Pronkjewailpad Zuidroute (2) Harkstede-Slochteren 11 april 2019.

 

Klik op de foto om het

 

 

Pronkjewailpad Zuidroute (2) Harkstede-Slochteren 11 april 2019.

Het is weer donderdag en dus……Pronkjewailpad-dag. Eerst naar Oosterwolde, waar ik bij Liana in de auto stap. Hilly rijdt vanuit Beilen rechtstreeks naar Slochteren, waar we elkaar zullen treffen op de parkeerplaats bij de Fraeylemaborg. Maar zo ver is het nog niet. Liana moet nog even wat FLAL-folders met daarop de wandeltochten voor het volgende seizoen naar het echtpaar Tonnes in Froombosch brengen. Komen we tóch langs. Dacht Liana ze snel af te kunnen leveren, niet dus. We worden uitgenodigd voor een kopje koffie en al snel volgt er een geanimeerd gesprek met als hoofdonderwerp, hoe kan het anders, “wandelen”. Maar ja, Hilly is al in Slochteren, dus moeten we dit gezellige samenzijn afbreken en er snel vandoor gaan.

Met de auto van Hilly rijden we naar Harkstede, vandaag het startpunt van weer een stukje Pronkjewailpad. Onder een plensregen (restauratie werkzaamheden) lopen we de kerk in, waar de stempelpost is. We kunnen er gelukkig even gebruik maken van het toilet. Nou ja, toilet??? Een ouderwets húske (in het Fries), poepdoos met houten deksel. Oud fonteintje met afvoer, maar zonder kraantje. Echt grappig! Maar, we kunnen “opgelucht” weer verder. Een mooie, oude kerk. Heel aparte preekstoel, die ik even beklim om foto’s te maken. En dan wordt het toch wel tijd om eens te gaan lopen!!!

Nog in Harkstede arriveren we niet veel later bij zorgcentrum (zorgboerderij) “Ons Hertenkamp”. Medewerkers zitten aan de koffie en wij sluiten graag aan. We worden verrast met een likeurtje met slagroom bij de koffie. En dat gaat er lekker in! Ook hier een stempel en verder gaan we weer, uitgeleide gedaan door een prachtige, totaal niet schichtige pauw. Paradeert rustig rond en kijkt je aan met z’n mooie ogen.

Via een heel mooi pad bereiken we na zo’n drie kwartier lopen de buurtschap Schaaphok. Hier bevindt zich een stempelpost op het terras van een grote boerderij. Stempel in een oude koektrommel en in een kast op het terras staat voor de wandelaar alles klaar om koffie of thee te maken. Dit in het geval er niemand thuis is. Wij treffen het, want de vriendelijke eigenaresse, die er duidelijk veel plezier aan beleeft om wandelaars te ontmoeten, biedt ons een vers gezet kopje koffie aan. Wát een gastvrijheid. Geweldig. Het stempel, hoe kán het bijna anders, is een schaap. We zitten hier heerlijk in de zon en uit de wind, die vandaag erg koud is.

Hoewel dit een heerlijk plekje is, moeten we weer een deurtje verder. We steken het Slochterdiep over. Even later zien we bij een brug een fiets staan met een Heineken kratje op de bagagedrager. Geen mens te bekennen. Maar dan ineens komt een jongeman opduiken. Zat onder de brug en zo te zien genoot hij daar van een joint. Enthousiast liet hij ons de door hem zelf gemaakte constructie zien, waarmee het kratje was vastgemaakt op de fiets. Dat is zo leuk van wandelen: je maakt van alles mee onderweg, praat met mensen, die je anders nooit zou hebben ontmoet.

We lopen even later door het prachtige natuurgebied ‘t Roegwold. Volgens de app zou bij een bank een stempelpost zijn. Zoeken en nóg eens zoeken, maar nergens een stempel te vinden. En dan is het leuk, dat je met de app van het Pronkjewailpad een digitaal stempel binnen kunt halen. Als je dat wilt, kun je die stempels thuis afdrukken en in je wandelboekje plakken.  Ja, ja, de moderne techniek staat voor niets!!!

Na de nodige omzwervingen door fraaie gebieden naderen we de eerste van drie molens, die we zullen passeren. Het is de poldermolen “De Ruiten”, waar we bijzonder gastvrij worden ontvangen door de vrijwillige molenaar, die ongelooflijk veel weet van de geschiedenis en dit op een leuke manier weet te brengen. Tot zijn spijt kunnen we geen stempel krijgen, omdat het er doodeenvoudig nog niet is!!!! Jammer, dus dan maar weer even “digitaal”. Wél krijg ik een pronkjewailtje in de vorm van een envelop met kaart van de molen. Leuk! We nemen afscheid en gaan weer verder langs de volgende molen: de Groot Polder Molen. De laatste is de fraaie Fraeylemamolen, die vlakbij Slochteren staat.

Via een mooie laan bereiken we de prachtige Fraeylemaborg, waar we eerst een stempel gaan halen in een van de bijgebouwen, waar de receptie is en o.a. entreekaarten kunnen worden gekocht om de borg te bezichtigen. Daar hebben wij helaas geen tijd meer voor (doen we later wel een keer). Na nog een paar aankopen in het winkeltje, gaan we naar de overkant, waar een restaurant is. We zitten heerlijk even na met een drankje. En dan naar de auto om eerst naar Harkstede te rijden, waar de andere auto staat. Daar nemen we afscheid van elkaar. Niet voor lang, want volgende week gaan we weer verder op het mooie, afwisselende Pronkjewailpad.

Nu eerst weer naar Oosterwolde en dan terug naar Balk. Het was weer een erg mooie dag met verrassende ontmoetingen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*

code