St. Odulphuspad etappe “Vitus” (deel 3) van IJlst naar Sneek 5 september 2020.

 

Op de foto klikken om alle foto’s te zien.

 

 

St. Odulphuspad etappe “Vitus” (deel 3) van IJlst naar Sneek 5 september 2020.

Afgelopen zaterdagmiddag onder prachtige weersomstandigheden het laatste stukje van de etappe gelopen. Gestart bij molen De Rat in IJlst en meteen daarna het mooie, kronkelende pad langs De Geeuw naar Sneek. Een stevige wind, maar schuin achter, evenals de zon, dus heerlijk om te lopen en foto’s te maken. Wél weer redelijk veel fietsers, maar geen last van gehad gelukkig. In de verte zie je dan Sneek steeds dichterbij komen. Het pad is ook niet erg lang, dus vandaar. Uiteindelijk beland je aan de rand, waar de wijk Tinga ligt. Het pad voert achter de huizen langs en even later ben je weer bij De Geeuw.

Aan de rechterkant een groot volkstuinencomplex en even later het waterzuiveringsbedrijf. De brug over de Geeuw is er niet meer en dat lijkt best een beetje vreemd. Vóór mij nu de afdalende ringweg naar het aquaduct, waar ik eerst overheen moet en dan op dezelfde hoogte loop als het water van De Geeuw om even later weer terug te lopen en via het fietspad onder het aquaduct door te gaan. Jammer genoeg kom ik nu niet aan de andere oever van De Geeuw uit, maar loop Sneek binnen langs het station. Ook mooi hoor. Wát een geluk trouwens, dat het oude station uit slopershanden is gebleven, dit in tegenstelling tot het oude station van IJlst. Het Nationaal Modelspoor Museum heeft hier enkele jaren geleden z’n intrek genomen. Via de Stationsstraat met z’n voorname huizen kom ik uit bij het Martiniplein, waar de Martinikerk de blikvanger is.

Ook een blikvanger is trouwens het enkele jaren geleden gebouwde Theater Sneek,dat prachtig gelegen is aan het water van de Westersingel, waar ook de Elfstedentocht langs komt. Dan volgt nog een klein ommetje door het centrum van Sneek met de beroemde Waterpoort en wat verderop de mooie watertoren. Sinds 2018 is ook Sneek als één van de elf steden een fontein rijker, die  goed te zien is in het water vóór de Waterpoort. Echt een aanwinst vind ik.

En dan op naar de kroeg, waar ik met Iebele heb afgesproken. Voorheen restaurant Van Der Wal, nu de Walrus geheten. Het zit er vol op het terras, evenals op de terrassen in de buurt. Mede een gevolg natuurlijk van die 1,5 m. maatregel. Maar…we hebben geluk. Er komt een tafeltje vrij en zo zitten we dan gezellig te genieten van de koffie en de nacho’s. Ik voel me voldaan, dat ik nu de hele etappe heb voltooid en t.z.t. weer aan een nieuwe etappe van het St. Odulphuspad kan beginnen. Het was een mooi traject, waar ik echt van heb genoten.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*

code