Dagje Holwerd en Dokkum 27 februari 2019.

 

Klik op de foto om alle foto’s te zien.

 

Dagje Holwerd en Dokkum 27 februari 2019.

Prachtig weer was het woensdag. Na een bezoekje in Stiens besluiten Iebele en ik door te rijden naar Holwerd, waar we eerst in het Restaurant in de veerhaven gaan genieten van een heerlijke lunch, waar we mooi uitzicht hebben op de Waddenzee en weliswaar een beetje vaag op Ameland.

Dan rijden we terug naar het einde van de weg naar de haven en parkeren daar ergens de auto. Ik wil n.l. naar het kunstwerk, dat onlangs op de dijk is geplaatst. En aangezien het nog best wel een eindje lopen is, tenminste voor Iebele, ga ik alleen op pad en laat Iebele achter in de auto. Jammer is dat toch, maar het is niet anders.

Eind vorig jaar is op de zeedijk bij Holwerd het beeld ‘Wachten op hoog water’ heel sfeervol en officieel onthuld. Het vijf meter hoge kunstwerk dat Jan Ketelaar uit Drachten maakte van een vrouw, werd bij deze gelegenheid in het licht gezet op wat volgens gedeputeerde Sietske Poepjes de mooiste plek voor zo’n standbeeld is van heel West-Europa. De naakte mollige, van metaal gelaste vrouw die nu op de zeedijk staat, krijgt nog gezelschap van een heel slanke dame en de maker Jan Ketelaar hoopt dat hij dat kunstwerk komend voorjaar op dezelfde plaats kan presenteren. Het beeld wordt gezien als een icoon van het waddenproject “Sense of Place”.

Sense of Place ontwikkelt langs de Waddenkust een programma op het gebied van culturele landschapsontwikkeling. Zij richt zich daarbij op drie onderwerpen, de gevolgen van klimaatverandering, de noodzaak te investeren in leefbaarheid en de aandacht voor ruimtelijke kwaliteit. Het programma is in 2018 onderdeel van Leeuwarden-Fryslan 2018 (culturele hoofdstad). Belangrijkste onderdelen van het programma zijn: een atelier waarin Sense of Place samen met de gemeenschap werkt aan oplossingen voor klimaatverandering. Dit resulteert in een tentoonstelling; Een cultureel programma bij de internationale conferentie over de Wadden; Expertmeetings en activiteiten gericht op verspreiding kennis; Ontwikkeling van een landschapsvisie Waddenkust door Adriaan Geuze. De aanvrager werkt hierin samen met ministeries, provincies, gemeenten, burgers en kunstenaar

Heel in de verte zie ik vaag iets tegen de lucht afsteken. Steeds dichterbij komend, worden de contouren van het 5 meter hoge beeld steeds duidelijker. Ik loop heerlijk in de zon te genieten van het prachtige uitzicht over het Wad met in de verte de veerhaven. Het is een imponerend beeld en komt prachtig uit tegen de blauwe lucht. Na de nodige foto’s te hebben gemaakt, loop ik terug naar de auto. Blij, dat ik het nu in werkelijkheid heb gezien!

Omdat we nog tijd genoeg hebben, rijden we door naar Dokkum om daar de onlangs geplaatste IJsfontein te gaan bekijken. De laatste van de 11 fonteinen, die door kunstenaars uit heel Europa zijn ontworpen voor elke Elfstedenstad in het kader van Leeuwarden Culturele Hoofdstad Europa 2018. Aan deze fontein kwam veel ingewikkelde techniek te pas, waardoor deze niet op tijd klaar was in 2018. Nu staat hij te pronken op de totaal heringerichte Markt in het centrum van Dokkum. Er is veel bekijks en dat zal ongetwijfeld zo blijven denk ik. Het is een heel mooi ontwerp, gemaakt van koper. Het water bevriest, witte nevel stijgt van de fontein omhoog. Omdat de zon al behoorlijk kracht heeft, gaat het ijs vooral aan de zonkant smelten. Dat levert prachtige beelden op. Waterstroompjes over het ijs, afgewisseld met het verschijnende koper. Af en toe lijkt het net Italiaans ijs. Prachtig! Toch ben ik van plan er ook nog een keer ‘s ochtends vroeg te gaan kijken als hij helemaal bedekt is met ijs.

Lopend over het gezellige plein met op diverse plaatsen teksten in steen over de historie van dit plein, horen we orgelspel vanuit de kerk. Tot onze verrassing is de kerk open (op woensdag dus). Hoewel ik de kerk al vaker van binnen heb gezien, is het geweldig, dat Iebele het fraaie interieur nu ook kan bekijken. Begeleid door prachtig orgelspel lopen we door de kerk.

Dan op naar een kroeg, want we hebben zin in koffie. Pal tegenover de R.K. Kerk vinden we een plekje, dat uitzicht biedt op de kerk. Deze is helaas niet open. We gaan terug naar de Markt, lopen de tuin naast de kerk in, waar een 300 jaar oude moerbeiboom staat, vol met knoppen en ondersteund door stalen palen. Op de grond stenen boeken tussen de sneeuwklokjes. Een bijzonder hek sluit deze tuin af.

Na nog een laatste blik op de fontein, zoeken we de auto weer op en gaan op weg naar huis. Het was een heerlijke dag in het hoge noorden.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*

code