Dinsdag wandeltocht rondje Vrouwbuurtstermolen 18-11-2014.

 

 

 

Vandaag nemen Anne en Tineke ons mee op een tocht door het nu toch wel erg kale Noorden van onze provincie. De start deze keer niet in St. Annaparochie, maar een klein stukje verder in Vrouwbuurtstermolen, even buiten Vrouwenparochie. We drinken koffie in Eetcafé De Molen, een gezellig, sfeervol café. De ernaast staande molen ligt prachtig aan een brede vaart, de Oude Rijd. Een praam ligt voor de wal en het is een beetje nevelig en erg koud! Toch zullen we na de koffie erop uit moeten.

 

Goed ingepakt lopen we naar Oude Leije en zien onderweg het tot woonhuis verbouwde station van Vrouwbuurtstermolen liggen. Even verder, bij het plaatsnaambord Oude Leije nog een rood-witte paal, die aangeeft waar ooit de spoorwegovergang was. We zullen vandaag nog vaker restanten tegenkomen van de spoorlijn, die vroeger van Dokkum naar Leeuwarden voerde ( Het Dokkumer Lokaaltje). De kern van Oude Leije ligt aan de Oude Leistervaart. Mooie oude panden staan aan weerskanten van het water, waar de Elfstedentocht op de schaats langsgaat. Een kunstwerk van een schaatsenrijdster doet eindelijk recht aan de prestaties van de vrouwen, die ooit de Elfstedentocht hebben gewonnen. Jaren telden ze gewoon niet mee. De mannen kregen eeuwige roem, maar de vrouwelijke winnaars kwamen er bekaaid af. Toen Henk Angenent in 1997 als eerste over de streep kwam kreeg hij een krans om zijn nek gelegd. Maar toen Klasina Seinstra later finishte als eerste bij de vrouwen ontbrak die erekrans. Tot 1985 mochten de vrouwen alleen maar starten in de toertocht. Gelukkig is daar verandering in gekomen. Recent is er een boek uitgekomen van publicist Mark Hilberts, die het hoog tijd vond om de haast vergeten groep topschaatsters in de schijnwerpers te zetten. Hij heeft ze vrijwel alle geïnterviewd en stelde hun verhalen te boek: “Deelnemen mag…..winnen is een ander verhaal!” In de kranten is uitgebreid aandacht besteed aan de publicatie en het overhandigen van het boek aan o.a. Wobkje Hutting-Kooistra (1941, 1942, 1947 en 1954), Lenie van der Hoorn (1985), Tineke Dijkshoorn(1986) en Klasina Seinstra(1997), die er erg blij mee waren. Eindelijk erkenning.
We lopen langs de kleine haven, steken een paar keer de Finkumervaart over en zien in de nevel diverse molens staan. De wegen zijn hier recht en lang en de noordoostenwind maakt het erg koud. Dat is even wennen na al die, voor de tijd van het jaar, hoge temperaturen tot nu toe. Alles heeft vandaag een grijze kleur. De lucht, de omgeploegde akkers en de vaarten en sloten. Via de Hege Hearewei lopen we Finkum binnen. Ook hier weer een herinnering aan vervlogen tijden, toen de stoomtrein nog stopte bij het station. Een kunstwerk, een markering van de overweg en een bord Spoardok wijzen op het verleden.
Finkum, 2 km. ten noorden van Stiens, ligt op een oude kwelderoever en heeft zo’n 100 inwoners. Het dorp is waarschijnlijk ontstaan rond een buitenverblijf van het klooster Mariëngaarde bij Hallum. Toen het klooster in 1580 de macht verloor, namen adellijke families dit over. De belangrijkste was het geslacht Holdinga, eigenaren van Holdingastate. In 1640 stierf dit geslacht uit. In de kerk liggen nog grafstenen van de Holdinga’s. De in het dorp staande Sint-Vituskerk dateert uit de 13e eeuw. Veel authentieke details zijn tijdens een restauratie tussen 1962 en 1964 verloren gegaan. In 1515 werd de toren in brand gestoken om de bezetting door Gelderse soldaten te beëindigen. In de 16e eeuw is het koor van de kerk gesloopt. In de 18e eeuw kreeg de toren een zadeldak. In de toren bevindt zich een klok uit 1477. In de kerk is een preekstoel te zien uit de 16e eeuw. De kerk is eigendom van de Stichting Alde Fryske Tsjerken. Al snel lopen we het kleine dorp weer uit. Zien in de omgeving nog een mooie poldermolen, de Slagdijkstermolen, daterend uit 1864. Via het fietspad langs de drukke weg naar Holwerd komen we aan de rand van Stiens, maar maken nog een slag rond het dorp. Eerst een stukje vrij nieuw aangeplant bos, dan via de Truerderdyk tot bij kinderboerderij Doniastate, waar we eerst onze lunch zouden gebruiken. Door de strenge maatregelen i.v.m. de vogelgriep, is Anne tijdig op de hoogte gebracht dat het niet door kan gaan en heeft Anne een cafetaria in Stiens benaderd, die ons graag wilden ontvangen. Via het Mierepaad komen we op de Trijehoeksterdyk en lopen Stiens binnen. Ook in Stiens nog een stukje spoorrails en het duidelijk zichtbare tracé van de spoorlijn. Anne laat ons zien waar zijn vader P. Tienstra een brandstofhandel had. Mooie, oude, smalle straatjes met bijzondere namen, zoals It Kleaster, Galge, enz. Ook Stiens heeft een prachtige molen, korenmolen De Hoop uit 1853. Het dorp is de hoofdplaats van de gemeente Leeuwarderadeel en telt 7640 inwoners. De socialistische voorman Pieter Jelles Troelstra groeide hier op. Ook was hij een bekende Friestalige schrijver en dichter. De midden in het dorp staande Sint-Vituskerk was oorspronkelijk een katholieke kerk. Het is een éénbeukige kerk met een schip van tufsteen uit de 12e eeuw. In de zadeldaktoren hangen 3 klokken, waaronder één uit 1381, één uit 1509 en één uit 1607. Het is een rijksmonument. De toegang tot het kerkhof is d.m.v. draaihekjes vanwege de veemarkt, die vroeger rond de kerk werd gehouden. Zo kon loslopend vee niet op het kerkhof komen. De 120 bomen rond de kerk zijn circa 200 jaar oud.
Wij gaan lunchen in Eatcorner Pieter Jelles. De soep is heerlijk en ja, sommigen laten zich verleiden door al het lekkers wat aangeboden wordt. Een kroket, maar ook een uitsmijter wordt door sommigen van ons naar binnen gewerkt, daarbij zichtbaar genietend!!! Ik maak van de gelegenheid gebruik even te informeren naar de hoeveelheid stempels, die ze deze zomer hebben geplaatst op de stempelkaarten van langskomende pelgrims op het Jabikspaad. Dit vanwege het feit, dat ik vanuit het bestuur van bovengenoemd pad verantwoordelijk ben voor de adressen van de stempelposthouders en het altijd leuk is om te horen over hun ervaringen. Dan gaan we weer verder. Lopen Stiens door waar hard gewerkt wordt in een onwijs groot pand, waar morgen de Jumbo wordt geopend. En dan te bedenken, dat Stiens ook nog een Poiesz, een Albert Heyn, een Aldi en een Lidl heeft!!! Dat die allemaal daar een bestaan hebben is onvoorstelbaar. Al vrij snel het dorp uit en via de Slachtedyk terug naar Vrouwbuurtstermolen, waar we, omdat we al zo vroeg weer terug zijn, een gesloten deur aantreffen. Hilariteit natuurlijk en opmerkingen naar Anne, die het allemaal rustig aanhoort en niet voor één gat te vangen is. Dus stelt hij voor nog een klein rondje te maken.

 

Maar nog amper gezegd of……..de deur gaat open en worden, we net als vanochtend, weer reuze hartelijk ontvangen om nog even gezellig na te zitten. In ieder geval kunnen we mooi op tijd naar huis terugkeren, wat voor diegenen die van ver komen, toch wel een prettige bijkomstigheid is. We hebben een mooie, plezierige wandeltocht gehad, waar we Anne en Tineke hartelijk voor bedanken!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*

code