Wandelingetje bij avond van Balk naar De Bargebek en terug 25 mei 2019.

 

Op de foto klikken om alle foto’s te bekijken.

 

Wandelingetje bij avond van Balk naar De Bargebek en terug 25 mei 2019.

Met toestemming van de behandelend fysiotherapeut ga ik een klein stukje lopen om te zien hoe het gaat. Drie weken nu wat het lopen betreft uit de roulatie vanwege een best wel heftige rug/bekken blessure. Zo maar uit het niets (voor mijn gevoel dan), zonder gekke dingen te hebben gedaan, ontstaan. Maar ja, vaak is het zo, dat je niet weet hóe je iets oploopt. In ieder geval heb ik heel wat behandelingen achter de rug o.a. met dry-needling. En nu heel langzaam!!!!! ( en dan moet je nét mij hebben!!!) weer de afstand opbouwen naar hopelijk weer langere afstanden.

Nu moet ik wél zeggen, dat genieten van het wandelen ‘m niet perse zit in het aantal kilometers, dat je loopt. Dat heb ik vanavond maar weer eens ondervonden. In het begin dacht ik: oh, waar begin ik aan, maar het ging steeds wat beter. Wél rustig aan gedaan. Hoewel ik de omgeving hier uiteraard goed ken, kom ik plotseling op een bekend pad langs een bosperceel een soort “Ecokathedraal” tegen, zoals we die al jaren kennen in Mildam.

Het project is in de jaren zeventig gestart door filosoof/’ecotect’/landschapsarchitect Louis le Roy (1924-2012). De bedoeling is dat het project tot het jaar 3000 blijft duren. Deze tijd is namelijk nodig om de processen te kunnen bestuderen die eindeloos doorgaan. De Ecokathedraal, gesitueerd even ten noorden van Mildam, is bedoeld als een werkplaats waar langdurige processen tussen mens en natuur worden bestudeerd. Door stoeptegels en ander overtollig bouwmateriaal op bijzondere wijze opeen te stapelen kan de flora en fauna zijn natuurlijke gang gaan. 

Het is duidelijk, dat ik hier een tijdje niet ben geweest. Het ziet er prachtig uit. Alle verschillende materialen heel precies gestapeld qua vorm en kleur. En nu zo mooi in het licht gezet door de stralen van de laagstaande zon. Bovendien tref ik het, dat de eigenaar/beheerder van dit bosperceel aanwezig is en ik alles te weten kom over dit project. Het bosperceel, dat Sytse Bouwhuis had bij Sondel, heeft hij kunnen ruilen met Staatsbosbeheer voor dit perceel, dat ook nog eens vlak bij zijn huis ligt. Er zijn paden aangelegd, banken geplaatst en verder “bouwt” hij af en toe iets “ludieks”. De dorpsbewoners van Wyckel, waar De Bargebek onder valt, zijn er blij mee. Het is er heerlijk toeven. En wat me opvalt: allerlei soorten vogels, die het hoogste lied zingen. Een gratis concert dus op de avond. Ik zie ze niet, maar hoor ze des te beter! Prachtig!

Na dit toch wel héél verrassende intermezzo, vervolg ik m’n weg terug naar Balk. Al met al een langer durend loopje dan ik vooraf had gedacht en gepland, maar des te leuker! En, wat nóg belangrijker is: het is goed gegaan! Dat geeft de burger moed zullen we maar zeggen.

 

 

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*

code