Roden, Klaverblad van Noordenveld 11 0ktober 2014.

 

 

 

Vandaag gaat de reis naar Roden. Altijd mooie tochten, dus vandaar. Onderweg af en toe een mistbank, maar ben mooi op tijd in Roden. Het is vrij rustig in het ‘Wapen van Drenthe”. De 30 km.-lopers zijn al vertrokken. Als ik goed en wel aan de koffie zit komt Albert binnen en heeft vandaag weer een andere kleindochter, Eldrid, meegenomen. Ze heeft al wel eens 18 km. gelopen en wil nu graag met opa de 20 km. doen. Het is toch niet te geloven, dat je als opa inmiddels met 5 kleindochters aan de wandel bent geweest!!! Wàt een voorrecht! Ook Albert neemt nog een kopje koffie en dan gaan we op pad.

 

Weer kunnen we het eerste stuk genieten van de nevel over de velden, waar de zon al doorheen breekt. Levert prachtige plaatjes op, net als bij de eerste dag van de Tocht om de Noord, die nog kersvers in ons geheugen ligt. Het begint al mooi. Langs de oude kerk van Roden, door een park met een liggend kunstwerk ter nagedachtenis aan M. Vasalis. Deze dichteres woonde van 1964 tot aan het einde van haar leven in 1998 in Roden. Op het bord een prachtig gedicht van haar hand. We lopen langs de mooie Havezate Mensinge en verlaten het landgoed via een grote, monumentale poort. Dan de nog in nevel gehulde natuur in. Paarden komen in onze richting gelopen, een stier staat ons aan te staren. In de verte zien we de lopers in nevelen gehuld langs het water lopen. Schitterend weerspiegelt de zon met z’n stralen in het water. Al snel komen we bij de vistrap, waar Albert W. bijna het water in gleed tijdens het maken van een foto. Een man is met z’n twee hondjes aan de wandel, wat uitnodigt tot een praatje en het aanhalen van de beestjes door Eldrid. Dan het bos in, Landgoed Mensinge, waar we enkele mooie paddenstoelen ontdekken. Bij een grote plas aangekomen gaat Eldrid even zitten en kijken we naar het pootje baden van een boxer, die het kennelijk heerlijk vindt om even het water in te duiken. Ook hierna weer een mooi gedeelte met veel paddenstoelen aan de bomen. Heel apart is de zwam, waarvan de platte vorm veel weg heeft van een in plakken gesneden brood. Komen langs een nieuw gebouwde soort havezate van een makelaar, die kennelijk de nodige “centjes” heeft verdiend aan de huizenverkoop!! Prachtig de spiegeling in het water. Dan arriveren we bij de eerste rust- en contrôleplaats de “Herberg van Es” in Roderesch. Het is hier volle bak. Lange rij voor de koffie, dus besluiten we om maar door te lopen. De volgende rust, op dezelfde plek, blijkt pas na 17 km. te zijn!!!! Niet zo goed verdeeld dus.

 

Onderweg treffen we Cella en Louis. Bij een bankje, waar Cella even haar hak van tape voorziet, maken we een praatje en zien dan Roelie met een aantal lopers aankomen. We maken zo waar een groepsfoto! Daarna gaat ieder weer zijns of haars weegs. Komen langs 2 hunebedden, waar Eldrid twijfelt om erop te gaan zitten, want zegt ze: dan zit ik boven op mensen, die eronder liggen. Albert weet dat uit haar hoofd te praten en de foto wordt gemaakt. Bijna waren we, net als enkelen voor ons, het spoor bijster geraakt als Eldrid niet zo goed op de pijlen had gelet. Net op tijd slaan wij het juiste pad in. Een mooi stuk bos, nu met naaldbomen en een zandverstuiving. Even later, bij een grote plas, halen de “snelle mannen” van de 30 km. ons al weer in. Op het water drijven veel ganzen, eenden en enkele zwanen. Het is hier zó mooi, dat 3 dames het ervoor over hebben om in het gras te gaan zitten en te genieten van het uitzicht terwijl ze een boterhammetje eten. Even een praatje en dan weer verder. Een paard bij het hek vraagt om aandacht en vindt het duidelijk fijn om even aangehaald te worden. Dat geldt ook voor de mooie cocker spaniel Milly, die door Eldrid geaaid en geknuffeld wordt. Bij een nieuw gebouwd boerderijtje zien we een geit met een enorm groot gewei. Aan een schuur zien we zo’n zelfde groot exemplaar bevestigd. Bij sommige bomen langs de weg onder bij de stam heel grote zwammen. Prachtig! En dan voor de 2e keer naar Herberg van Es. Eldrid, maar wij net zo goed, is blij om even te kunnen zitten en uitrusten met iets te drinken. Het was ook een heel eind tussen de beide rusten. Nu is de afstand naar de finish niet ver meer, nog 3 km. en dat ziet ze wel zitten. Na een praatje op een brug en foto’s even verderop lopen we Roden binnen. Zien op het laatste stukje bekende wandelaars, die de 30 km. erop hebben zitten, waaronder de altijd blije, goedlachse Hennie.

 

Dan even elkaar op de foto zetten ( komisch!) en naar binnen, afmelden. Een blije en trotse Eldrid laat haar medaille en wandelboekje zien. Knap gedaan hoor!! Het is zelfs 21, 5 km. geworden. Nu nog even wat drinken en een praatje met o.a. Theunis, Jan, Jifke e.a. En dan weer naar huis. Buiten vallen de eerste spatjes, maar eenmaal in de auto blijven de plensbuien me gezelschap houden tot in Balk. Wat hebben we geluk gehad met het mooie weer. We hebben een prachtige wandeldag gehad met elkaar. Alle vrijwilligers van de organisatie: bedankt, dat jullie zo’n mooie route voor ons hebben uitgezet!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*

code