“Camino Groningen 2019”. Middelbert-Groningen 9 november 2019.

 

Op de foto klikken en je ziet alle foto’s.

 

 

“Camino Groningen 2019”. Middelbert-Groningen 9 november 2019.

Echt naar deze dag uitgekeken, omdat ik vorig jaar de noordroute nog niet had voltooid en dus niet de Camino 2018 mee heb gelopen. Wél veel foto’s gemaakt toen van de intocht van de wandelaars, lopend naar de Martinikerk. En de feestelijke afsluiting mee kunnen maken!

Nu dus bijtijds in de auto gestapt, want ik moet natuurlijk op de afgesproken tijd bij het busstation in Groningen zijn, waar ik Albert en Hilly zal treffen. Bij de halte voor de bus naar Middelbert hebben zich al meer wandelaars verzameld, waaronder ook bekenden. Leuk om elkaar weer te zien! Het is behoorlijk koud en nevelig en we zijn dan ook blij, dat we na een tijdje kleumen de bus in kunnen. Het ritje duurt niet zo lang, zodat we ook weer keurig op tijd in Middelbert aankomen, waar al meer wandelaars van onze startgroep staan te wachten met de “captains” Ooldrik en Nico, die ons deze dag begeleiden.

Dan mag onze groep richting kerk lopen, waar we ontvangen worden door Peter en Sanne, de enthousiaste, hardwerkende initiators van het hele Pronkjewail gebeuren. Wát een organisatie brengt ook deze dag weer met zich mee! In de kerk volgt nog enige uitleg over de etappe en kan het eindstempel voor wie dat nog niet heeft, op de stempelkaart geplaatst worden. En dan op pad. Even later direct al een leuke stop: Sint Martinus zit te paard in het weiland, geflankeerd door een vrouw, die stukjes van zijn mantel aan ons uitdeelt, die wij stevig aan rugzak of jas bevestigen. En dan echt de wijde wereld in, waarbij het zicht deze ochtend echter niet ver reikt vanwege de nevel.

Aan het eind van dit pad lopen we Groningen binnen. Was vroeger Ruischerbrug. Bij de brug met dezelfde naam stond toen wij hier liepen nog een viskraam met o.a. heerlijke kibbeling. Staat er niet meer. Niet dat ik op dit tijdstip al behoefte heb aan vis, maar tóch jammer, dat hij voorgoed is verdwenen. We steken het Damsterdiep over en de weg naar Delfzijl om even later Noorddijk binnen te lopen, waar we in de kerk (nu dus open, super!) worden verwacht. Buiten worden we opgewacht door de pastoor, die ons zegent met de wijwaterkwast en gaan dan de heerlijk, warme kerk in. Wat mij het eerst opvalt is de schitterende, grote kroon midden in de kerk. Prachtig! En dan valt m’n oog op een bord naast de preekstoel met een tekst, waar je blij van wordt: “welkom in dit huis en voel je thuis”. Dát is nog eens fijn binnenkomen! Prachtige gebrandschilderde ramen en een klein beeldje van Stefanus, waar deze kerk naar is genoemd.

Dan wordt het tijd om verder te gaan, want de volgende groep wandelaars is in aantocht. Na een stukje langs het Damsterdiep buigen we af en gaan een nieuw fietspad op langs het Eemskanaal. Heel vaag zie je in de verte al de toren van de Martinikerk. Maar dat duurt nog wel even voor we daar aankomen. Niet veel scheepvaart in tegenstelling tot enkele weken geleden, toen ik op een zondag van Aduard naar Dorkwerd ben gelopen. Om de haverklap ging toen de ene na de andere brug open voor een passerend schip. Nu heb ik dit hele stuk er slechts één langs zien varen. Niet veel later buigen we af, de bewoonde wereld in. Nu zie ik voor het eerst van heel dichtbij de Tasman toren, die er van een afstand als een poort uitziet en mede de skyline van Groningen bepaalt naast andere architectonische hoogstandjes.

Er pál tegenover “Steenbok Sport”, waar we uitgenodigd zijn om uiteraard de nog nieuwe winkel te bekijken, maar tevens worden getrakteerd op een beker warme sportdrank met een stuk speculaas. Van de fysio afdeling een lekkere, gezonde reep voor onderweg +  een bon waarmee je 10% korting krijgt op toekomstige aankopen. Voor Albert, Hilly en Ooldrik zijn de touwen, die er hangen een uitdaging om erin te klimmen, maar dat lukt niet echt…… Na dit leuke rustpunt gaan we weer op pad. Het is nog steeds bewolkt, stevige wind en vrij koud.

We lopen eerst door een heel mooi stukje oud Groningen met een ophaalbrug en een prachtig Café op de hoek, waar Albert nog een mooi verhaal opdist over het daar gehouden galafeest van z’n kleindochter. Prachtig is, als je terugkijkt, de combinatie van de oude ophaalbrug met de hypermoderne Tasmantoren. Niet veel later de Oosterparkwijk, de Blauwe Wijk met veel woningen gebouwd in de stijl van de Amsterdamse School. Veel variatie en het geeft je het gevoel in een dorp te lopen. Zo is het trouwens ook ooit ontstaan. Van hier gaat het verder door de stad. Een tekst in het roze op een benzinestation: “gelukkig ben je hier” is wel op mij van toepassing!!! Nog even doorzetten. Langs Café De Toeter, dan de Nieuwe Ebbingestraat in waar aan het eind de Martinikerk in zicht komt.

Een feestelijke entree wacht ons met o.a. Sint Martinus, die ons welkom heet. Binnen krijgen we als eerste de medaille uitgereikt, waarna we plaatsnemen en luisteren naar een korte toespraak van Peter Velthuis met als slot het met elkaar zingen van het Gronings Volkslied. En dan is het een gezellig samenzijn met een drankje en een hapje. Nou ja hapje??? Een heerlijke, echt Groningse delicatesse, de “eierbal”! Hadden we het onderweg al over gehad, dus de verrassing is groot! Biertje erbij en bekenden tegenkomen en natuurlijk napraten over al het mooie wat we gezien en beleefd hebben op het prachtige Pronkjewailpad. We kunnen niet te lang blijven, want er komen nog meer groepen, die ook een plekje moeten hebben.

We verlaten de kerk via de achteringang, lopen langs het standbeeld van Sint Martinus en zoeken snel een kroeg op, want het regent inmiddels behoorlijk. Maar aan alle gezelligheid komt een eind. We nemen afscheid van Ooldrik, Nico en Jan en uiteraard ook van elkaar. We hebben weer een fantastisch mooie dag beleefd, waar we met veel plezier op terug zullen kijken. Dankzij Albert en Hilly, voor wie het geen enkel probleem was om zich aan te passen aan mijn tempo, heb ik deze dag mee kunnen doen! Echt super!  Peter wil ik ook heel hartelijk bedanken en in hem de hele organisatie van het Pronkjewailpad!

    1. Elly Koopman Bericht auteur

      Wat leuk om te lezen Peter, dat je het verslag en de foto’s leuk vindt. Bedankt hoor voor je reactie op m’n site!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*

code