Pronkjewailpad Zuidroute (17) Dorkwerd-Groningen 17 oktober 2019.

 

Klik op de foto om alle foto’s te zien.

 

 

Pronkjewailpad Zuidroute (17) Dorkwerd-Groningen 17 oktober 2019.

Vandaag ga ik alleen op stap. Iebele heeft dienst in het Kazemattenmuseum en afgezien daarvan is het voor hem qua lopen in de stad Groningen geen haalbare kaart. Gelukkig is er openbaar vervoer terug naar de auto, dus geen probleem.

Ik rijd naar Aduard, maar omdat ik nogal vroeg ben en de Chinees, waar ik ga starten nog gesloten is, ga ik eerst aan de koffie bij Hotel/Restaurant Best Western aan de Friesestraatweg vlakbij Aduard. Prima plek en altijd al vroeg open. Na de koffie volg ik bovenstaande weg nog een klein eindje en sla dan af en kom pál bij de Chinees uit. Kan niet beter! Auto daar parkeren en dan op pad. Tegenover de Chinees meteen de Zijlvesterweg op naar Dorkwerd, waar ik de vorige keer al was. Nu kwam ik van een andere kant via een heel mooi weggetje, waar ik overigens wel tig keer de berm in moest, omdat het erg smal is en er nog al eens een auto passeerde.

Hoewel eerst nog zwaar bewolkt, zie ik al blauwe stukken aan de hemel verschijnen en nét als de zondag ervoor breekt vlak voor Dorkwerd de zon door. Geweldig. Weinig wind en heerlijk om te lopen. Zodra je Dorkwerd uit bent, zie je even daarna al het plaatsnaambord Groningen. Gelukkig doet de app het nú wel, maar….voor alle zekerheid heb ik de route helemaal op papier gezet, alle straatnamen enz., zodat ik de juiste route zou kunnen lopen. Gelukkig dus niet nodig! Meteen na het bord moet ik al een graspad op, dat uitkomt bij de dijk langs het Reitdiep. Je loopt dan al langs een grote nieuwbouwwijk aan de rand van Groningen.  Een prachtig stuk langs het water. Op het water enkele grote roeiboten met drie of meer roeiers. In de eerste een aantal 70-plussers, die instructie krijgen. Echt stoer! Wat heb je toch nog veel mannen en vrouwen van boven de 70 jaar, die nog lekker sportief bezig zijn! Mooi is dat.

Even later gaat de route over een sluisje, dat de verbinding vormt met een smal water, dat naar de nieuwbouwwijk voert. Wonen aan het water dus. Een oud, vervallen boerderijtje, waarvan ik denk dat er niemand woont. Fout gedacht dus, want op de dijk hangt de was in het zonnetje te drogen. Ook bij de brug, die ik later over moet, blijkt bij een daar staande brievenbus met hooivork, dat er op nummer 13 dus, post wordt bezorgd.  Dan kom ik zo langzamerhand toch in de stad, hoewel ik langs het water blijf lopen. Aan de overkant een grote bierproeverij, maar daar is het mijns inziens nog te vroeg voor!

Links van mij het Zernike complex, het grote terrein van de Universiteit van Groningen. Er wordt wat gebouwd hier. Ongelooflijk. Trouwens, dat valt mij op nog meer plaatsen op. Ook gesloopt trouwens! In een bushalte aan de Avondsterlaan, plof ik op het bankje neer en ga een boterham eten. Daar kikker je weer van op. Verder weer door diverse straten, langs water met een ophaalbrug, waar aan de ene kant aan een soort haven moderne woningen zijn gebouwd. Via het Nassauplein en de Nassaustraat, waar je geen stoep meer ziet door de dikke laag prachtig gekleurde herfstbladeren, loop ik het Noorderplantsoen in. Bekend terrein, want jaren geleden woonde onze dochter hier vlakbij dus kwamen we hier nog al eens. Kinderen van de Nassauschool zijn hier aan het spelen en zo lopend door het plantsoen had ik even het idee, dat ik in Amsterdam in het Vondelpark liep. Schitterend zijn de kleuren van de bomen in herfsttooi, door de zon beschenen en afstekend tegen de blauwe lucht. Wat loop ik te genieten. Maar het wordt nóg mooier als ik in de verte prachtige klanken hoor. Heb nog helemaal geen idee waar die mooie muziek vandaan komt en welk instrument wordt bespeeld.

Dichterbij gekomen, zie ik een jongeman, zittend aan de rand van een grote vijverpartij, die op een (voor mij dan) onbekend instrument speelt. Het is een handpan, pantam of hangdrum. De muziek, die hij maakt is heel mooi en in combinatie met de door hem gekozen plek aan de vijver heeft het iets meditatiefs. Het geeft me een heel vredig, blij gevoel en ik bedank hem voor dit mooie moment, hoewel ik hier best nog wel langer naar had willen luisteren.

Ik heb echter nog een stuk te gaan. Ook hier is het genieten. Eerst al langs de Reitdiepskade, waar schepen liggen. De weerspiegeling daarvan, evenals van de bomen en de huizen is werkelijk een fantastisch mooi gezicht. Man, wat is Groningen toch mooi!!!! Het prachtige Academiegebouw staat helaas in de steigers en ingepakt in geel/oranje doeken. Dat de humor op straat ligt, blijkt wel uit het grote aantal fietsen, dat is neergezet achter een bord met “verboden fietsen te plaatsen, deze worden verwijderd”. Dus niet, ha, ha!

Via de Oude Boteringestraat naar de Vismarkt. De markt is inmiddels afgelopen en je kunt maar uitkijken, want de fietsers scheuren je kris kras over het plein voorbij. Even later bereik ik Stadscafé Pronk, waar ik ga stempelen. Maar dat niet alleen, ik ga fijn buiten op het terras zitten en bestel een kop linzensoep. En die is me toch lekker!!!! Dan weer terug, want ik moet nog meer stempels halen. Loop daarom de Oude Boteringestraat helemaal uit, waarbij ik weer prachtige panden passeer. Het is gezellig druk overal. De terrassen zitten vol met dit mooie weer. Iedereen geniet. Bij het oude Hotel Corps de Grande haal ik een stempel en ga met een kopje koffie buiten zitten. Het laatste stempel moet ik nog op de stempelkaart van de Noordroute hebben. Dan is die compleet en heb ik die afgerond. Café De Toeter opent om 4 uur, dus nog even geduld. Op een bepaald moment loop ik die richting alvast uit en tot m’n blijdschap is die al eerder open! Eindstempel geplaatst en dan terug naar de Grote Markt, waar ik in de bus stap naar het station. Vandaar met de bus terug naar Aduard, waar ik pál voor de deur van de Chinees kan uitstappen. Mooier kun je het niet krijgen. De auto staat er nog, maar eerst naar binnen voor een stempel en koffie, want ik heb nog een uurtje rijden naar huis.

Het was gewoon een “topdag”, deze laatste etappe van het Westerkwartier, een gedeelte van de Zuidroute. Die heb ik nog niet klaar. Volgend jaar verheugd weer verder met dit zo prachtige Pronkjewailpad. Wat heb ik op deze manier, al lopend, al veel van deze mooie provincie gezien. En gelukkig komt er dus nog meer. Nu al weer zin in!

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*

code