schuin achter hebben. We lopen Oranjewoud uit, een piepklein stukje door Heerenveen om vervolgens in De Knipe terecht te komen. Al in het begin van de route hebben we in de verte het witte kerkje van De Knipe zien liggen, straks komen we er langs. Op de weg naar De Knipe wordt volop gezaagd en gesnoeid. Terwijl Jan Paul en ik aan komen lopen, zien we, dat mannen bezig zijn met het zagen van een boom. Een touw hangt bovenin. En hoewel ze ons wel hebben gezien, hebben ze kennelijk geen tijd om ons even te laten passeren, want…… de boom wordt naar beneden getrokken en belandt pál voor onze voeten op het pad!! Ternauwernood ontsnapt dus aan een vroegtijdig einde van onze wandeltocht!

In De Knipe loopt het prettig zo tussen de bebouwing. Lekker beschut tegen de wind. Er wordt naar ons gezwaaid door mensen, die behaaglijk achter het raam van hun verwarmde huis naar ons kijken. Ach, zo veel vertier is hier niet op deze nog vrij vroege ochtend. Halverwege het dorp trekken we de natuur in. En hoe langer we lopen, hoe minder last we hebben van de kou.

We lopen vandaag een heel mooie en zeer afwisselende route, uitgezet en voorgelopen of gefietst door Griet en Margreet. Nou, ze hebben geweldig hun best gedaan om ons deze aantrekkelijke route voor te schotelen! Overal in de sloten en vaarten ligt ijs. Af en toe een klein wak, waar de vogels gebruik van maken. Vooral veel meerkoeten, maar ook enkele ganzen krijgen we te zien. Verder is het stil. We lopen langs weilanden, vaarten, maar dan opeens belanden we in een stuk heel donker naaldbos. Weer eens even wat anders, ha, ha.

Even hierna, bij het bord Mildam, weer het bos in. De bodem staat vol met verdroogde, bruine varens. Een kronkelpad voert erdoorheen. Altijd leuk om zo’n sliert door het bos te zien trekken. We laten de begraafplaats van Brongergea met de grafkelder van de familie van Limburg Stirum links liggen en gaan weer een mooi fietspad op en passeren op een bepaald moment de drafbaan, waar iemand aan het draven is met één paard voor de sulky en een ander paard los ernaast. Mooi gezicht! Maar wat moet die man het ook kóud hebben denken wij…….Al lopend en gezellig kletsend zien we in de verte de contouren van het museum voor ons opdoemen en dat betekent: warmte, rust, lunchen. We mogen hier onze meegebrachte boterhammen opeten en er wordt soep geserveerd en er is melk en karnemelk. Nog steeds is het droog. Tóch wordt besloten de lunchpauze wat in te korten en aan de middaglus te beginnen. Er valt dan inmiddels al een griebeltje van iets wat op sneeuw lijkt. Ik had me sowieso al voorgenomen om na de lunch naar huis te gaan, dus neem ik afscheid en loop terug naar de auto. Het gaat dan al wat meer sneeuwen.

De weg is nog prima berijdbaar, maar hoe dichter ik bij Balk kom, hoe meer sneeuw er ligt. Ik ben dan ook mooi op tijd, vóór er een flinke laag ligt, weer thuis. En dan gaat het inderdaad flink sneeuwen. In een mum van tijd ligt er al een redelijke laag. Ik besluit dan ook aan het einde van de fotoserie van vandaag nog een paar sneeuwfoto’s te maken vanuit de warme kamer . Het was weer een mooie wandeldag vandaag met een prachtige, afwisselende route! Margreet en Griet: nogmaals bedankt!!

    1. Elly Koopman Bericht auteur

      Wat leuk, dat je reageert op m’n website Wim. Dankjewel hoor. Het was een prachtige dag vond ik met een grote deelname.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*

code