Tocht om de Noord, 28 september 2014. (tweede dag)

 

 

Weer heel vroeg op en zó slaperig, dat ik met het raam open en de verwarming uit (om maar niet in slaap te vallen) naar Zuidhorn rijd, waar ik om 6 uur aankom. Veel bekenden in de grote tent. Eerst maar koffie. En dan is het wachten, want ik heb een hoog startnummer en er wordt vandaag gecontroleerd!!! Maar het is gezellig en dan vliegt de tijd voorbij. Als Albert jr. en Jan aan de beurt zijn(Albert sr. had al lang weg mogen gaan, maar wacht) moet ik nog wachten, maar Albert sr. troont me mee en zegt tegen Peter: “ik neem Elly mee hoor” (lachen!). Buiten Thesinge worden we gedropt en lopen het laatste stukje naar het dorp, waar Liana op ons heeft gewacht (lang dus!!). Nog maar goed en wel op pad na een paar foto’s te hebben gemaakt, verschijnt opeens op m’n schermpje: geen geheugen meer. Ik denk: krijg nou wat, hoe kàn dat? Even kijken en…….ja hoor, hoe stom kun je zijn, geen geheugenkaartje, zit nog in de t.v. Nou, baaaalen natuurlijk! Camera in de rugtas en dan maar de foto’s van anderen “pikken”. Aan enkele fotografen gevraagd of ze toevallig een extra geheugenkaartje bij zich hadden. Niet dus. Maar op een bepaald moment kruist iemand op een vouwfiets ons pad met een grote camera om de nek. Geen wandelaar, maar een hobbyfotograaf, die nu de molens vast gaat leggen. Albert spreekt hem in het Gronings aan en wat denk je? Hij heeft wel een kaartje voor me, dat ook nog eens past!!!! Wat tref je toch vaak aardige, behulpzame mensen onderweg.

 

Helemaal blij vervolg ik de tocht en fotografeer er weer lustig op los, te beginnen bij het tikken van een eitje!! Heerlijk! Door een park gaat het, waar een moeder met 3 kindjes denkt rustig op zondagmorgen een eindje te kunnen wandelen en niet weet wat haar overkomt bij het zien van de meute wandelaars. We brengen haar even op de hoogte van dit grote wandelfestijn. We nemen een stukje Groningen mee door de wijk Beijum, over de sluis van het Boterdiep, waar we de grote bouwmarkt Hornbach zien liggen. Langs het Boterdiep lopen we en gaan voorbij aan een kleine molen, waarvan de wieken even met de hand in beweging worden gebracht, omdat er praktisch geen wind is. In Zuidwolde lopen we langs het terras van eetcafé Moeke Vaatstra, waar we weer bekenden zien zitten. Wij hebben onze koffiepauze al achter de rug en lopen door. Aan het Koningslaagtepad zien we in de verte een molen.

 

De snellere lopers in ons gezelschap zitten daar al mooi op een bankje te wachten. We werpen een blik in de molen waar een heuse molenaar tekst en uitleg geeft en vervolgen de route naar de stempelpost bij café café-rest. ’t Witte Hoes. Even zitten met een bekertje bouillon. Een wandelaar komt met het zweet op z’n hoofd teruggerend, want hij heeft de stempelpost gemist. Hij loopt een stukje met ons mee. Na een watertappunt, waar ook komkommer en tomaatjes te krijgen zijn, krijgen we een lang stuk door een heel oud cultuurlandschap. Erg mooi. Via de buurtschappen Hekkum en De Raken naar Garnwerd. Op de dijk een jongeman achter een drumstel, die wel van trommelen weet!!! Vanaf de dijk prachtige vergezichten! In Garnwerd niet naar café Hamming, maar we strijken neer op het terras van Garnwerd aan Zee, waar het een volle bak is.

 

 

M’n rug, die weer eens opspeelt, wordt vakkundig ingesmeerd door Liana en verder gaat het weer. Langs de mooie molen De Meeuw door de oude, smalle straatjes, gaan even de mooie oude kerk in en bewonderen het prachtige orgelfront. Dan gaan we het Ommetje op, een onverhard pad van Garnwerd naar Aduarderzijl. Vervolgens het Aduarderdiep over en belanden we in Feerwerd, waar we ( wat is het mooi, dat de kerken allemaal open zijn) het prachtige, witte Jacobuskerkje van binnen gaan bekijken, want verschillende lopers in ons groepje “hebben wat met Jacobus”!!!  Dan weer verder. Komen langs een gigantisch groot, nieuwgebouwd boerderijachtig huis met de naam Koepon en werpen een blik in het kunstatelier in Ezinge met de mooie tekst: “een wijde blik verruimt het denken”. We bewonderen de kerk in Saaksum alleen aan de buitenkant, want zo langzamerhand moeten we toch wel eens de tijd in de gaten houden!!! Ook hier weer leuke, oude straatjes. Bij de Kaldi koffiebar nog een heerlijk bekertje koffie en dan lopen we Oldehove in. Bij de brandweerkazerne even een sanitaire stop, waar op het herentoilet een grappige bel is geplaatst. Langs korenmolen de Aeolus, passeren een “wasstraat” waar je je kunt laten opfrissen.

 

Even verder een lang touw met aan het eind een molentje. Liana barst nog van de energie en rukt zó hard aan het touw, dat het molentje er bijna afvliegt. Maar het gaat nèt goed!! Dit hele traject tussen Oldehove en Noordhorn worden we verrast met allerlei acts. Aan weerskanten van de weg een drumstel, waar door een jonge vrouw en een jonge man verwoed op wordt getrommeld. Echt klasse! Een vrouw vraagt of het maalt in ons hoofd. Zo ja, dan kunnen we ons hoofd leegmaken door een molentje te draaien. Grappig allemaal. Moois is ook de “zeepbellen” show van heel grote bellen. Zo kom je eigenlijk zonder het te merken aan in Noordhorn. Er wordt geboden op een te koop staande boerderij, waar een groep buiten ons zit te bekijken, zingen onder leiding van Liana het Grunnens Laid met het bekende refrein: Ain pronjewail (die we straks krijgen!!!) in golden raand is Stad en Ommelaand! Nog even het van Starkenborgkanaal over en we arriveren in Zuidhorn. Tussen de muziek van de steelband door zijn we nog keurig op tijd bij de finish!!! Dan in een lange rij wachten om af te stempelen en de felbegeerde beloning, het prachtige pronkjewail om de nek gehangen krijgen. Peter Velthuis, duidelijk blij en opgelucht na wéér zo’n geslaagde Tocht om de Noord, feliciteert ons. En dan op naar het stamppotbuffet, wat we buiten op het terras opeten. Drinken erbij, mooie verhalen, veel plezier en gezelligheid. De “crew” van de tocht is ook op het terras neergestreken en wordt door Peter bedankt voor de geweldige inzet! Waarop wij spontaan beginnen te zingen: En voor de crew nog eenmaal troelala, enz.  En ja, dan wordt het zo langzamerhand toch tijd om op te breken en afscheid te nemen van iedereen. Met een hoofd boordevol herinneringen aan deze twee prachtige wandeldagen rijd ik naar huis. Het was in één woord FANTASTISCH!!!! Alle vrijwilligers, de hele organisatie : HEEL ERG BEDANKT!!!!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*

code