Maria-Lichtmis-Wintertocht van kerk naar kerk 2 februari 2019.

 

De Jacobuskerk in Zeerijp. Op de foto klikken om het hele album te bekijken.

 

Maria-Lichtmis Wintertocht van kerk naar kerk 2 februari 2019.

Wat heb ik hier naar uitgekeken! Maar ja, wat doet het weer? Komt er sneeuw of kunnen we de lange rit naar het noorden van Groningen wel doen???? Gelukkig zijn de weersverwachtingen goed voor vandaag. De wegen zijn schoon en dus……op naar Grunn’n!

Het is een wandeltocht langs vier Middeleeuwse kerken op het Hoge Laand. In elke kerk is wel iets te doen, georganiseerd door de plaatselijke commissie. Ik heb besloten om te starten in de kerk van ‘t Zandt. We zijn er als eerste, We, want Iebele is gezellig mee. De route is niet lang en er is onderweg veel te zien en te beleven, dus rijdt Iebele gewoon van kerk naar kerk en dan treffen we elkaar daar weer.

Bij de prachtige Mariakerk van ‘t Zandt branden de vuurkorven en binnengekomen, worden we heel gastvrij ontvangen. De koffie is klaar en we krijgen er een heerlijk stuk Groningse koek bij. Dat alles voor slechts 1€ per persoon! Dat smaakt goed na de lange rit. Het interieur van de kerk is werkelijk schitterend. Nog veel fresco’s zijn er te bewonderen. En dat is nog niet alles. In de kerk een heel mooie expositie van Ikonen, geschilderd door Gea Fictoor, die zelf met haar man aanwezig is en tekst en uitleg geeft en bezig is met een nieuwe Ikoon te schilderen. Ook geeft ze workshops, maar ja, een beetje te ver om regelmatig deze kant op te gaan. Ook hangen er prachtige wandkleden van haar hand. Helemaal zelf bedacht en duidelijk met heel veel gevoel gemaakt. Het kost me moeite om me los te rukken, maar dit is nog maar de eerste kerk en ik wil het hele rondje lopen, dus…….neem ik afscheid van Iebele, die een prachtig boek heeft gevonden over Ikonen en andere onderwerpen. Dus die vermaakt zich hier nog wel even.

Op naar Zeerijp, naar de volgende kerk. Het is onderweg genieten. Hier zijn de landerijen nog bedekt met een laagje sneeuw. Hoewel de lucht grauw en grijs is, is het tóch een prachtig landschap waar ik doorheen loop. En dan die stilte. Echt doodstil. In een van de kerken kwam ik de tekst tegen: “alleen in de stilte is niet alleen”. Vond ik mooi. Zo voelde ik het ook. Geen horden wandelaars. Af en toe kom ik er een paar tegen, die in een andere kerk zijn gestart. Kom ik even later tot m’n grote verrassing Roelie en Follie tegen, die op weg zijn naar ‘t Zandt. Wát leuk toch!

In Zeerijp zit Iebele in de Jacobuskerk al op me te wachten. Het ruikt er heerlijk naar pannenkoeken, die hier worden gebakken. En er is koffie, snert, enz. Ook alles weer voor slechts €1. We zijn niet de enige, die een pannenkoek verorberen. Heerlijk! Terwijl we zo lekker zitten te smullen, worden we verrast door prachtig gezang dat door de kerk klinkt. Een jonge vrouw, Tineke Zijlstra, loopt al zingend door de kerk en door de geweldige akoestiek heeft ze geen microfoon nodig. Ze heeft een prachtige stem en zingt de mooiste liederen. Ook deze kerk is heel bijzonder qua interieur. Na deze heerlijke rustpauze ga ik weer een deurtje verder.

Nu naar Leermens. Heb w.s. een aanwijzing verkeerd begrepen, want ik loop een doodlopend pad op. De bewoners aan het eind van het pad willen me wel naar Leermens brengen, want zij gaan ook in de kerk luisteren naar het Byzantijns koor. Ik sla het vriendelijke aanbod af, want ik wil de hele route lopen. Gelukkig kan ik in de kerk aangekomen, het koor nog beluisteren. De kerk zit vol en het koor zingt prachtig! Nadat ik ook hier weer een stempel heb gekregen op m’n stempelkaart, vertrek ik om naar de laatste kerk te gaan in het dorpje Eenum.

Al van verre zie je de kerk hoog op een terp liggen. Rondom is de terp afgegraven. In de diepte ligt de ijsbaan, waar nu nog steeds ijs in ligt. Het is daar dus kennelijk kouder geweest dan bij ons in Friesland. Het Kerkpad voert omhoog naar de kerk. Ook weer zo’n oud “pareltje” in het Groningse land. Iebele heeft het dorpje ook weten te vinden met de auto en zit al op me te wachten. Weer zo’n gastvrij onthaal met pannenkoeken, koffie, thee, snert. Wij houden het op een beker koffie. Een vrijwilligster vertelt het een en ander over de kerk en attendeert mij op een bank, waar de rijke familie Koenders vroeger zat. Wapens sieren de bank en aan het eind zelfs een speciaal alleen voor hen bevestigd “offerblok”. Waar zo zei deze dame meestal maar héél weinig geld in zat!!!!! Ach, dat is van alle tijden zullen we maar zeggen. Als je met een collectebus door het dorp gaat, sta je soms ook verbaasd wat mensen er in doen. Van wie je een redelijk gift verwacht, valt het tegen en van wie je het niet verwacht is de vrijgevigheid vaak groter……..

Nadat het laatste stempel op m’n stempelkaart is gezet, krijg ik een kleine oorkonde en een verrassing: een doosje met daarin een waxinelichtje gemaakt van bijenwas. Oh ja, in elke kerk kon je ook een kaarsje van bijenwas kopen, voorstellende een engeltje óf een mariabeeldje. Het laatste heb ik mee naar huis genomen. Zo is er een einde gekomen aan een héél bijzondere wandeltocht. Voor de eerste keer georganiseerd en wat mij betreft voor herhaling vatbaar. Ik heb van het begin tot het eind genoten van alles en ben héél blij, dat ik dit mee heb mogen maken.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*

code