St. Odulphuspad etappe “Lux Aeterna” van Oudega naar Hindeloopen 2 september 2020.

 

Op de foto klikken om alles te zien.

 

 

St. Odulphuspad etappe “Lux Aeterna” van Oudega naar Hindeloopen 2 september 2020.

 

Het is vandaag zulk fantastisch mooi weer, dat ik besluit om het mooie traject langs de Oudegaaster Brekken te gaan lopen. Nu is dit sowieso al een héél mooi pad, zelfs onder andere omstandigheden dan vandaag. Heb er wel gelopen met storm in de herfst. Maar ook in de winter, toen het meer bevroren was en er een dikke mist hing. Je zag ze niet, maar hoorde de ijzers van de schaatsers aan je voorbij gaan. Geweldig!!! Nu dus compleet zomerweer!!!!

En dat is te merken!!! Ik kan de tel niet meer bijhouden, zó veel fietsers, die me passeren! Roepend, bellend, maar…….ik vertik het om telkens in de berm te springen en blijf keurig links op het fietspad lopen. Ze zoeken het maar uit!!! Hoewel ze dus de hele tijd op de fiets al zittend doorbrengen, zijn de schaarse bankjes langs het pad constant bezet door ………fietsers! Ik waag het niet om aan te schuiven, want in deze 1.5 m. tijd heb je zó een snibbige opmerking te pakken en daar zit ik niet op te wachten.

Het is hier weer volop genieten. Sandfirden (Sânfurd) ligt aan de overkant in het zonlicht, vissers langs de kant turen naar het spiegelgladde wateroppervlak, andere vissers zijn bezig in hun roeibootje met het ophalen van de fuiken. Een enkele zeilboot dobbert voort. En ondertussen glijden de kilometers onder m’n voeten door. Zo bereik ik het eind van dit mooie pad in Nijhuizum, waar ik nog even naar het oude kerkje loop. Helemaal in de steigers. Ben benieuwd hoe het er straks na de restauratie uit zal zien. Dan de buurtschap uit om even later aan te komen bij de Workumer Trekfeart. Brug regelmatig open, want ja……als je nu niet vaart, dan vaar je nooit!!!!

Door Workum lopend geniet ik van de prachtige gevels op het Noard om even later aan te komen op de Merk. Niet te gelóven, de terrassen zitten vol!!!! Kan nog nét een plekje vinden, want ik heb inmiddels wel trek in een kopje koffie. Wat zijn er veel mensen op pad vandaag! Na deze verkwikkende rust, loop ik verder Workum door via het Súd, langs de haven en kies er deze keer voor om niet over de dijk naar Hindeloopen te gaan. Al zó vaak gedaan, onlangs op 23 juni nog, toen ik later zo erg kwam te vallen in It Heidenskip. Ga nu onderlangs de dijk en neem de weg rechtstreeks richting Hindeloopen. Best wel een beetje link eigenlijk, want oei, oei, een gestage stroom fietsers tegemoetkomend en achteropkomend en auto’s, die er tussendoor racen en zelfs nog inhalen!! Maar het gaat allemaal goed en kom veilig aan bij B&B Welgelegen, waar ik gelukkig de eigenaresse aantref, die me van een stempel voorziet.

Dan nog een paar kilometer naar Hindeloopen, waar Iebele me opwacht. Samen het stadje in. Druk, druk, druk! Een klein cafeetje heeft i.v.m. de corona wel een heel leuke oplossing bedacht om bezoekers te kunnen ontvangen. Op de kademuur liggen kussens en vóór de muur, aan de havenkant heeft hij lange houten tafels gemaakt, waar gasten hun eten en drinken op kunnen zetten. Geweldig! Er is geen plekje meer vrij!!! Voor ons is er nog een plaatsje op een naastgelegen terras en we genieten van koffie mét appeltaart. Maar wij niet alleen!!! De mussen hebben kennelijk ervaring opgedaan  en in no time zitten ze op m’n schoteltje en happen in een onbewaakt ogenblik een hapje uit m’n taartje. Vermakelijk dit. De slagroom zit later nog op z’n snaveltje. Als we afgerekend hebben en het tafeltje verlaten, zie ik als ik achterom kijk, enkele musjes genieten van de restanten van een losbandig leven. Al snel gooit de serveerster roet in het eten en is het uit met de pret.

Langs de haven lopen we terug naar de auto. De mooie dag zit er weer op. Zal er nog vaak aan terugdenken.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*

code