Pronkjewailpad Zuidroute (7) rondje Ter Apel 24 augustus 2019.

 

Op de foto klikken om alle foto’s te bekijken.

 

Pronkjewailpad Zuidroute (7) rondje Ter Apel 24 augustus 2019.

Sinds 2 mei niet meer op het Pronkjewailpad gelopen! Dus wordt het tijd om weer eens een klein stukje te gaan doen. Zo besluiten Iebele en ik om naar Ter Apel te gaan. Niet alleen om te lopen, maar ook om het Museum Klooster Ter Apel te bezoeken. Het is een lange rit vanuit Balk en daar aangekomen gaan we eerst aan de koffie op het al druk bezochte terras van Hotel Boschhuis. Een prachtig, oud hotel. Schitterend gelegen tussen oude bomen. We krijgen er een lekkere traktatie bij!

Terwijl Iebele nog even blijft zitten, ga ik naar het tegenover het hotel gelegen kloostercomplex al vast een stempel halen. Ook hier word ik verrast met een “Pronkjewail”: een kortingskaart voor het museum en het allermooiste een geborduurd logo van het museum! Ben ik heel blij mee! Terug naar Iebele en dan ga ik op pad. We zien elkaar later weer ergens onderweg.

De route voert eerst door de bebouwde kom van Ter Apel en voert verder langs de rand van het dorp naar een camping, waar ook een stempelpost is. Hier krijg ik zó maar een lekker softijsje! Dan verder door een stukje bos en ga ik een fietspad op. Het is vrij warm en de zon brandt behoorlijk. Schaduw is hier niet. In de verte is een boer op het land bezig. Grote vrachtwagens (hoe ze daar zijn gekomen is me een raadsel) zuigen een daar staande container leeg. Als ik vraag hoe ver het plaatsje Jispingboermussel nog is, krijg ik als antwoord, dat ik dit pad nog kilometers moet volgen. Ik ben inmiddels al een paar uur op pad en het gaat niet al te lekker. Ik besluit dan ook rechtsomkeert te maken. Als ik weer terug ben in Ter Apel, bel ik Iebele en gaan we weer even wat drinken bij het Boschhuis voor we het museum gaan bezoeken.

Het ‘s ochtends gekregen kortingskaartje kunnen we nu mooi gebruiken. We bekijken in de filmzaal de film over het kloosterleven van vroeger. De binnentuin staat vol met kruiden. De abdijkerk is prachtig. Mooie beelden, enz. Dan de trap op naar de zolder, waar we via een plankier over de gewelven lopen. Ik had dit al eens eerder gezien, maar Iebele nog nooit. Heel bijzonder om alles nu eens van bovenaf te zien. Ook is hier de ziekenzaal te zien en de cellen van de kloosterlingen.

Via een andere kloostergang komen we in verschillende vertrekken, waar exposities zijn te zien van Russische Iconen uit de 18e en 19e eeuw, verzameld door een echtpaar en via een legaat geschonken. In het andere vertrek een expositie van de Groningse schilder Henk Helmantel. De Iconen zijn echt prachtig! Dat geldt ook voor de schilderijen. We waren al eerder in het museum van Henk Helmantel in Westeremden en ik ben helemaal weg van zijn schilderijen. Ook hier was het weer genieten!

Tot slot de kelder in met ook weer prachtige gewelven. Grote en kleine biervaten herinneren aan de tijd, dat de kloosterlingen hun eigen bier brouwden. Via een trap komen we weer terug in de lange kloostergang. Prachtig, dat dit klooster behouden is gebleven. We zijn blij al dit moois te hebben gezien. Nog even wat drinken en dan weer op huis aan. Het was een leuke dag.

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*

code