1ste Bolswarder Winter Wandeltocht 23 februari 2019.

 

Op de foto klikken om het album te bekijken.

 

1ste Bolswarder Winter Wandeltocht 23 februari 2019.

Deze tocht zag ik langskomen op Facebook. Mooi dichtbij was m’n gedachte en omdat het heel mooi weer zou worden, is het lopen in de Greidhoeke een heerlijk vooruitzicht. Dus…..niet naar de W.I.K. in Drachten deze keer, maar op naar Bolsward. En….ook deze tocht heeft een goed doel, “Stichting Spotlights” t.b.v. organisatie van gratis evenementen voor kinderen op het gebied van cultuur, sport en actieve vrijetijdsbesteding en Villa Joep voor onderzoek naar neuroblastoom kinderkanker.

Om half 10 arriveer ik bij Sporthal Middelzee. Het is er rustig. Gezinnen met kinderen, die 2,5 km. gaan lopen of 5 km. gaan w.s. wat later op pad en veel 15 km. en 10 km. wandelaars zijn al vertrokken. Ik hoef me niet meer in te schrijven, want dat heb ik gisteravond al via internet gedaan en ook betaald. Ik krijg de route, vraag nog even hoe laat je weer binnen moet zijn, maar zegt de jonge man: we wachten tot iedereen weer binnen is, het komt niet zo precies. Nou, prima dan!

Ik heb me er een beetje op verkeken, dat het eerst nog behoorlijk fris is, 2 graden! Had dus wél even een extra laagje aan moeten trekken, maar……de zon heeft al behoorlijk kracht en verwarmt al snel de aarde. De wind is nog wel erg fris. We slingeren eerst door Bolsward en langs de rand van de stad. We gaan het pad Ugoklooster op, maar komen niet bij de boerderij, waar Titus Brandsma is geboren. We buigen af en naderen Hartwerd op een kleine kilometer. Wij gaan echter richting Burgwerd. Het is zó genieten vandaag! De weidsheid van de Greidhoeke, overgoten door een stralende zon, het water van de vaarten en sloten diepblauw, het geluid van vogels, die de stilte doorbreken. Ja, dit is Fryslân op z’n mooist.

Helaas geen kievit of grutto gezien. Wél 4 zwanen, die statig zwemmen in de brede vaart. Burgwerd met z’n prachtige kerk ligt te baden in het zonlicht. Met de zon achter kun je je geen mooiere plaatjes wensen. In het dorpshuis, het Doniahûs kunnen we genieten van koffie, thee, enz. Een fijne rustplek. Jammer, dat de kerk deze dag niet open is en we dus geen blik in de kerk kunnen werpen. Zelfs het toegangshek zit op slot. Ik vroeg me dan ook af hoe iemand op het kerkhof moet komen. Er is nog een houten hek, dat ik optil van de haak. Een nauwe opening, waar ik me nét doorheen kan persen om het bordje naast de kerkdeur te kunnen fotograferen. Ja, je moet er wat voor over hebben nietwaar?

De 15 km. maakt vanaf de brug in Burgwerd een extra lus. Meteen na de brug een smal graspad op lans de Bolwarder Trekvaart. Schitterend! In de verte Wommels, de brug in de Slachtedyk, “De Nije Kromme” en even later loop ik recht op de mooie Aylva molen af. Had, zo blijkt later, niet gemoeten. Had eerder af moeten slaan, maar nu heb ik even mooi de molen van dichtbij op de foto kunnen zetten. Al snel zit ik weer op de goeie route, die via het Djiplân weer naar Burgwerd voert.

Nu echter vóór de brug rechtsaf het fietspad weer langs bovengenoemde vaart terug naar Bolsward. Er zijn veel mensen onderweg met dit schitterende weer. Vooral veel fietsers, maar ook inwoners van Bolsward, die hun dagelijkse loopje doen, al of niet vergezeld van hun hond. Zo loop ik een heel stuk op met een mevrouw, die een hondje te logeren heeft en lekker even met ‘m aan de wandel is.

Op een bankje aan het water eet ik een boterham en heb een leuk gesprekje met 3 wandelaars, die deze tocht meelopen. Ze komen uit Zuid-Holland, zijn voor de eerste keer in Friesland. Nou, dan zie je Friesland wel op een heel mooie manier vandaag! Ik denk, dat ze nog wel weer eens terugkomen.Langs het pad op enkele plaatsen borden met mooie gedichten,  die ik lees en ook even op de foto zet. Eenmaal weer terug aan de rand van Bolsward neem ik afscheid van de aardige mevrouw, waar ik een stuk mee heb gewandeld. Ik moet nog een deurtje verder.

Op het laatst gaat het nog even mis met de route. Hoewel ik al vlakbij de sporthal ben, weet ik dat ik verkeerd zit. Even een Bolswarder de weg gevraagd, die het op z’n zachtst gezegd wel een beetje merkwaardig vindt, dat ik niet gewoon doorloop. “Nee, zei ik, ik loop de hele route en ga niet een stukje afsnijden”. Was ik nou maar doorgelopen, want wat blijkt als ik even later bij de sporthal aankom? De 3 wandelaars uit Zuid-Holland hebben net als laatste nog de jonge man van de organisatie aangetroffen. Hij is inmiddels vertrokken. Alles is al opgeruimd n.b. En dát terwijl er vanmorgen helemaal geen finishtijd was bekend gemaakt. Ik was er om half 3 na bijna 17 km. en dan is er gewoon niemand meer. Terwijl in de folder staat:

“Na de tocht is er nog volop gezelligheid in de Sportbar en de mogelijkheid voor alle wandelaars om nog wat na te genieten onder het genot van een drankje en een hapje”. 

Alleen de mevrouw, die bardienst had is nog aanwezig. Ik was gewoon met stomheid geslagen! Dit heb ik nog nóóit in m’n wandelleven meegemaakt. Geen stempel, niks, niente! Gelukkig voor mij kan ik nog een kop koffie bestellen en……..niet te gelóven, ze biedt me een punt appeltaart aan met slagroom. Ik mag dit beslist niet betalen!!!! Ze vindt het zó vervelend voor mij, maar zij kan er uiteraard ook niets aan doen. Ik heb gewoon geluk, dat ik niet voor een dichte deur ben komen te staan, want als ik een paar minuten later was geweest……… De koffie en de taart smaken heerlijk! En het gezellige gesprek met Rina Ottens, vergoedt veel. Als allerlaatste wandelaar verlaat ik de hal en keer weer huiswaarts. Het slot van deze dag was een beetje een anticlimax, maar verder was het een super mooie wandeldag, waar ik heel erg van heb genoten.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*

code