Dinsdag wandeltocht rondje St.-Jacobiparochie 5 februari 2019.

 

Op de foto klikken om alle foto’s te bekijken.

 

Dinsdag wandeltocht rondje St.-Jacobiparochie 5 februari 2019.

Vandaag hebben Anne en Tineke, die in het naburige St.-Annaparochie wonen, de wandeling voorbereid. Uitvalsbasis is vandaag Cultureel Centrum De Groate Kerk met het er tegenaan gebouwde Jabikshuus.

Het is knap mistig als ik van huis ga. Maar…..gelukkig droog na al die regen van maandag! Bij Workum klaart het op, maar even later duik ik de mist weer in. Toch is er ruim voldoende zicht en na zo’n 50 minuten arriveer ik bij de kerk. In het Jabikshuus heeft een vrijwilligster van de Groate Kerk de koffie al klaar en daar hebben we wel zin in. Heerlijke cake wordt erbij geserveerd. Langzaam aan druppelen de wandelaars binnen. Maar liefst 21 hebben de reis naar het hoge noorden ondernomen.

Voor mij is St.-Jacobiparochie heel speciaal. Jaren geleden hier gestart met het Jabikspaad, de pelgrimsroute naar Hasselt. M’n eerste stempel hier gekregen op m’n stempelkaart in de Jacobshoeve, een Bed & Breakfast in het dorp. Al weer een aantal jaren bestuurslid van de Stichting Jabikspaad en door m’n functie van regiocontactpersoon van de regio Friesland van het Nederlands Genootschap van Sint Jacob, nauw betrokken geweest bij de realisatie van het Pelgrimsinformatiecentrum in het voorportaal van de Groate Kerk. Bovendien ligt de Camino der lage Landen, Santiago aan het Wad, van afgelopen zomer nog vers in m’n geheugen. Met honderden pelgrims via 3 routes van zuid naar noord gelopen, in omgekeerde richting, naar het tot Santiago aan het Wad omgedoopte St.-Jacobiparochie. Met als slot een schitterend pelgrimsfestival in de grote tent voor de kerk, waar we met 400 pelgrims genoten hebben van een pelgrimsmaaltijd, verzorgd door Restaurant “Zwarte Haan” op Zwarte Haan. Geweldig is het geweest.

Dus had ik weer heel veel zin om vandaag mee te gaan lopen. Anne vertelt tijdens de koffie het een en ander over de route en klokslag 10 uur gaan we op pad. Het is nog behoorlijk nevelig en de lucht is grauw en grijs. Even buiten het dorp slaan we de Zondervansreed in . Niet veel verder gevolgd door de Griene Dyk. Het is een oude, nog in oorspronkelijke staat verkerende zeedijk, die het land beschermde tegen de toen nog niet ingepolderde Middelzee. Je kunt je gewoon niet voorstellen, dat Minnertsga, maar ook Berlikum vroeger aan zee lagen. De dijk is vrij hoog en kronkelt door het landschap. Omdat ik achteraan loop, heb ik helaas een grote groep reeën gemist, die de voorop lopers wél hebben zien rennen. Jammer!

We komen uit op de Camstrawei en lopen de zeedijk op, die als eerste het land heeft beschermd tegen de Waddenzee. Vanaf deze dijk dus geen zicht op het water. Er liggen nóg twee dijken achter. Inmiddels laat de zon zich zien en kunnen we genieten van de weidse vergezichten, die dit gebied, Het Bildt, zo bijzonder maken. Ik kom hier heel graag. In alle jaargetijden heeft het veel moois te bieden.

Zo arriveren we in de buurtschap of is het een piepklein dorpje Westhoek en lopen meteen tegen het Indonesische restaurant op, dat helaas te koop staat. Een van de eigenaren komt uit Indonesië en dat is te zien aan de vele beelden in voor- en achtertuin. Ook de naam refereert aan deze eigenaar: Gaya Indonesia. We hebben er wel eens gegeten en de sfeer was altijd heel bijzonder. Wie een koopje wil halen moet er nu bij zijn, want de beelden en andere zaken worden verkocht voor de helft van de helft van de prijs!!!!!

Het pand staat aan het einde van de Oudebildtdijk, de langste straat van Nederland. Het laatste huisnummer is 1222!!!! De bebouwing is hoofdzakelijk aan de linkerkant, tenminste als je van Westhoek komt. Als je in Oudebildtzijl begint, staan de huizen en huisjes dus aan de rechterkant. Aan de andere kant van de weg, in de diepte gelegen, enkele boerderijen. Veel van de oude huizen en huisjes zijn opgeknapt en er wonen veel kunstenaars. Afgelopen zomer was er ook weer een kunstroute op Het Bildt. Op erven en in schuren van boerderijen was veel mooie kunst te bewonderen. Zeker afgelopen zomer in het kader van Leeuwarden/Friesland Culturele Hoofdstad Europa. Ik heb het nog nóóit zó druk gezien op de Oudebildtdijk.

Op een bepaald moment verlaten we deze weg en keren terug naar St. Jabik (op z’n Bildts). De zon is weer verdwenen en het is weer behoorlijk nevelig geworden. In het dorp valt het mee, dus maak ik nog even een paar foto’s van de kerk en niet te vergeten het kunstwerk van Henk Rusman, de Poort, symbool voor het begin van de pelgrimsroute.

Dan is het lunchtijd. Iedereen zit al aan de soep als ik binnenstap. We mogen hier ons meegebrachte brood opeten en er is melk en karnemelk. Ik vertel nog iets over het Pelgrimsinformatiecentrum, dat bekeken kan worden, evenals de kerk. Er wordt besloten dit na de middaglus te gaan doen. Omdat ik die niet mee zal lopen, maak ik nog wat foto’s van het centrum en de kerk en ga dan weer op weg naar huis. Het was een heel mooie route zo rond St.-Jacobiparochie door het mooie Bildt.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*

code