Pronkjewailpad Zuidroute (15) Garnwerd-Fransum 5 oktober 2019.

 

Op de foto klikken om de foto’s te zien.

 

Pronkjewailpad Zuidroute (15) Garnwerd-Fransum 5 oktober 2019.

Het is zaterdag en mooi weer, dus op naar Garnwerd, waar ik donderdag ben gestopt. We weten, dat “Hammingh” om 10 uur open is, dus eerst aan de koffie met een stuk taart eigengemaakte taart. Nou, voorlopig is mijn maag wel gevuld!!! Maar het was heerlijk!

Iebele blijft nog een poosje de krant lezen onder het genot van een 2e bakje. Ik ga op pad. Liana heeft me een mooie route gewezen, die afwijkt van de route in de app. Dus niet over de weg via Krassum, maar langs het Reitdiep door de landerijen, enz. Wel wat langer, maar het is heel fijn lopen zo. De zon en de wind in m’n gezicht en zoals steeds in dit gedeelte van Groningen prachtige vergezichten. Bij een boerderij ga ik via een brug over een oud sluisje en vervolg het geasfalteerde fiets-/voetpad. Even verderop ga ik via een ophaalbare brug het Reitdiep over.

De route is echt mooi. Na verderop nog weer een brug te zijn overgestoken kom ik in de buurtschap Beswerd. Een oud wierdedorpje met nu nog enkele boerderijen. Nu heb ik wel een handwijzer gezien, dat ik rechtsaf moet met een grote bocht, maar……ik denk het beter te weten, dus loop ik om de boerderijen heen om zo een stukje af te slaan……. Verkeerd gedacht dus. Ik loop me vast. Overal sloten en m’n polsstok ontbreekt, dus rest me niets anders dan terug te lopen naar het bewuste bord aan de paal. Verwarrend is, dat op geen enkele richtingwijzer die ik tegenkom het dorp Fransum staat. Toch maar op de app vertrouwen dus.

Ik vervolg het slingerende pad en bereik op een bepaald moment een punt pál achter de boerderijen waar ik eerder was.  Hemelsbreed maar een piepklein stukje. Niet veel later staat zó maar, in de middle of nowhere een wit bord met in blauwe letters: Fransum. Niks dorp. Geen huis of boerderij te bekennen. Een echtpaar op een duofiets, die overigens maar nét op het smalle fietspad past, stopt even en de vriendelijke meneer weet me te vertellen, dat ik even verder rechts aan moet houden en je van een dorp eigenlijk niet kunt spreken.

Nou, dat klopt. Er staat een prachtig, oud kerkje met een boerderij en een huis. Dat is alles. Iebele heeft ook veel moeite gehad om het met de auto te vinden, maar hij is er gelukkig. De app geeft aan, dat het een onbemande stempelpost is en het stempel in de kerk ligt naast het gastenboek. Bij het hek een bord met “50 Groninger Kerken Open. Kom Binnen”. Hoopvol loop ik het pad op. Maar je wilt het niet weten: de deur zit op slot!!!! Niks stempel. Nu ben ik echt wel een beetje boos. En ik ben niet de enige, want Iebele heeft al met een echtpaar gesproken, die het pad lopen en ook zij waren behoorlijk verontwaardigd.

Er staat een mooi rustpunt, compleet met stoelen, aanrecht enz. Hier ook nog maar alles afgezocht, maar geen stempel. In de auto eet ik even wat. Een langslopende kip, die dit ziet, dreigt de auto in te wippen. Ik breek een stukje af, hij pikt het zo uit m’n hand en blijft nog wat rond de auto stappen. Hoewel het van hier niet meer zo ver is naar het kerkje Harkema, besluit ik met Iebele mee te rijden, want hij is het zoeken behoorlijk beu. En ik vind het lopen voor vandaag ook wel welletjes.

We bekijken uitgebreid het prachtige, door een boer die hier woonde, gebouwde kerkje. Helaas is het leuke gebouw, waar je lekker kunt uitrusten en iets gebruiken, eind september gesloten. Ook het kerkje, dus ook hier geen stempel. Jammer! Gelukkig heeft Liana de stempels wel en mailt ze me die even. Dan zit het er op voor vandaag. Het was weer een prachtige dag, waar ik erg van heb genoten!

  1. Liana

    Ach ja, het ging niet zo als gedacht met stempels en zo, maar je hebt een prachtige wandeldag gehad en daar gaat het om

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*

code