Domelapad (7) Haulerwijk – Een (Amerika) Ronostrand 31 januari 2019.

 

Op de foto klikken om het hele album te bekijken.

 

Domelapad (7) Haulerwijk – Een (Amerika)  Ronostrand 31 januari 2019.

Was nog best spannend gisteravond of we wel zouden kunnen gaan wandelen. Er werd sneeuw en gladheid voorspeld en ja, dan denk je: kan ik morgen dan wel rijden? Want het is vanuit Balk toch op z’n minst een uur. Gelukkig was hier niets aan de hand. Wel voorzichtig gedaan, want je weet maar nooit. Maar geen enkel probleem. Dat was in Veendam, waar Albert woont, wel even anders. Maar liefst zo’n 7 cm. sneeuw was daar gevallen. Ik ben mooi op tijd bij het Ronostrand, waar we met drie auto’s arriveren. Liana haalt ons op en parkeert dan de auto vlakbij de bushalte, waar Ate is uitgestapt.

Zo gaan we rond half 10 op stap. Het is droog, maar de wind is schraal en guur. We zijn echter goed ingepakt en het lopen houdt ons wel warm. De route is erg mooi, vooral het stuk over het natuurgebied van het Fryske Gea: het “Mandefjild”. Een dun laagje sneeuw bedekt de bodem, zodat het lijkt alsof er met poedersuiker is gestrooid. Prachtig! Wat kun je dan toch onvoorstelbaar genieten van de natuur. En dat doen we ook!

Als we het Mandefjild verlaten, komen we achter het Conferentieoord “Nieuw Allardsoog” uit. Hoewel we ervan uit waren gegaan, dat we onderweg nergens even konden neerstrijken, zien we nogal wat auto’s staan en wagen een gok. En….niet te geloven, het restaurant is geopend!!! Wát een verrassing en wat heerlijk om hier aan de koffie te gaan. Eigenlijk smaakt de koffie dan nog veel lekkerder, omdat je dit niet had verwacht. We nemen het ervan en genieten van een vrij lange rust. Hoewel ze hier geen stempel hebben, wordt er even gebeld met het NIVON huis “Allardsoog”, waar we wel een stempel kunnen krijgen in ons wandelboekje. Even een kleine omweg en we zijn er. Blijkt achteraf, dat we ook hier aan de koffie hadden kunnen gaan.

We lopen even later een klein stukje terug en vervolgen onze route. Ook hier weer fraaie stukken over heide en door bos. Er bloeien zelfs nog een paar bremstruiken. Hoe is het mogelijk! Het loopt lekker, want ook hier weer veel luwte. We passeren de grote Zwartendijksterschans. We passeren aan de ene kant van de weg een kudde schapen, terwijl aan de andere kant één eenzaam schaap bij de schans de wacht lijkt te houden.

Al vrij snel hierna komen we in de buurtschap Amerika om even later te arriveren op de parkeerplaats bij Recreatiecentrum “Ronostrand”, waar onze auto’s staan. Liana wordt naar Haulerwijk gebracht, waar haar auto staat en gezamenlijk rijden we naar Oosterwolde, waar Jelle al is ingeseind om koffie te zetten. Omdat onze kleinzoon vandaag 12 jaar is geworden, trakteer ik op wat lekkers bij de koffie. Zo zitten we nog een tijdje gezellig na te kletsen en we zijn het er allemaal over eens, dat het weer een fantastisch mooie dag is geweest met prima wandelweer. Gelukkig is het terug naar huis ook goed te rijden. Geen sneeuw, geen gladheid, dus wat wil je nog meer?

    1. Elly Koopman Bericht auteur

      Dat was het zeker Liana. We hebben een heel gezellige, mooie dag met elkaar beleefd. Volgende keer weer op pad. Zin in.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*

code