Loopclubje Wiebe rondje Harich 1 oktober 2014.

 

 

Hoewel het een pittig wandelweekend is geweest, ga ik tòch vanmiddag met Wiebe op pad. Afstand nooit zo groot, dus prima om de spieren weer even los te maken. Wat ik niet wist is, dat we door bos, greppels, over landerijen met de nodige hekken zouden gaan, al of niet voorzien van prikkeldraad!

 

We vertrekken vanuit de boerderij, door de schuur het weiland in en achter de boerderij het bos in. Hier komen we de eerste “hobbel”al tegen: een laag hekje met prikkeldraad en daarachter een diepe greppel/sloot. Gelukkig zijn er behulpzame handen en komt iedereen ongeschonden in het bos. Bij een hek, de toegang tot het grote terrein van camping De Verborgen Hoek, hangt een stuk textiel aan de paal, wat de nodige speculaties en opmerkingen oplevert! Lachen dus! Het is hier prachtig. De grote vijver vol met nog bloeiende witte waterlelies. Dan weer een stukje bos, over de camping naar de weg Harich-Oudega. Halverwege, bij de brug, gaan we het land in en lopen een stuk langs De Rien. In de verte zien we Kolderwolde liggen. Op een bepaald punt gaan we via een dam De Rien over, lopen langs een maisveld en komen uit aan de achterkant van een boerderij aan de Westerein. We weten dan nog niet wat Wiebe voor ons in petto heeft.

 

 

We passeren verschillende boerderijen, waaronder die waar Wiebe en Tite hebben gewoond. Voor wie nog een mooi optrekje zoekt: er staat een heel mooi huis te koop met prachtig uitzicht, dat de naam “De Weyde Blick” dan ook rechtvaardigt. Dan komen we bij de boerderij van Johannes en Ineke Bruinsma. De pakesizzer ziet ons en roept: beppe, se binne d’r al!!! We worden hartelijk ontvangen. Nog buiten vertelt Johannes over de melkkoeien in de wei, waarvan er eentje deze morgen nog een kalfje heeft gekregen. Er is nog een andere tak binnen dit bedrijf en dat zijn de Belgische “dikbillen” , die hier afgemest worden voor de consumptie. Keurslager Obe Veltman, voorheen slager in Balk, nu in Joure, neemt deze prima koeien af, laat ze slachten in Wolvega, waarna dit vlees van grote klasse in de winkel terechtkomt en gedeeltelijk bij de Bruinsma’s kan worden gekocht. We krijgen zó veel informatie, dat ik helaas niet meer alles precies weet. Wèl weet ik, dat de melkveehouderij moeilijke tijden doormaakt. Zo levert de handel in koekalfjes bijna niets meer op en gaan ze regelrecht naar het destructiebedrijf in Burgum. Daar worden ook wij nou niet bepaald vrolijk van. De stierkalfjes daarentegen leveren wèl geld op. Zorgelijke ontwikkelingen voor de melkveehouders.

Na deze rondleiding gaan we de naast en voor de boerderij gelegen tuin in. Ineke, tòch al druk bezet met het werk in de bloemenzaak van Burggraaf in Balk, oppasbeppe vindt óók nog tijd voor allerlei hobby’s, waaronder het kweken van fuchsia’s en het hele onderhoud van de in “kamers” ingerichte tuin met vijvers. Prachtig om te zien hòeveel hier nog volop bloeit. De fuchsia-hobby deelt ze met Wiebe en ze wisselen stekjes van de verschillende soorten met elkaar uit. En dàn…….staan op het overdekte terras tafels en stoelen klaar, staan de potten met koffie op tafel met (waar haalt Ineke de tijd vandaan?) ook nog eens twee zelfgebakken boterkoeken en cake. Wàt een leuke verrassing! Terwijl wij genieten van de koffie met het lekkers erbij, vertelt Johannes nog van alles. Ook mogen we nog de door Ineke gemaake vlierbessenlimonade proeven. Heerlijk! De tijd vliegt. Wat is zo’n middag snel om.

 

Na Johannes en Ineke te hebben bedankt voor de geweldige ontvangst, lopen we de Westerein uit en na nog een stukje Lykwei, zijn we weer terug op de boerderij. Prachtig op tijd, want het is gaan motregenen. Wij hebben het al die tijd droog gehad, zelfs nog een zonnetje erbij!  Het was weer een prachtig “kuierke mei Wiebe” .

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*

code