Pronkjewailpad (16) Mensingeweer-Schouwerzijl-Allersma 13 september 2019.

 

Klik op de foto om het album te bekijken.

 

Pronkjewailpad (16) Mensingeweer-Schouwerzijl 13 september 2019.

Voor Liana en mijn persoontje het laatste stukje vandaag van de Noordroute van het Pronkjewailpad. Albert gaat ook mee. Het weer is fantastisch, dus dat wordt weer genieten. Vooral omdat we er nog een vaartochtje aan toevoegen.

We hebben vooraf het plaatsen van de auto’s gepland en zo rijden we eerst naar Allersma, waar een auto achterblijft. Vervolgens rijden we naar Mensingeweer, waar we gaan starten. De stempelpost is de prachtige molen, waar zelfs zitgelegenheid is gecreëerd om te stempelen! Lekker makkelijk dus! Hoewel er een groot bord met “RUST” langs de kant van de weg staat, is het dorpshuis helaas gesloten, dus…….geen koffie. Na een rondje om de kerk op naar Schouwerzijl. Aan weerskanten van de weg zo ver je kijken kunt akkers, sommige na de oogst al weer omgeploegd. Prachtig zijn de vergezichten op het “Hoge Laand” en zeker nu met de prachtige wolkenluchten.

In Schouwerzijl hangt het stempelkastje duidelijk zichtbaar aan een paal en kan er weer gestempeld worden. Een memorabel moment voor Liana en mij, want het is het laatste stempel op de kaart van de Noordroute. We hebben ‘m dus volbracht. Rest mij nog het contrôlestempel te halen bij Café “De Toeter” in Groningen.

Nu zou je zeggen: waarom hier niet gestopt? Wel, dat vaartochtje met het Reitdiepveer leek ons heel leuk, dus hadden we dat al gepland. We lopen dus door naar het gemaal met sluizencomplex Schaphalsterzijl. Een keer per uur vertrekt hier de veerpont naar Aduarderzijl. We zijn mooi op tijd en samen met een fietsend echtpaar stappen we de grote boot op. Het vaargebeuren wordt gerund door een grote groep vrijwilligers. Elke dag tijdens het seizoen worden 2 schippers ingeroosterd om de dienst te draaien. Vandaag hebben een man en een vrouw dienst. De boot is groot, is door vrijwilligers gebouwd en wordt ook door hen onderhouden. Omdat de wind gunstig is (van achteren komt), varen we elektrisch. Geweldig! De andere motor krijgt dus rust. Heerlijk, de stilte ervaren, de schittering van de zon op de golfjes (net zilver) en het landschap in een langzaam tempo aan je voorbij zien gaan. Dit is het grote genieten!!!!

Zie je opeens op de dijk tussen de schapen 2 historische kanonnen staan, op de hoek van het Reitdiep en het Aduarderdiep. Augustus 2017 op deze plek geplaatst als herinnering hoe hier in het verre verleden is gevochten. Dan varen we onder een hoge betonnen liggerbrug door en bereiken even later de aanlegplaats van de veerpont bij de camping en jachthaven Aduarderzijl. Het grote gebouw met o.a. toiletten en een voorziening om zelf koffie/thee te maken of iets anders te nuttigen, is open. We vinden het stempelkistje en voorzien van een beker koffie strijken we neer op het terras, waar we in de zon genieten van het mooie uitzicht. Twee alpaca’s zijn kennelijk wel wat drukte gewend, want ze grazen rustig door.

Na de koffie gaan we weer op pad. Het kleine dorpje is oud en dat zie je aan de huizen. Lopend langs een huis waar nog gerestaureerd wordt, vertelt de eigenaar hoe een zware storm afgelopen voorjaar heeft huisgehouden. Een dikke boom is omgewaaid en op het huis terecht gekomen. Groot is de schade. Even later worden we uitgenodigd een atelier binnen te stappen. De kunstenaar (schilder, tekenaar) is thuis en een heel leuke ontvangst is ons deel. We bewonderen de prachtige schilderijen. Opvallend zijn de schilderijen met personen uit Afrika. En dan vertelt hij over zijn passie: scholen, kerkjes en andere zaken d.m.v. de verkoop van de schilderijen mogelijk maken. Na een tijdje hier te hebben vertoefd, moeten we op een bepaald moment toch afscheid nemen. We vervolgen onze weg naar het gehucht Allersma, waar een prachtige “Borg” staat: de Allersmaborg. Hier staat de andere auto. We lopen eerst het grote landgoed op. In de “Pluktuin” bevindt zich een kastje met boeken (de Bieb), waarin het stempel ligt.

Via Ezinge, waar we eerst uitgebreid gaan genieten van koffie met verrukkelijke appeltaart bij Café de Brug, rijden we terug naar Mensingeweer. Hier nemen we afscheid van elkaar na weer een heel mooie, gezellige dag met elkaar te hebben beleefd. De Noordroute van het Pronkjewailpad is voltooid. De herinneringen aan al het moois wat we onderweg hebben gezien en beleefd gaan met me mee. Ik had het voor geen goud willen missen!!!!

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*

code