Wandeltocht Weener (Duitsland) 15 februari 2020.

 

Op de foto klikken om het hele album te bekijken.

 

 

Wandeltocht Weener (Duitsland) 15 februari 2020.

Deze zaterdag ben ik uitgenodigd door Heinrich Bohlen om mee te doen met een wandeling in en rond Weener. Zo’n 20 km. over de grens na Bad Nieuweschans. Samen met m’n wandelmaatjes Jifke, Theun, Elma, Gerrit, Bert, Albert, Hein en Petra en nog meer Nederlandse en Duitse wandelaars. In totaal met een groep van 31 wandelaars.

Dat betekent dus: vroeg op (kwart voor 5!) en om 10 voor 6 rijd ik in het donker Balk uit. We hebben afgesproken bij de Mac Donalds in Drachten, vanwaar we met 2 auto’s richting Duitsland gaan. Albert pikken we op bij de Aldi in Zuidbroek.

Het is nog rustig op de weg zo vroeg in de ochtend. Maar……..bij de oprit naar de autosnelweg bij St. Nicolaasga krijg ik de schrik van m’n leven. In een flits doemen 2 reeën op en schieten voor me langs. De ene ontsnapt, de andere knalt tegen m’n auto. Ik schrik me werkelijk helemaal dood!!!! Het hart bonkt me in de keel. Kan nog wél rijden gelukkig, maar er verschijnt wél een waarschuwing op m’n dashboard, dat service vereist is. Oei, wat kan dat zijn? Bij het eerste de beste benzinestation gestopt, auto in het licht gezet en het enige wat ik na een korte inspectie zie is, dat ik de kentekenplaat mis. Iebele gebeld om straks als het licht is, ter plekke maar even te zoeken. En ik rijd door naar Drachten en ben blij, dat ik me verder te kan laten rijden!!!!!! De schrik zit er nog goed in!

Wát een consternatie op deze vroege morgen! En wat heb ik enorm geluk, dat het zó afgelopen is. Had veel erger gekund. Maar niet aan denken. Met Jifke aan het stuur rijden we met z’n vijven, gevolgd door de 2e auto eerst naar Zuidbroek, waar Albert al klaar staat. Dan door naar Weener, waar we rond 8 uur mooi op tijd zijn om eerst met z’n allen te gaan frühstücken bij Bäckerei Ganseforth na kennis gemaakt te hebben met de rest van de groep. We passen maar nét met z’n allen in de gezellige ruimte in de winkel. De heerlijkste dingen liggen in de vitrine. Iedereen smult van een lekker broodje met koffie of thee.

En dan om 9 uur geht’s los!!! Al in het jaar 951 duikt voor het eerst de naam Weener op en ontwikkelt zich tot een geestelijk centrum van de regio. Zo ontstaat al snel de eerste kerk en een een klooster. Weener is in die tijd nog een dorp van straten, dat op een in de ijstijd gevormde “morene”ligt, die parallel loopt aan de rivier de Eems. We lopen door de oude stad met prachtige gevels, langs de oude romaanse Georgskirche uit ca. 1230 met een prachtig Arp-Schnitger-Orgel.

Heinrich vertelt veel over alles wat er te zien is. Ik noem een paar dingen: het Germania monument ter gedachtenis aan de gevallenen uit de oorlog 1870/71, de oude haven met het standbeeld van de Turfvrouwen, het Heimatmuseum Rheiderland (naar Nederlands voorbeeld gebouwd oorspronkelijk Armenhuis uit 1791) met een monument voor de gevallenen uit de 1ste en 2e Wereldoorlog en sinds 1980 uitgebreid met een gedenksteen voor de 120 uit Weener verdreven joodse medeburgers, waarvan meer dan 60 werden vermoord. Dan het Hessepark, waar we doorheen lopen met z’n bijzondere geschiedenis van bomen en planten.

Zo lopen we een tijdje later Weener uit en bevinden ons dan op een kale vlakte met grote aantallen hoge windmolens (135 m.), het Windpark Dwarstief. Het waait hard, maar gelukkig hebben we voor het grootste deel de wind achter. Met een grote boog komen we weer uit bij de buitenwijken van Weener. Gaan nog even de dijk op om een blik op de rivier de Eems te werpen, een getijdenrivier, die uitmondt in de ook zo geheten Eems. Zien in de verte de door een vrachtschip stuk gevaren “Friesenbrücke” in de spoorlijn Leer-Groningen. Voor fietsers en wandelaars is hier in de zomer plaatsvervangend een pontveer. De brug wordt niet gerepareerd, maar wordt vervangen door een nieuwe brug.

Zo arriveren we weer bij de oude haven, rond 1570 aangelegd met aan weerskanten bebouwing. In één van deze panden hebben we in het Restaurant “Bei Katja am Hafen” de grote middagpauze. Katja, van geboorte een Nederlandse en van alle markten thuis, heeft hier een Kunst-en Theatercafé. Eigenlijk alleen ‘s avonds open, maar nu extra geopend voor ons. Vanwege de grootte van de groep, heeft ze een buffet samengesteld en er is geen nee te koop! Heerlijke Kartoffelsalad, broodjes, patat, kibbeling, enz. enz. En natuurlijk …….bier!!! Bovendien geeft ze ook nog een optreden en werkelijk: je lacht je rot!!! De lachsalvo’s zijn niet van de lucht! Maar gelukkigkrijgen we tussentijd wél tijd om het heerlijke eten naar binnen te werken……….De gezelligheid en het plezier zijn juist de ingrediënten, die Heinrich voor ogen staan bij het organiseren van zo’n wandeltocht. En die missie is geslaagd!!!

Na de lange pauze gaat de groep weer op weg voor de middaglus. Helaas moet ik afhaken. Te veel pijn en moe. Maar geen probleem, ik vermaak me wel. Rustig lopend in m’n eigen tempo, foto’s makend, af en toe een bankje opzoekend, heb ik ook een heel fijne middag in Weener. Al rondzwervend (geen plattegrond of zo, maar niet erg) kom ik toevalligerwijs bij het stationnetje van Weener. Via een doodlopend paadje zie ik een trein van Arriva staan met jawel de naam: Pieter Jelles Troelstra!!! En dát in Duitsland!!! De naam Weener staat op een oud gebouw langs de spoorlijn. Op een zijlijn een aantal erg oude wagons, wat mij meteen aan het denken zet. Het zal toch niet???????? Ik loop terug om naar de voorkant van het station te gaan. Alleen dus dat oude gebouw en een perron. Maar nét voor het perron een groot paneel met daarop foto’s van brieven, gezichten en de tekst: “Kampf Westerbork, Route van de Vervolging 1942-1944”. Dus tóch! M’n gevoel klopte dus. Ook hier vandaan reden de treinen naar Westerbork, maar ook naar Auschwitz, werden Joodse inwoners van Weener de treinen ingeduwd en gingen hun dood tegemoet. En wéér, zoals ook in Westerbork, word ik geraakt door deze vreselijke geschiedenis. Heel goed, dat ook hier door middel van dit paneel blijvend aandacht aan wordt geschonken! DIT VERHAAL MOET  WORDEN BLIJVEN VERTELD!!!! Van Jifke hoorde ik, dat Heinrich, zeer geëmotioneerd, van alles hierover heeft verteld. Jammer genoeg heb ik dat dus gemist.

Vol van gedachten loop ik terug het centrum in, waar we rond de klok van half 4 hebben afgesproken om nog wat te gaan drinken na afloop van de wandeling. We strijken neer bij Bäckerei “Muss Wessels”, waar voor de liefhebbers helaas geen bier te krijgen is!!!! Dat lossen we later op na afscheid te hebben genomen van Heinrich en de medewandelaars. Wij rijden naar de pizzeria (een kroeg konden we niet vinden!), gaan eerst aan de drank (krijgen nog schnaps in de vorm van een glaasje ouzo!) en bestellen dan wat te eten. Ook nu weer een en al gezelligheid en plezier met elkaar. Dan scheiden zich onze wegen, want met 2 auto’s weer terug naar Drachten, waar ik in m’n auto zonder kentekenplaat stap. En waar ik nooit eerder aan dacht, gebeurt nu dus wél. Ik betrap mezelf erop, dat ik zo veel mogelijk met groot licht rijd, de bermen goed in de gaten houd en hoop, dat me wat me vanochtend overkwam, niet weer gebeurt. Veilig kom ik thuis gelukkig. Heel moe, maar voldaan, dat ik deze prachtige dag mee heb kunnen maken.

Graag wil ik nogmaals Heinrich héél hartelijk bedanken voor de organisatie van deze prachtige wandeldag. Het was in één woord: Super! Misschien treffen we elkaar weer “ergens” onderweg bij een wandeltocht b.v. in Nederland, waar je ook regelmatig loopt. Voor nu: Auf Wiedersehen, Tschüss!

    1. Elly Koopman Bericht auteur

      Wat een leuke reactie Jantina en dank voor je compliment over het verslag en de foto’s! Groetjes en tot ziens! Elly

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*

code