17e Silvesterloop Poppenwier 31 december 2019.

 

Op de foto klikken om alle foto’s te kunnen bekijken.

 

17e Silvesterloop Poppenwier 21 december 2019.

En dan is het al weer de laatste dag van dit jaar. Oudejaarsdag. Traditiegetrouw al 17 jaar lang een leuke wandeltocht om het jaar mee af te sluiten.Voor mij dit jaar de 15e keer, want 2 keer wegens ziekte helaas niet mee kunnen doen.

Iebele brengt me naar Poppingawier, waar ik me ga inschrijven bij dorpshuis “De Trilker”. Daar aangekomen krijg ik een telefoontje van m’n wandelvriend, die vandaag ook van de partij zou zijn. Niet dus, want z’n auto wil niet meewerken vandaag. Dat is best even slikken, zowel voor hem als voor mij. We hadden ons deze dag tóch een beetje anders voorgesteld.

Buiten worden nog de laatste voorbereidingen getroffen, want het is niet alleen een wandelgebeuren, maar ook een hardloopwedstrijd, waarbij de finishtijd wordt geklokt. Binnen nog heel rustig. Iebele en ik drinken een kopje koffie en dan krijg ik toestemming om voor de rest uit iets eerder aan de tocht te beginnen. Dat is wel prettig, want de tijd is al niet zo ruim bemeten. Andere jaren startten we om 11 uur, nu 12 uur. Enfin, ik zie wel hoe het loopt.

Het is deze laatste dag van het jaar onvoorstelbaar mooi weer! De zon schijnt, de hemel is helder blauw, er staat geen zuchtje wind en als je niet beter wist zou je zeggen: het is voorjaar!!!!!            In Terzool wordt in de voormalige slagerij al een stand ingericht, waar straks van alles te koop zal zijn: warme hapjes en drinken uiteraard. Vroeger stond hier altijd een kraam, waar verse poon werd gerookt. Mmmm, heerlijk was dat altijd! In Sybrandaburen staat de stempelpost al klaar voor diegenen, die straks de 5 of de 10 km. gaan lopen. De kerk is nog gesloten, maar dat zal als ik terugkom vast niet meer het geval zijn. Dan is daar de glühwein, die zo aan het einde van de tocht dan altijd zo’n heerlijk opkikkertje is.

Maar voor het zo ver is, eerst richting Snekermeer. Daar word ik op een bepaald moment ingehaald door drie wel héél snelle wandelaars. Tsjonge, wat hebben die de sokken erin!!!! Het is heerlijk om op zo’n dag als vandaag weer eens in en door de vertrouwde omgeving te lopen, waar we meer dan 30 jaar hebben gewoond.  Heel jammer, dat de jachthaven Tersoalstersyl, waar we in vroegere jaren even konden uitrusten, genietend van een lekkere kop soep of iets anders, de laatste paar jaar geen stempelpost meer is. We gaan dan ook over de brug meteen rechtsaf de Griene Dyk op.

Het is een oude, hooggelegen dijk. Aan de ene kant de weilanden, aan de andere kant ondergelopen land. Nu was dat altijd al wel zo in de winter, maar het gebied is nu nog veel groter geworden en reikt tot aan het recreatie gebeuren “De Potten”. Het is werkelijk fantastisch om hier nu in het zonnetje te lopen. Ik geniet dan ook volop en maak (te) veel foto’s, want het ene plaatje is nog mooier dan het andere. Inmiddels is vlakbij het J.S. Gerbrandy-Gemaal een pad aangelegd naar een verderop gelegen vogelkijkhut. Het is al met al een schitterend natuurgebied geworden.

De stempelpost is niet in het restaurant van De Potten, maar langs de kant van de weg. En het is de enige op de 18 km. zal later blijken. Wij krijgen geen stempels in de dorpen. Vind ik persoonlijk een gemiste kans en niet echt leuk. Geeft een beetje het gevoel of deze afstand er maar een beetje bijbungelt. Ik gun me geen tijd om naar het restaurant te gaan, want ik heb nog een redelijk aantal kilometers te gaan en wil op tijd binnen zijn. Ach, de drempel van het busje biedt voor 5 minuten rust wel even soelaas. Snel weer verder. Eigenlijk komt dan niet het mooiste, maar wél het leukste gedeelte van de tocht: n.l. door alle dorpen.

In Gauw zie ik Iebele en hier neem ik voor het eerst een pauze met koffie en een heerlijke oliebol. Zoals elk jaar weer veel bekenden. Leuk is dat toch altijd weer! En kan het niet laten om daarna via het kerkhof nog even een blik te werpen op het huis, dat we in 1974 hebben gebouwd en waar we zo’n 30 jaar hebben gewoond. Was het uitzicht naar achteren toen nog hélemaal vrij, dat is in de loop der jaren wel veranderd. Nu zelfs nog weer nieuwe woningen erbij gekomen, waardoor het uitzicht richting Snekermeer nóg smaller is geworden. Blij, dat we het op tijd hebben verkocht!! Nu loop ik door het zó bekende Gauw, waar prachtige herinneringen aan die voorbije jaren terugkomen. Trouwens de Silvesterloop is voor mij sowieso een wandeling vol nostalgie.

De dorpen in deze streek: “De Legegean” liggen dicht bij elkaar. Je bent Gauw nog niet uit of je loopt Sibrandaburen al binnen en denk je: nog even en dan is er glühwein. Nou, vergeet het maar. Kerk dicht, geen mens meer te bekennen en dát om 4 uur!!!!!! Ook de stempelpost al weer buiten gebruik. Dus ook hier geen rekening houden met de 18 km. lopers. Jammer! Dan maar weer door. Gelukkig doet Terzool het beter. Daar nog volop gezelligheid bij de kraam in de voormalige slagerij. Ik ben kennelijk de laatste loper en word heel hartelijk ontvangen. Een Beerenburgje of een biertje is aan mij niet besteed, maar oh wat smaakt dat broodje met warme worst heerlijk!! En dan na deze laatste stop nog een kort stukje naar de finish.

De zon gaat al onder en zet alles in een gouden gloed. Prachtig! In Poppenwier aangekomen is het al behoorlijk donker aan het worden. Onder het finishdoek door naar binnen, waar Iebele me opwacht in de bomvolle kroeg. Het feest is al losgebarsten. Hier gaan we aan de warme glühwein, genietend van de gezelligheid en de muziek en het weerzien met bekenden. Het is inmiddels helemaal donker en al een beetje mistig als we weer naar Balk rijden.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*

code