Winterwandeling met A.W.V. “De Trekvogels” Apeldoorn 9 februari 2019.

 

Met een klik op de foto kun je alle foto’s bekijken.

 

Winterwandeling met A.W.V. “De Trekvogels” Apeldoorn 9 februari 2019.

Vandaag ga ik ergens lopen, waar ik nog nooit aan een wandeltocht heb deelgenomen: Apeldoorn. Het zit n.l. zo: Iebele is door onze zoon Thiadmar, die met z’n gezin in Epse, vlakbij Deventer woont, uitgenodigd om samen met kleinzoon Taran naar Brummen te gaan om daar Oldtimers te bekijken. Dat is dus niet tegen dovemansoren gezegd, want auto’s is echt Iebele z’n ding! Om ook mee die kant op te gaan, heb ik maar eens even m’n wandelboekje geraadpleegd en wat blijkt? Er is zo waar een tocht in Apeldoorn, maar een kwartiertje rijden van Epse, want de startlokatie ligt in het zuiden van de stad, vlakbij de A31. Helemaal goed!!

Zo rijden we naar Epse, drink daar nog een bakkie en ga dan naar Apeldoorn. Makkelijk te vinden de startlokatie in de kantine van de Stadsreiniging. Hoewel uiteraard de lange afstanden al lang zijn vertrokken, mag ik n.b. pál voor de ingang van het grote gebouw parkeren. Hoe mooi wil je het hebben? Laat komen en vlak voor de deur uitstappen!!! De kantine is praktisch leeg. Ben op dat moment de enige wandelaar, die zich aanmeldt. Om niet te lang onderweg te zijn, kies ik voor de 10 km. Routebeschrijving krijg ik mee, maar de route is helemaal gepijld.

Onderweg stormde het al behoorlijk, maar ik dacht: in het midden van het land zal het wel wat meevallen. Niet dus. Af en toe waaide je gewoon bijna om. Vooral het eerste stuk over het indrustrieterrein, waar tussen de gebouwen door je met enorme windvlagen te maken kreeg. Ben echter op m’n beide pootjes blijven staan, ha, ha. Al heel snel lopen we op een mooi pad aan de rand van de stad. Een snel stromend beekje, te zien aan de op de oppervlakte drijvende bladeren, loopt parallel met het pad. Op een bepaald moment zelfs aan beide kanten. We wijken even van het pad af voor een ommetje door een nieuw aangelegde wijk, waar ook een geul met stromend water doorheen loopt. Even later weer uitkomend op voornoemd pad. Enkele keren moeten we een drukke weg oversteken, maar daarna is het vrijwel uitsluitend natuur met zachte bospaden. Tussen de bomen door wilde luchten, waar de wolken in flink tempo langs de hemel jagen. Af en toe een stukje blauw. Geen regen gelukkig. Later breekt de zon door.

Wat me opviel, dat er nergens op de route ook maar één bankje was te bekennen, waar je even kon uitrusten. Ben op het laatst maar op een als afscheiding voor het pad geplaatste paal gaan zitten om m’n boterhammetje op te eten. Had n.l. geen idee, waar de rust zou zijn. Als ik in de verte hoefgetrappel hoor, pak ik snel m’n camera en ben nét op tijd om het voorbij dravende paard met wagen op de foto te zetten. Mooi gezicht.  Na een stukje langs de weg te hebben gelopen, arriveer ik in Beekbergen, maar loop er ook direct weer uit naar de rust net buiten het dorp. Twee partytenten zijn stevig vastgesjord bij een woonhuis geplaatst. In de ene is van alles te koop. Wát een diversiteit! Ik ga voor de warme chocolademelk (dit keer zonder slagroom!) en ga in de ernaast staande tent even zitten.

Geen lange rust genomen. Nu loop ik niet meer alleen, want de wandelaars van de langere afstanden hadden hier de 2e rust en gezamenlijk lopen we nu naar de finish. De route voert langs een paar boerderijtjes. Bij één ervan hangt zowaar de Groningse vlag aan de vlaggenmast. Bijzonder om die hier te zien wapperen! Al snel slaan we weer een bospad in. Kom ik een jonge vrouw tegen, die niet de hond uitlaat, maar haar pony! Zó leuk om te zien hoe parmantig hij voortstapt, helemaal mak. Dit stuk na de rust is korter dan het stuk ervoor en we komen dan ook weer uit bij de overweg, bekend van het begin van de tocht. Nu nog even weer een stukje industrieterrein en al gauw bereik ik de finish. Nu geen lege kantine, terwijl ik me ga afmelden. Stempel en plaatje gekregen in m’n wandelboekje. Nazitten doe ik niet hier, maar ik vertrek zo snel mogelijk naar Epse om me weer bij de familie te voegen.

De “mannen” hebben een prachtige middag gehad en genoten van de op drie verdiepingen van een heel mooi gebouw uitgestalde auto’s. De ene nog mooier dan de andere. Zo zitten we gezellig te praten onder het genot van een drankje. Later gevolgd door heerlijke, eigengemaakte soep met knapperige broodjes. Maar…..aan alles komt een eind, ook aan dit gezellige samenzijn. We nemen afscheid en gaan weer op Balk aan. We kunnen terugzien op een prachtige dag!

 

    1. Elly Koopman Bericht auteur

      Wat leuk je reactie Janita. Ik weet jammer genoeg niet wie je bent op de foto’s, maar mijn foto’s zijn openbaar en het is dus prima dat je er een aantal hebt gedownload.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*

code