Tocht om de Noord, 27 september 2014. (eerste dag)

 

 

Met Liana afgesproken, dat ik naar Surhuisterveen kom. Minder vroeg op dus, maar tòch…. Het is mistig en daar heb ik rekening mee gehouden.
Goed 6 uur sta ik (achteraf nèt op tijd, want later afgezet) pal voor Brasserie Kolkzicht, waar de start is. Rinskje is er ook al en zo kunnen we mooi het officiële startschot meemaken. Dan wachten op Liana, die om 10 voor 7, samen met Charlotte de bus uit komt rollen. Nog even een kop koffie en dan met z’n vieren op pad. Al snel doemt een verlichte molen op, korenmolen Koartwâld, de wieken in feeststand,waar we een heerlijke koek krijgen, gebakken van speltmeel. Lekker! Door de laaghangende nevel lopen we door landgoed Opende. Lopen door een dorpshuis, annex bioscoop met rood fluwelen stoelen en gaan dan het mooie Blote Voetenpad op. Maar het is uitkijken, vooral op de glibberige bruggetjes, maar ook het natte gras is glad en er liggen plassen. Ondanks dat is het genieten van de opkomende zon, die in combinatie met de laaghangende nevel prachtige plaatjes oplevert, zoals paarden en schapen in de mist. Ongelooflijk mooi is ook de schittering van de zon op het vochtige riet. Moeilijk op de foto vast te leggen vond ik.

 

Prachtige spinnewebben aan takken en struiken, druppels van de mist aan de takken. Het is dus meteen al genieten met een grote G!!!! Door de Doezumermieden en het Peebos, waar koffie te koop is en wij even gebruik maken van de keurige toiletten. “Witte Wieven” hebben we niet gezien, wèl de nevel, die zorgt voor een mystieke sfeer. Lange schaduwen van de wandelaars op de wal van de sloot. In Doezum worden we door een houtzagerij geleid, waar het thema “ruiken” aan de orde komt. Heerlijk die houtlucht. In de zon lopen we het dorp door, waar veel bewoners de vlag uit hebben gestoken en versieringen hebben aangebracht. De Sint Vituskerk met z’n Romaanse toren is open, achter in de kerk krijg ik een handtekening in m’n Raisbewies van een meisje in klederdracht. Een filmploeg maakt opnamen. Even verderop een koffiestop bij Café De Steven. De toiletten geven het op bij zo’n grote drukte! We mogen in de school gebruik maken van het toilet. De gangen en lokalen zijn versierd met tekeningen, schilderstukken en van papier gemaakte molens, gemaakt door de leerlingen. Wàt een talenten zitten op deze school! Een paar honderd meter verder de stempelpost bij het zwembad. Wat de temperatuur betreft kun je nog wel een duik nemen. We stappen door en de route leidt door het grote Tuincentrum Drint in Grootegast. Enorm grote kas, vol met chrysanten van klein tot groot en in volle bloei. We zien hoe er bossen van worden gemaakt, die in dozen verpakt naar Rusland gaan, zo is ons verteld. Dus gelukkig hier geen boycot van Poetin!!! We worden verwend met komkommer- en paprikastukjes en kleine tomaatjes, waarvan vooral de ronde (nieuwe soort) heerlijk smaken.

 

Wat ook goed smaakt is het broodje kaas of ham met koffie, een aanbieding van het Smulhûs. Even fijn kunnen zitten en versterkt gaan we verder. Door het oudste huis van het dorp uit 1840, waarin nu een luxe sauna is gevestigd. Door een mooi park het dorp uit, een padop door de weilanden. Prachtige wolkenluchten boven het groene gras. Af en toe weer van die wiebelende, gladde bruggetjes. Zo bereiken we Lutjegast, het dorp waar Abel Tasman geboren is en dat ook nu weer helemaal staat in het teken van zijn ontdekkingsreizen. We worden direct aan het begin al geattendeerd op de Abel Tasman Struuntocht van volgend jaar (een èchte aanrader!!!). Ook hier weer muziek, versierde straten. De kerk is open met de gedenksteen van Abel Tasman op de buitenmuur. Dan gaan we over onverharde paden al zigzaggend naar molen De Eendracht, waarbij we over een waterbrug lopen. Wat hèbben de mensen er veel aan gedaan om ons te vermaken met veel mooie dingen. Bij de stempelpost in het Hamermuseum zien we Albert en Meintsje, Albert en Albert en Jan aan komen lopen. Ze hebben een inhaalslag gemaakt en dat is niet zó verwonderlijk, hi, hi. Gezamenlijk gaan we verder, lopen Sebaldeburen in, waar een in oude klederdracht gestoken koor de sterren van de hemel zingt. Ook hier in het dorpshuis weer veel molens in allerlei soorten en maten. Buiten het dorp worden we getrakteerd op Groninger mollebonen. Nooit van gehoord, maar erg lekker! Ook krijgen we in de dorpen Oldekerk, Niekerk en Faan regelmatig een drankje en een hapje en er is van alles te beleven. We worden op de foto gezet, maken zelf een foto in een spiegel, strijken neer bij een grote rustplek, waar zelfs een biertap staat en gaan dan weer vrolijk verder. Een “acteur”wijst ons de plek waar nooit een molen heeft gestaan!!! Gevolgd door acteurs, die met een oude, Duitse brandweerauto zich verplaatsen met hun attributen zoals een prachtig aangekleed chemisch toilet, waar je voor je lol op zou gaan zitten!!!! Na Faan verlaten te hebben, zien we in de verte in een weiland iets wat lijkt op een grote ballon. Blijkt een heuse luchtballon te zijn in de vorm van, hoe kàn het anders deze dag, een molen. Af en toe de gasbrander aan, zodat hij rechtop blijft staan. Mooi gezicht. Zou er wel mee de lucht in willen, echt machtig mooi zo’n ballonvaart!

 

Via Briltil bereiken we Zuidhorn, de finishplaats deze beide dagen van de Tocht om de Noord. Worden door Albert Heijn geleid, waar voor ons, laat als we zijn, geen kruidenbitter meer is. Peter Velthuis loopt roepend met de armen omhoog: geen tijd, geen tijd, heb haast! Dat kunnen wij niet zeggen. Nog nèt op tijd, twee minuten voor zes, zijn we binnen en gaan met een kop soep en een broodje frikadel het terras op, waar we nog een flinke poos napraten over de werkelijk supermooie dag, die we in het Grunninger Laand hebben beleefd. En dan op huis aan met morgen weer een wandeldag in het vooruitzicht!!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*

code