Dinsdag wandeltocht rondje Lauwersoog 7 oktober 2014.

 

 

Vandaag een “verre” reis. Ben eerder bij de kinderen in Amsterdam en Deventer dan in Lauwersoog!!! Maar wèl leuk natuurlijk om hier de omgeving te gaan verkennen d.m.v. de tocht, die Hans en Susan hebben voorgelopen.
Vroeg op pad dus met regenkleding in de rugtas, want het weerbericht voorspelt flink wat buien, zelfs met een klap onweer! Zo ziet het er aan het begin van de dag echter niet uit. Na de koffie met cake gaan we op pad en lopen heerlijk in de zon. Op het strandje vlakbij onze startlokatie “Paviljoen Meerzicht” aan het Lauwersmeer flink wat schuim door de golfslag, veroorzaakt door de toch wel stevige wind. In het stukje bos, dat volgt, het Lauwersoogbos, merk je hier niets van en is het in de luwte zelfs redelijk warm. Maar bij de dijk aangekomen, krijgen we weer de volle laag. We treffen het, want het is kraakhelder met een strakblauwe lucht. We zien Schiermonnikoog duidelijk liggen. Een vissersboot wordt omringd door honderden meeuwen, waarvan de witte kleur duidelijk afsteekt tegen de lucht en de golven. Een mooi gezicht.

 

We lopen een stukje over de dijk en genieten van het prachtige, weidse uitzicht over de Waddenzee. Na enige tijd verlaten we de dijk, komen weer in een gedeelte bos en lopen een heel eind langs een militair schietterrein. We horen en zien echter niets van enige militaire activiteit. Dus geen kogels, die ons om de oren vliegen!!!! Net als we vastgesteld hebben, dat de paddestoelen het hier, ondanks de vochtige grond af laten weten, ontdekken we er tòch nog enkele. Aan de kleuren van de bladeren en aan de grote hoeveelheid bessen aan diverse struiken is te zien, dat we in de herfst zijn aangeland. Dat stemt mij elk jaar weer een beetje weemoedig. Voorbij is weer de zomer met z’n lange dagen, de warmte van de zon op je huid. Nu wordt het tijdens de wandeling steeds somberder. Donkere wolken komen opzetten en het duurt niet lang of het begint te regenen. In plastic gehuld en met de paraplu op lopen we verder. Wat opvalt is, dat ook hier veel bomen zijn gekapt. De stammen liggen hoog opgestapeld en de berg gehakseld hout is enorm groot. Wat zàl het daarbinnenin broeien!!!! Nog enkele honderden meters en we zijn terug bij Paviljoen Meerzicht voor de lunch. Eerst de natte plunje uit.

 

Op het terras een stilleven van paraplu’s. Een echtpaar, onderweg op fietsvakantie, is hier ook neergestreken om wat te gebruiken. De eigenaars van Meerzicht hebben heerlijke soep voor ons gemaakt en die valt er lekker in. We hebben wel trek gekregen. Erg lang duurt deze rustpauze niet. Hans heeft de wind er goed onder en geeft aan hoe laat we weer startklaar moeten zijn!!!!! Dat lukt niet helemaal, want ja, wat wil je met maar 1 dames- en 1 herentoilet!!!! Uiteindelijk is iedereen zo ver.

 

Het is droog. Bovendien gaan we de kant op waar geen donkere wolken te zien zijn, dus zijn we positief gestemd. We gaan nu het Ballastplaatbos in, lopen langs de achterkant van het vakantiepark Suyderoogh en zien aan de overkant van de brede vaart een wal voor zwaluwen, die aan de gaten te zien, hier inderdaad genesteld hebben. We zigzaggen door het bos, zien weer enkele mooie paddestoelen. Het is inmiddels zó donker geworden, dat het niet lang meer kan duren of de bui zal losbarsten. Vóór we er goed en wel erg in hebben en de nodige maatregelen hebben getroffen, openen de sluizen van de hemel en klettert de hagel naar beneden. Zoals voorspeld gaat de bui gepaard met enkele klappen onweer. Niet te geloven hoe op één dag je nog van de stralende zon loopt te genieten om enkele uren later terecht te komen in een onweersbui en dat in déze tijd van het jaar. Je koelt dan meteen ook erg af, vooral door de natte broeken. Ik heb het echter al een keer veel en veel erger meegemaakt tijdens een tocht van de FLAL op 5 februari 2011. Toen een flinke storm, waardoor het water van het Lauwersmeer over het sluizencomplex sloeg, ons helemaal in z’n greep had. We waaiden bijna het meer in.

 

Het was echt de elementen trotseren en dat heeft wel wat. In ieder geval onthoud je zulke bijzondere tochten nog het allerbeste. Het laatste stukje van de route is de bui overgedreven en kunnen we nog even genieten van het uitzicht op het Lauwersmeer. Vlakbij Meerzicht kletst het water tegen de kade, wat mooie plaatjes oplevert door het opspattende witte schuim. Goed 4 uur zijn we terug en drinken nog wat. Geen lange nazit, want we hebben nog een autorit van 11/2 voor de boeg. We hebben weer een prachtige, in alle opzichten afwisselende wandeldag gehad, die Susan en Hans ons hebben bezorgd. Waarvoor onze dank!!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*

code