Wandeltocht Flal Bantega 13 december 2014

Veenpoldertocht Flal Veenpolder-wandeltocht vanuit Bantega 13-12-2014. Voor mij al wéér lekker dichtbij, half uurtje rijden! Maar als ik nog ver voor Bantega ben, staan de auto’s al geparkeerd in de berm! Dat belooft wat vandaag! Behalve natuurlijk als in elke auto maar 1 persoon zit, hi, hi! In het centrum “De Pomp”, is het een drukte van belang. Je moet je door de gang persen om in de zaal bij de inschrijftafel te komen! Verkeer uit 2 richtingen + een file voor de toiletten, nou, dan weet je het wel. Om buiten te komen wéér een gedrang van jewelste. En dan, na de route gekregen te hebben (jammer genoeg werden ze niet de lucht in gegooid!!!), wat een beetje ordelijker ging dan anders, kunnen we op stap de wijde wereld rond Bantega in. En het is hier inderdaad een landschap met weidse vergezichten. Het is eerst nog bewolkt, soms dreigend zelfs, en flink koud. Gelukkig blijft het droog! We slaan de Otterweg in, zien een paar heel mooi gemaakte otters bij de inrit naar een boerderij en zien al snel 35 km.-lopers ons pad kruisen. Leuk, even met Anne, Teun en Bert opgelopen en voor je het in de gaten hebt, lopen we op het Lodo van Hamelpad richting Tjeukemeer. Hoewel ik hier al veel vaker heb gelopen , blijft het een heel mooi pad. Passeren het kleine, oude gemaaltje en hebben nu zicht op de grote watervlakte. Aan de overkant, in de verte, de autosnelweg met de brug. We lopen naar Oosterzee, waar de bewaard gebleven schoorsteenpijp een duidelijk baken is. In de jachthaven liggen de bootjes te wachten op betere tijden. In Oosterzee de 1ste rust in Café Tjeukemeer.Volle bak. Warm en druk! Tòch nog even gezellig gezeten bij Corrie. Als ik weg wil gaan, komen Albert en Jeanette binnen en gaan hier ook even een bakje doen. Ik maak van de wachttijd gebruik om buiten wat foto’s te maken van o.a. het “tegeltjes”huis op de hoek. Onvoorstelbaar, zó veel tegels in alle soorten en maten! Héél apart. Ik verheug me al op het mooie pad langs de Gieterse vaart, gevolgd door de Landmansweg, ook een pad. Oude huisjes zijn verbouwd en/of uitgebreid en veelal in gebruik als recreatiewoning. Je kunt hier niet met de auto komen. Dus kar achter de fiets of met een bootje door de vaart. Wij hebben deze ochtend verschillende mensen zien sjouwen met o.a. een paar oude fauteuils, een bedspiraal en nog andere zaken in een karretje. Tòch wel wennen denk ik als je zonder auto hier moet verblijven.   Op een hoog bruggetje een stoel, die er ook al tijden staat en vanwaar je mooi uitzicht hebt over de weilanden. Nog even en we lopen Echtenerbrug in, waar weer een rust is in “Eetkavee Dikke Tút”. Direct bij binnenkomst kun je geen hand voor ogen meer zien, want de brillenglazen worden direct matglas en de lens van de camera beslaat ook onmiddellijk. Hier gaan we aan de soep. Heerlijk! Helemaal opgewarmd gaan we weer op pad. Maar het is nu de zon erbij is gekomen een stuk aangenamer. Er volgt nu een heel mooi gedeelte van de route langs het Tjeukemeer. dit pad heb ik nog niet eerder gelopen, dus…..een verrassing! En volop genieten van het schitterende uitzicht op het meer met z’n bruine rietkragen tegen het blauw van de hemel en het water. Op een bepaald moment buigen we af en gaan een glad graspad op, waar tot onze verbazing piepkleine muisjes liggen. Sommige dood, een enkele leeft nog. Na een stukje asfaltweg gaan we een schelpenpad op langs de Pier Christiaansloot. Aan de overkant zien we de snelle jongens van de 35 km. lopen. Zij hebben de rust al weer gehad. Wij komen voor de 2e keer bij de Dikke Tút en drinken nog even wat vóór we met de laatste kilometers beginnen en laten ons niet van de wijs brengen door pàl achter ons lopende pijlenophalers, die ons in de nek hijgen (één minpuntje van deze verder zo mooie tocht), waardoor we ons tòch wel een beetje opgejaagd voelen. Ook dit laatste stuk weer heel mooie paden. De als maar lager zakkende zon levert het landschap met de vaarten en sloten weer veel mooie plaatjes op. En zijn de oh’s en ah’s en andere uitroepen dan ook niet van de lucht! We krijgen nog een eenzame ooievaar in het vizier, zien zelfs nog bramen aan een struik en lopen dan Bantega weer binnen, laat, 10 over 4.   Even wat drinken, het bestuur en nog aanwezige wandelaars fijne Kerstdagen wensen en dan is het tijd om naar huis te gaan. Bij mijn auto gekomen, bied ik Albert en Jeanette nog een lift aan, maar ze lopen dat laatste eindje nog maar door naar hun auto. Het is weer een prachtige wandeldag geweest met dank aan het bestuur, alle vrijwilligers en de medewandelaars!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*

code