Pronkjewailpad Zuidroute (18) Stadskanaal-Wildervank 24 oktober 2019.

 

Op de foto klikken om alle foto’s te bekijken.

 

Pronkjewailpad Zuidroute (18) Stadskanaal-Wildervank 24 oktober 2019.

 

Het is al weer even geleden, dat ik met m’n wandelvriend Albert aan de wandel ben geweest. Maar vandaag is het weer zo ver. Hoewel hij de hele Zuidroute al heeft voltooid, heeft hij me uitgenodigd om weer een stukje te lopen, wat ik nog niet heb gedaan. Helemaal top!

We hebben afgesproken bij de Coop Supermarkt in Wildervank. Daar laten we één auto staan en met de andere rijden we naar Stadskanaal, waar we eerst aan de koffie gaan bij “Lekker Anderz”. Een heel bijzondere horecagelegenheid. Bij Lekker Anderz willen ze mensen met een beperking weer midden in de samenleving brengen. De naam zegt het al: Bij deze lunchroom is alles lekker anders dan anders. We krijgen als “pronkjewail” een lekker stuk cake bij de koffie én….uiteraard een stempel in de vorm van een sticker.

Dan doen we eerste een slag door een klein stukje Stadskanaal, waar Albert me van alles weet te vertellen over bijzondere dingen of bezienswaardigheden. Leuk om met een “kenner”, die ongelooflijk veel van dit gebied weet, op stap te zijn! Na dit rondje gaan we dan echt met de route van vandaag beginnen. Een lang stuk lopen we aan de stille kant langs het Stadskanaal. Veel afwisseling in bebouwing, prachtige weerspiegelingen in het hier nog vrij bruine water. Een gevolg van de oorsprong van het kanaal: De Hondsrug in Drenthe. Veel ijzer nog in het water, dat verderop steeds helderder wordt. Terwijl we lopen, vertelt Albert honderduit over de geschiedenis van deze streek. Heel interessant! Jammer, dat ik gewoon niet alles kan onthouden.

Op een bepaald moment (we zijn dan al buiten de bebouwing) gaan we een mooi weggetje op, dat later overgaat in een fietspad, het “Zevenbruggetjespad”. Zeven uniforme, witte bruggetjes over smalle of bredere sloten, die verbinding hebben met een breder vaarwater. Alles ontstaan in de tijd van de vervening. Boeren zijn druk met de aardappeloogst. Kolossale machines, die in één gang het loof verwijderen en aan het andere eind van de machine eruit gooien, de aardappels uit de grond halen, de modder eraf schudden en dan met een grote slurf de aardappels “droppen” in een ernaast rijdende traktor met grote laadbak. In één keer wordt zo een dikke 2 meter breed gerooid. In een recordtijd is dan ook zo’n grote akker kaal.

Het pad gaat vervolgens over in een weg, die de Wildervanksterdallen heet, evenals de verderop gelegen buurtschap. We passeren een grote sauna, die vroeger nogal een slechte naam had, maar sinds er nieuwe eigenaars zijn, weer in de lift zit. Hoewel er altijd nog iets blijft hangen van wat hier eerder gebeurde.

We passeren enkele grote kippenboerderijen waar de kippen vrij in en uit de stal kunnen lopen. Massa’s kippen lopen lekker buiten rond te scharrelen. Aan de ene kant bruine kippen, aan de andere kant witte. Voor deze witte kippen zijn er bosschages: kleine boompjes, struiken, zoals de hoge bamboe. Ze kunnen zich hier verschuilen als er gevaar dreigt van roofvogels. De bamboe bloeit op dit moment. Hoorde toevallig onlangs op de radio, dat bamboe enorm veel stikstof opneemt en het een aanrader is om percelen rond huizen en boerderijen te beplanten met deze struik. Of er akkers mee te beplanten i.p.v. mais. De plant zelf kan na oogsten weer voor allerlei zaken worden gebruikt.

Zo bereiken we de “Kainstobbe”, een oude boerderij, omgetoverd tot een fantastisch mooie rustplek midden in het land. Aangezien het nu niet meer zo aangenaam is om buiten te zitten, bellen we aan (staat op het mededelingenbord) en worden heel hartelijk ontvangen door de eigenaresse. Ze vraagt meteen al of ik een stempel wil. We willen echter ook graag een kopje koffie. De schuur waar we zitten is nog niet zo lang geleden verbouwd en het is een prachtig restaurant geworden, waar vaak groepen komen om te genieten van een ‘High Tea”. En dat is te zien aan de kasten langs de wand, die vol staan met alle mogelijke soorten thee. En aanverwante zaken, zoals een verzameling theepotten en andere leuke snuisterijen uit vervlogen tijden. Het zit hier heerlijk! Leuke verhalen krijgen we te horen en de tijd vliegt om. Na een stempel en weer een heel leuk “pronkjewail” in de vorm van een zakje thee om mee te nemen, gaan Albert en ik weer verder.

Omdat we een afspraak hebben met de zoon van Albert, die in Wildervank woont, lopen we de Dalweg op en via het viaduct over de N33 lopen we Wildervank binnen en gaan wat drinken bij Geert Jan. De klok tikt echter door en zo wordt het dan toch tijd om op te stappen. We rijden terug naar Stadskanaal, waar de auto van Albert staat en nemen afscheid van elkaar. Wat hebben we weer genoten van de route, het mooie weer, de leuke gesprekken onderweg en van elkaars gezelschap.

Na Iebele even te hebben gebeld, dat ik ga vertrekken, rijd ik weer terug naar Balk en ben om half 7 thuis. Weer een mooie ervaring rijker!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*

code