“Wachten op hoog water”, Beelden op de dijk bij Holwerd 20 oktober 2019.

 

Op de foto klikken en je kunt het hele album bekijken.

 

 

“Wachten op hoog water”, beelden op de dijk bij Holwerd 20 oktober 2019.

Het is een prachtige zondag en Iebele en ik besluiten af te reizen naar Holwerd om een kijkje te    nemen op de Nieuwe Zeedijk. Ik was er al geweest toen er 1 beeld stond, van de grote vrouw, maar sinds kort is het beeld compleet met een slanke vrouw.

We zetten de auto ergens neer en lopen eerst onderlangs de dijk en zien in de verte de beelden al staan. Langzaam voert het weggetje omhoog. Het is heerlijk weer, geen wind en dat zegt wel wat als je hier aan de kust bent. Wel behoorlijk bewolkt jammer genoeg. We zijn niet de enige belangstellenden, die hier een kijkje komen nemen. Zowel fietsers als wandelaars lopen er rond en maken foto’s. Best nog wel lastig om de beelden zonder mensen voor de lens te krijgen, maar met het nodige geduld en tussenpozen lukt het uiteindelijk.

‘Wachten op hoog water’ is een beeld, gemaakt door Jan Ketelaar, kunstenaar uit Drachten. Het beeld bestaat uit twee metalen gelaste vrouwen van 5 meter hoog. Een grote vrouw, de andere slank, uitkijkend over de zee. Het standbeeld vertegenwoordigt de zoektocht naar evenwicht en uitwisseling. De grote vrouw werd geïnstalleerd in december 2018, het jaar van Leeuwarden-Fryslân Culturele Hoofdstad van Europa. Op 16 september 2019 werd ze vergezeld door de slanke vrouw.

Naast beeldhouwer schrijft en publiceert hij ook gedichten. In 2008 en 2012 was hij in de finale van de NK Poetry Slam. Vorig jaar werd zijn eerste bundel gepubliceerd: “Van een man die dacht, ik wil niet meer denken”.

Gedicht

Ik geloof

Ik geloof niet in ras en nationaliteit
Ik geloof niet in grenzen
Ik geloof niet in gevechtsvliegtuigen
Ik geloof dat de beste defensie
vrienden maken is en liefdevol proberen te zijn

Ik geloof dat iedereen te eten moet hebben
Ik geloof in lekker eten en drinken
en lust en lekker zoenen

En ik geloof in het leven
En de mensen en de plantjes
En de diertjes en de steentjes
En het water

Ik geloof in het individu
En in de groep
waarin ieder individu er onmisbaar toe doet
Alle deeltjes de hele groep
Iedereen en alles

En ik geloof in deze grote viskom
waarin we onderweg zijn
en dat het met horten en stoten
en eb en vloed beter wordt
en beter zal worden

en ik geloof en ik wil geloven in het goede
dat in alles zit en in iedereen
pas goed op jezelf en op elkaar
en ook op mij graag

Opdrachtgever voor de beelden was “Sense of Place”. Deze Stichting maakt met culturele landschapsprojecten de unieke waarden van natuur, landschap en cultuurhistorie van het bijzondere UNESCO werelderfgoed Waddengebied zichtbaar voor een breder publiek. De regio krijgt hiermee tegelijk een economische en sociaal-maatschappelijke impuls.
“Sense of Place” initieert zelf projecten, maar ondersteunt ook vaak de initiatieven van lokale gemeenschappen en helpt deze te realiseren. De projecten hebben respect voor de cultuur en natuur van het gebied en vertellen het verhaal van de locatie en het landschap. Ze geven de plek daarmee extra aantrekkingskracht en betekenis: a Sense of Place.

De komende jaren wordt een lint van culturele landschapsprojecten gerealiseerd, van Den Helder tot en met de Dollard, op het vaste land en op de eilanden. Kunstenaars, landschapsarchitecten, onderzoekers, bewoners, gebruikers, maatschappelijke organisaties, ondernemers, natuurbeschermingsorganisaties en overheden worden met elkaar in contact gebracht om samen op innovatieve wijze vorm te geven aan culturele landschapsontwikkeling.

Niet zelden begint een ontwikkeling bij de droom van een enkeling. Een visie. Hij of zij voelt de tijd aan; ziet als eerste de kansen, de vergezichten; neemt andere mensen mee in die visie.  Joop Mulder droomde van het eiland Terschelling als podium. In 35 jaar ontwikkelde hij het OEROL Festival tot wat het nu is: een internationaal fenomeen, en van grote betekenis voor het eiland. De droom ging verder met: “Sense of Place”.

“Sense of Place” is een verzameling projecten langs de kust, die een mengvorm zijn van kunst en landschapsbeheer. Het landschap versterken door kunstenaars en landschapsarchitecten te koppelen aan alle activiteiten rond kweldervorming, terpen, zachte dijken, zandsuppletie en dergelijke. Door onderlinge samenwerking landschapsontwikkeling en kunst vermengen. Het project, met Joop Mulder als centrale figuur, is bedacht voor het Culturele Hoofdstad jaar 2018, maar dat jaar was er weinig van te zien. Wel kwam een van de twee beelden van Jan Ketelaar, de ‘dikke dame’, nog net voor het jaar om was op de dijk bij Holwerd.

Mulder en zijn mensen hebben onderschat, hoeveel overleg met instanties ervoor nodig is, en de tijd die het aanvragen van vergunningen om iets op een dijk te plaatsen kost. De stichting heeft aangegeven, dat ze de kennis en het geld niet hebben om het project verder door te zetten.          De provincie neemt de regie van het project over. Met andere woorden: die gaat nu zulke zaken regelen. Bovendien komt er extra geld, 278.000 voor het uitvoeren van een aantal projecten die al vrij zeker lijken, en nog eens 100.000 voor het voorbereiden van een aantal andere. De stichting blijft er wel bij betrokken: die zorgt voor de artistieke plannen. Dat zijn er een stuk of zeven. En die zijn onder te verdelen in twee categorieën: deelprojecten die worden uitgevoerd en projecten die nog voorbereid worden.

Na uitgebreid de beide dames op de foto te hebben gezet, lopen we terug naar de auto en rijden even later de pier op naar de Veerhaven. In het daar op de kop van de pier gelegen café restaurant “Land- en Zeezicht gaan we genieten van een kop koffie met daarbij een hartig hapje. We genieten van het uitzicht, dat alsmaar mooier wordt, omdat de zon tóch nog tevoorschijn is gekomen. Omdat er totaal geen wind staat, is de Waddenzee een gladde spiegel. Als je niet beter wist, zou je denken dat het een ijsvlakte is. Een lichte nevel zorgt voor prachtige beelden. Een bleke zon weerspiegelt op het water, de veerboot vertrekt weer naar Ameland en ook dat levert een mooi plaatje op. Kortom: het was weer genieten deze zondagmiddag aan het Wad!

.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*

code