Wandeling van Balk naar Woudsend 30 mei 2020.

 

Op e foto klikken om het hele album te bekijken.

 

 

Wandeling van Balk naar Woudsend 30 mei 2020.

Ga maar weer eens even aan de wandel. In m’n uppie en het kost me steeds meer moeite om mezelf te motiveren. Maar….vooruit, bewegen is goed en buiten is het prachtig en het is prima wandelweer. Schoenen aan, rugzak mee en dit keer ook m’n kristallen bol, want…..je weet maar nooit, misschien tref ik een hoge paal of iets anders, waar ik ‘m op kan leggen om plaatjes te schieten.

In de Luts, in het centrum van Balk, maar ook verderop naar het Slotermeer, is het druk met boten en bootjes. De terrassen zijn al ingericht voor komende maandag, coronaproef zoals men dat tegenwoordig noemt. Kan het woord bijna niet meer uit m’n mond krijgen!!! Ook de campings langs de Luts zijn al behoorlijk bezet met caravans en campers. Op het Slotermeer wordt druk gevaren. Zeilend, maar ook af en toe een snelle jongen er tussendoor, die een spoor van wit schuim achterlaat op het diepblauwe water. De luchten zijn weer fraai. Ik noem het grieks blauw met witte wolken, die langsdrijven.

De steigers, die enkele weken geleden nog bevolkt werden door talloze watervogels, zijn nu in beslag genomen door aangemeerde boten. Geen vogel meer te bekennen. Wél hoor ik veel vogelgeluiden in de rietkragen, maar ik zie er niet één. Dan zie ik opeens een hoge, verweerde houten paal bij de ingang naar een weiland. Dit is m’n kans. Dus de bol uit m’n rugzak en voorzichtig op de oneffen bovenkant geplaatst. Gelukkig blijft hij stevig liggen. Al foto’s makend zie ik, dat het hout op een bepaalde plek begint te roken! Meteen komen de herinneringen aan vroeger boven, toen ik als kind zat te experimenteren met een vergrootglas. De fietssturen waren vroeger (en dan heb ik het over zo’n 70 jaar geleden!!!!!) omwikkeld met zwart celluloid, dat enorm brandbaar was. Het vergrootglas, waar de felle zon op scheen, zette na heel korte tijd het celluloid in brand. Roken als een gek en stinken!!!!! Prachtig vonden we dat. Nou, dit hier op de paal leek er wel op en als ik de bol niet regelmatig had verplaatst, was de paal in brand gevlogen. Het rookte en smeulde al behoorlijk!!!

Dit experimenteren met de bol kost uiteraard tijd, dus kort ik de route in en loop rechtstreeks naar Woudsend i.p.v. via Elahuizen en Indyk. Ander keertje maar. Intussen even met Iebele gebeld en die komt gezellig naar Woudsend, waar we een bekertje koffie halen bij een van de vele horeca ondernemers. Terras uiteraard nog gesloten, maar alles al gereed voor a.s. maandag. We vinden een bankje aan de haven, waar van alles te zien en te beleven is. Een kennelijk onervaren schipper doet talloze pogingen z’n tjalk te keren. Enkele bijna aanvaringen met andere schepen maken het wel erg spannend. Maar uiteindelijk lukt het en kan de vaartocht beginnen.

We lopen hierna nog door enkele leuke, smalle pittoreske straatjes, die Woudsend rijk is en keren dan huiswaarts.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*

code