Pronkjewailpad Zuidroute (19) Wedde-Vlagtwedde 12 juni 2020.

 

 

 

Pronkjewailpad Zuidroute (19) Wedde-Vlagtwedde 12 juni 2020.

Het is al weer een behoorlijke tijd geleden, dat ik voor het laatst een stukje Pronkjewailpad Zuidroute heb gelopen. Vanaf 1 november tot 1 april ligt het stil. Maar door de Corona crisis kon er dus niet vanaf 1 april worden gelopen. Gelukkig is dit sinds 8 juni weer mogelijk. Ik moet n.l. nog een aantal etappes, dus ben ik vrijdag weer richting Grunn’n gegaan. Aangezien m’n wandelmaatjes het pad al hebben voltooid, gaat Iebele met me mee en maken we er tussen het wandelen door een gezellige dag van. En….ben ik dus op deze manier verzekerd van vervoer als ik het eindpunt van die dag heb bereikt.

Wel moet ik zeggen, dat ik me lichtelijk schuldig voel over de vele kilometers, die gereden moeten worden om een stukje te kunnen lopen. Maar het is niet anders. We rijden naar Wedde en zijn blij, dat na de lange rit een kroeg in het dorp open is. We worden heel hartelijk ontvangen en gaan aan de koffie met wat lekkers erbij. Het is prima wandelweer, de zon schijnt, heerlijk windje en welgemoed ga ik op pad. Eerst naar De Burcht, waar volgens de app een bemande stempelpost zou moeten zijn. Dus niet! Loop zowel langs de voorkant en de achterkant van de burcht, waar twee schilders op verschillende plekken aan het werk zijn. Ik probeer de aandacht te trekken en stel op grote afstand de vraag of hij ook iets weet van een stempelpost of een stempelkastje. Antwoord is duidelijk: er is hier geen stempelpost. Teleurgesteld loop ik terug de oprijlaan af.

Camping de Wedderbergen is geopend en hier krijg ik het eerste stempel van deze dag. De route is erg mooi. Veelal zandpaden, graspaden, die het lopen niet altijd makkelijk maken. Voortdurend kijken waar je je voeten zet om vallen te voorkómen. Heb af en toe wel eens gedacht: moet ik hier toch eens ongelukkig terechtkomen, dan ben ik nog niet jarig!!! Ben echt geen mens tegengekomen terwijl ik door dit grote natuurgebied liep. Maar snel aan iets anders denken. De natuur is hier prachtig! Bospartijen afgewisseld met graslanden, steeds het riviertje de Ruiten Aa in de directe nabijheid. Echt schitterend. Mooi zijn ook de klaprozen, de korenbloemen en margrieten, die me doen denken aan m’n jeugd in de Achterhoek, waar korenvelden vol stonden met deze bloemen. Prachtig, dat je nu weer veel randen langs graanvelden en weilanden ziet, die vol staan met bloemen en zo vlinders, bijen en insecten aantrekken.

 

Bij Westeresch op een paal een metalen stempelkastje, waar oh wonder, het stempel mét kussen nog niet is verdonkeremaand door???????  Ook is er voor iedereen een mooie ansichtkaart van het landschap, waar we doorheen lopen. Echt leuk! En dan weer verder. Weer een stuk langs de Ruiten Aa. Voor de Engelkensbrug, die ik over moet om dan meteen weer linksaf het pad verder te volgen, zitten een aantal vissers. Een vriendelijk “moi” op z’n Gronings en dat is voor het eerst deze dag. Zo kom ik na veel omzwervingen in Smeerling. Een bordje geeft aan, dat het een beschermd dorpsgezicht is. In Gasterij Natuurlijk is weer een stempelpost. Een prachtige boerderij met rondom een heerlijke, grote tuin met zitjes, waar veel gebruik van wordt gemaakt. In de grote schuurdeuren is een balie gesitueerd, waar je kunt bestellen en meteen afrekenen. Het wordt even later keurig op ons tafeltje bezorgd. Vooral veel fietsers steken hier aan. Ik schat, dat er wel zo’n 40 mensen zitten te genieten van een drankje. Het zit hier echt heerlijk!

Nog een klein stukje en dan zit het erop voor vandaag. Het was een heel mooie dag en ik heb weer genoten van het Groningse landschap.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*

code