Ruinen 6.12.2014 T.I.G.O. Ruinen 6 december 2014

DSCN8597

Vanuit Balk is het ongeveer een uur rijden naar Ruinen. In Balk is het nog helder, maar na Wolvega wordt het steeds mistiger. Mooi op tijd arriveer ik tegelijk met Albert en Liana bij café Brinkzicht, waar altijd de start van deze tocht is. Buiten staan al veel wandelaars klaar om te vertrekken op de 40 km. We wachten maar even tot de stroom wandelaars, die naar buiten willen, ophoudt en gaan dan naar binnen om in te schrijven en nog een kopje koffie te drinken. Ondertussen komen nog steeds wandelaars, die de 25 km. gaan lopen, binnendruppelen, waaronder ook Jeanette en Henri Floor, die al om half 6 in de trein zat en er al drie en en half uur reizen op heeft zitten! Dan heb je er wèl wat voor over om in Ruinen te gaan wandelen!! De reistijd is langer dan de tijd, die gelopen wordt. We zouden hier kunnen blijven zitten, want de rust na een kleine 11 km. is ook weer hier in Brinkzicht. Op een bepaald moment, zo rond half 10, stappen we op.

 

Lopen het dorp uit en zien dan, dat de mist nog lang niet opgetrokken is. Ik houd hier wel van, van die nevel over de velden. En ze blijft behoorlijk lang hangen. De zon doet echter z’n best en ja hoor, zo tegen een uur of twaalf breekt ie door. Prachtig hoe alles er dan uit gaat zien, beschenen door de zon. We komen langs de Bed & Breakfast ( in het Drents Slaopen Stoet), waar Albert geslapen heeft, toen hij onderweg was naar Santiago de Compostela. Een mooi uithangbord met een haan nodigt hiertoe uit. Nog maar nèt Sinterklaas achter de rug of we worden erop geattendeerd om een kerstboom te kopen. Kleine boompjes, mooi bedekt met rijp, moeten nog enkele jaren wachten tot ze versierd kunnen worden. Even verderop is een man druk bezig de enorme hoeveelheid blad van z’n erf te blazen met een apparaat. We lopen een klein stukje Defensieweg en gaan dan het Commissaris Cramerpad op. Deze commissaris heeft ervoor gezorgd, dat alle “losse” fietspaden aaneengesloten werden tot een groot netwerk van fietspaden in Drenthe. Toen de kinderen nog klein waren, hebben wij met mijn moeder, die in Hoogeveen woonde, verschillende jaren de Drentse Rijwielvierdaagse gefietst, waarbij we ook altijd Ruinen aandeden. Daar was altijd van alles te beleven op de Brink. Heerlijk was het om 4 dagen te fietsen door het mooie Drentse land. Nu loop ik op dit pad en mijmer over vervlogen tijden. Even later, terug op de weg, zien we nog een enorme bult suikerbieten liggen, die op transport wachten. Dan worden we ingehaald door een aantal bekende “snelle wandelaars”, die de 40 km. lopen. Even een kort moment om te praten en over en weer foto’s te maken, waarna ze dan al snel weer verdwijnen in de verte. De Ruiner Aa, een riviertje, zoekt z’n weg in het mooie, verstilde landschap.

 

Het is weer een dag van genieten van al het moois, dat op ons pad komt. Zeker nu de zon er volop bij is gekomen, worden de kleuren, met name van de beukenheggen, nòg roder en geler. Echt heel mooi! Bij een aan weerskanten van de weg gelegen kerkhof, zitten Kees en Tjimmie en Roelof en Tjitske een bakkie te doen aan de picknicktafel. Wij lopen nog even door om bij Brinkzicht tijdens de 1ste rust een kopje koffie te drinken,waar we natuurlijk weer veel bekenden tegenkomen. Buiten wordt door een kraan een enorm grote kerstboom op z’n plaats gezet. Na de rust lopen we aan de andere kant het dorp uit. Wanen ons even in “Engeland” (een buurtschap) en bereiken niet veel later het prachtige Nationaal Park Dwingelderveld. Hòe vaak zouden we hier al wel niet hebben gelopen? In de zomer, soms bloedheet. In de winter, over gladde stukken ijs en sneeuw. En altijd weer is het een fantastisch gebied om in rond te struinen. Soms komt de gedachte bij je op, dat je door een savanne bent loopt, waar je zó maar plotseling oog in oog kunt komen te staan met een leeuw of een ander wild dier. Hier echter geen sporen van dieren en vogels vandaag. Het is stil, héél stil. De zon beschijnt het gele, lange gras en de lucht steekt er prachtig tegen af, evenals een enkele boom. In de verte de
bosrand, waar we langs de grote radiotelescoop lopen, nu even in het gezelschap van Bert en Teun, actieve leden van W.I.K. uit Drachten. Een kudde, op vrij grote afstand lopende geiten lok ik met het gerammel van een doosje snoepjes. Succes verzekerd!! Ze komen direct naar ons toe gerend, waarop wij ze van dichtbij kunnen fotograferen. Ook hier weer even gezelschap van bekende wandelaars, waar we een praatje mee maken. Na een mooi gelegen ven komen we bij het welbekende Theehuis Anserdennen, waar de snert heerlijk smaakt. Dan is het nog maar een paar kilometer terug naar Ruinen. Zoals elk jaar worden we ook nu weer, als we het bos uitkomen, getracteerd op een heerlijke oliebol. Over de hoog gelegen es keren we terug. Zien in de verte de molen de Zaandplatte, die we vandaag links laten liggen en lopen Ruinen binnen.

 

Het is vrij rustig in Brinkzicht, waar we nog gezellig nazitten en wat drinken met Wiebe, die op de andere Wiebe, Koos en Boukje zit te wachten, die de 40 km. lopen. Al vrij snel komen ze binnen met nog meer wandelaars in hun kielzog. We zijn het er allemaal over eens, dat we weer een schitterende wandeldag hebben beleefd onder lenteachtige omstandigheden! Een heel mooie route, prachtig weer en gezellige medewandelaars. T.I.G.O. bedankt!! Het was een prachtige tocht , waar maar liefst 540 wandelaars aan hebben deelgenomen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*

code