Instatour Groningen “Oneindige Vergezichten” 5 juli 2019.

Op de foto klikken om het hele album te bekijken.

 

 

Instatour Groningen “Oneindige Vergezichten” 5 juli 2019.

Op de FB-pagina van “Er gaat niets boven Groningen” zag ik dit langskomen. Je kon kiezen uit bovenstaand onderwerp of “Groninger Kerken”. Hoewel dat me ook heel mooi leek, heb ik gekozen voor de andere optie, hoewel ik een andere keer zeker nog de “Groninger Kerken” wil doen. Door de vele wandeltochten, die ik in Groningen heb gelopen, zoals Tocht om de Noord, het Pronkjewailpad en ooit in de winter de schitterende Noorder Rondtochten, ben ik behoorlijk verslingerd geraakt aan het prachtige, weidse Groninger landschap!

Verzamelpunt is bij de rondvaartboten tegenover het hoofdstation in Groningen. Al mooi op tijd ben ik daar en we worden ontvangen door de direkteur van de VVV, Silvia Jansen en de fotograaf Wilco v.d. Laan. We krijgen een folder en een “ouderwetse”strippenkaart van het openbaar vervoer met daarop een stempel. Bij een volgende tour kunnen we ‘m weer gebruiken en een volgend stempel krijgen.

Voor de beide groepen staan er 2 mooie, oldtimer bussen klaar. Helemaal leuk! Via Harkstede en Woudbloem rijden we over binnenweggetjes naar ‘t Roegwold, een prachtig natuurgebied vlakbij Schildwolde. Ook tijdens de busrit is het al genieten van de voorbij glijdende omgeving. We passeren de mooie boerderij van de familie Landman, stempelpost van het Pronkjewailpad, dat ik grotendeels vorig jaar heb gelopen. Een heerlijke plek, waar we heel gastvrij zijn ontvangen door Hennie Landman. We volgen de route langs het water en komen zo in ‘t Roegwold, de eerste stop deze dag. Allemaal ( zo’n 24 personen) verlaten we met onze camera’s de bus en zoeken mooie onderwerpen om op de foto te zetten. Daarbij krijgen we adviezen van Wilco, die bijna dagelijks in dit prachtige gebied rondzwerft met de camera en daarbij vaak bijzondere vogels in de lens krijgt. Helaas laat de zeearend zich vandaag niet zien. Maar er is genoeg te zien en te beleven. We krijgen ruimschoots de tijd, maar op een bepaald moment gaan we de bus weer in, want er staat nog veel meer op het programma.

Even later nóg een stop in ‘t Roegwold, waar we worden verrast met koffie en Groninger koek. Heerlijk! Ook de boswachter komt langs en vertelt het een en ander over dit schitterende gebied. Dan gaat de reis weer verder. Weer via mooie binnenweggetjes rijden we naar Termunterzijl. Hoewel we al best wel trek hebben in een hapje, rijden we nog even door en komen zo bij het bezoekerscentrum de Dollard. Ook hier staat een gids voor ons klaar en we wandelen via een nieuw aangelegd betonpad naar de zeedijk. In de verte zien we al een soort van wand opdoemen en daar lopen we naar toe. Daar aangekomen, gaan we in 2 groepen om de beurt de dijk op naar de zeehonden-kijkwand bij de Punt van Reide. Scheepvaart en visserij zijn er beperkt en grote delen zijn alleen bereikbaar voor vogels en zeehonden. In de wand zijn ronde gaten op verschillende hoogte uitgezaagd, waardoor je de vlák voor je liggende zeehonden mét jongen prachtig kunt zien en op de foto kunt zetten. Dit doen we in alle stilte om de zeehonden vooral niet te storen. Het is werkelijk heel uniek om de dieren in hun natuurlijke omgeving te observeren. Heel wat anders als b.v. in een zeehondencrèche. Ik geloof, dat dit de enige plek in Nederland is, waar deze zeehonden bivakkeren en waar ook hun jongen worden geboren.

Met moeite verlaten we deze plek en wandelen terug naar het bezoekerscentrum, waar de bus klaar staat om ons naar het Hotel Restaurant Termunterzijl te brengen, waar we gaan genieten van een voor ons gereed staande lunch. We zijn inmiddels wel een beetje hongerig geworden! In ieder geval laten we het ons goed smaken. We krijgen nog even tijd om de mooie, oude sluis met omgeving te bekijken en te fotograferen en dan moeten we weer verder. De tijd vliegt.

We rijden terug richting Groningen, maar hebben nog een stop bij de op een wierde gelegen oude kerk van Marsum. Gebouwd in de tweede helft van de 12e eeuw. De kerk is open, dus dat treffen we!!!! De kerk is sinds 1981 eigendom van de Stichting Oude Groninger Kerken. Na dit uitgebreide bezoek, waarbij natuurlijk niet alleen de kerk, maar ook de omgeving op de foto wordt gezet, worden we verzocht weer in te stappen . We rijden weer over mooie binnenweggetjes (Wilco kent de omgeving op z’n duimpje en geeft regelmatig aanwijzingen aan de chauffeur). Zo komen we in het kleine dorpje Eenum, waar ook weer zo’n pronkjuweeltje van een kerk staat, gebouwd in het laatste kwart van de 12e eeuw en eveneens eigendom (sinds 1973) van de eerder genoemde Stichting. Hoewel we wat aan de late kant zijn (de bedoeling was om om 4 uur terug te zijn in Groningen) krijgen we tóch nog volop de gelegenheid om de kerk te bekijken en foto’s te maken. En we worden op de valreep nog verrast door de zon, die na een wat trieste dag, z’n stralen werpt over het landschap met goudgele graanvelden. Ook de kerk wordt prachtig belicht tegen de donkere wolken op de achtergrond. Echt heel mooi!

En dan voor de laatste keer instappen en terug naar de stad. Onderweg genietend van het nú zonovergoten landschap. Wat later dan gepland arriveren we weer bij het station. Ik heb geluk, want de bus naar P&R Hoogkerk staat op het punt van vertrek. Ik kan nog mee en bereik na een kwartiertje het grote parkeerterrein, waar de auto staat. Nagenietend van al het moois, dat ik heb gezien, de gezelligheid van de deelnemers en deelneemsters en niet te vergeten de leuke, deskundige leiding van Silvia en Wilco, rijd ik terug naar Balk. Dit is zeker vatbaar voor herhaling!! Ga het goed in de gaten houden, want dit smaakt naar meer!!!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*

code