St. Odulphuspad etappe “Refter” van Sneek naar Mantgum 10 september 2020.

 

Op de foto klikken om alle foto’s te bekijken.

 

St. Odulphuspad etappe “Refter” van Sneek naar Mantgum 10 september 2020

De weersverwachting is goed en nodigt uit om weer aan de wandel te gaan. Ik start in Sneek en haal een stempel bij het Scheepvaartmuseum. Weliswaar nog gesloten, maar de deuren gaan open en een vriendelijke mevrouw aan de balie is bereid me het stempel te geven. Geweldig! Door Sneek lopen is altijd leuk. Er is van alles te zien en voor ik het weet loop ik op het pad langs De Zwette, waar enorm veel bootjes en boten afgemeerd liggen. Onder de ringweg door en waar vroeger weiland was, is nu een hele nieuwe woonwijk verrezen, waarvan de huizen allemaal aan het water staan. Er zijn werkelijk kásten van huizen bij! Ik mis het oude pontje en voor ik er erg in heb arriveer ik aan het eind, waar vroeger de grasdrogerij stond. Ook hier weer nieuwe woningen aan het water.

Niet veel later Scharnegoutum in. De hele route is voor mij zeer bekend terrein, omdat ik meer dan 30 jaar in Gauw heb gewoond en dus veel in deze contreien heb rondgezworven. Zowel op de fiets als lopend. Tóch is het weer leuk om hier te lopen en de vele bekende dingen te zien. Bovendien is het stralend weer (zelfs warm!), dus wat wil een mens nog meer? De route gaat langs Lutkewierum, waar ik bij een latere etappe door zal lopen. Even later de Slachtedyk op, ook al zo bekend van alle Slachtemarathons, die ik in het verleden heb gelopen. Regelmatig passeert er in de groene weilanden de rood-witte trein van Leeuwarden naar het eindpunt Stavoren.

Ik kijk inmiddels uit naar m’n aankomst in Boazum, want voor zo ver ik weet is donderdags de kroeg daar open. Groot is m’n teleurstelling als hij gesloten is. Je kunt hier altijd zo lekker uitrusten op het terras onder het genot van een drankje is mijn ervaring, opgedaan bij andere wandeltochten. Maar…..vandaag dus helaas niet. Dan maar verder. De prachtige romaanse kerk ligt vanaf de weg helemaal verscholen achter de bomen, dus maak ik een ommetje, want ik wil ‘m wél weer even zien. Hij ligt te blaken in het zonlicht. Prachtig. De beroemde kunstschilder Henk Helmantel uit Westeremden in Groningen heeft de absis van deze kerk fantastisch mooi en groot op doek gezet. Een schitterend schilderij!

Gelukkig staat een eindje buiten het dorp een bank, waar ik even kan uitrusten en een boterham kan eten. En dan op naar Easterwierrum (Oosterwierum). Ik maak hier een extra lusje om naar De Dille te gaan. Een mini-camping annex theetuin, die zo weet ik wél geopend is. De eigenaresse herkent me meteen, want met de dinsdag wandelgroep hebben we hier al 2 keer tijdens een wandeldag genoten van een heerlijke lunch. Dan zie ik op een raam toch wel iets héél verleidlijks in de aanbieding: kruimeltaart met bramen en pruimen. Dit heb ik nog niet eerder gehad, dus aan de proeverij. En het is me toch lekker! Man, wat zit het hier heerlijk! Jammer, dat het vrij plotseling zwaar bewolkt is geworden. Ik vrees zelfs voor een paar druppen, maar het blijft droog gelukkig.

Uitgerust en versterkt door de koffie met de heerlijke taart, ga ik weer verder. Ik wil nu het kerkepad verder gaan lopen. In de zomer van 2000 tijdens de Rûntsjes om é Tsjerke met Omrop Fryslân heb ik dit ook gelopen. Ben benieuwd of het pad nog duidelijk te vinden is. Het eerste stuk naar de alleenstaande toren van Tsjerkebuorren, geen probleem. Sommige bruggetjes over sloten nauwelijks te zien door de begroeiing, maar oké, ze zijn er nog wél. Uiteraard neem ik een kijkje op het hoog op een terp gelegen omringende kerkhof, waarvandaan je een prachtig uitzicht hebt op de wijde omgeving. Dan loop ik naar een boerderij om te zien of iemand me kan vertellen óf en hóe het kerkepad nu verder naar Mantgum loopt. Een aardige mevrouw legt me een en ander uit, maar vertelt er wél bij, dat de boer van een in het weiland gelegen boerderij nogal moeilijk doet als er wandelaars langskomen. Enfin, ik zie wel. Het pad is er, dus dan moet hij niet moeilijk gaan doen!! Het is heel onduidelijk hoe en waar je je weg moet zien te vinden. De kerk van Mantgum is in de verte duidelijk te zien en dient als kompas.

De weilanden vol koeien, die me nieuwsgierig aanstaren en me even later volgen, zodat ik ze in m’n nek hoor hijgen en snuiven. Dan stuit ik op een hek, waar je onmogelijk overheen kunt klimmen. Gelukkig is er nét ruimte genoeg om me om de paal te wringen en bereik ik het volgende perceel bij de al eerder genoemde boerderij met de bewuste boer. Zal tóch over z’n erf moeten. Ik kom niemand tegen en opgelucht ga ik de weilanden weer in. Nu krijg ik te maken met schrikdraad. Te hoog om er over heen te stappen en vrij laag om er onderdoor te gaan. Maar er zit niets anders op. Kennelijk doe ik het de eerste keer verkeerd, want ik krijg me toch een schok op m’n rug. Oei!!! Gelukkig gebeurt me dat niet weer. Uiteindelijk kom ik bij een naast de weg gelegen boerderij weer in de bewoonde wereld en bereik na een honderdtal meters het plaaatsnaambord Mantgum. Blij, dat het doel wat ik me gesteld had, is gelukt! Iebele is inmiddels hier ook gearriveerd en omdat de kroeg hier dicht is, rijden we even naar De Dille, waar we blij verrast worden ontvangen. Nu Iebele aan de heerlijke taart en zitten we te genieten in de tuin aan het water. Nu met het zonnetje erbij. Een mooi einde van een prachtige wandeldag!

  1. Friese Swalker

    Prachtig pad maar…
    Het kerkepad van Oosterwierum naar Mantgum is officieel verdwenen in de ruilverkaveling Baarderadeel. Dat kan dus problemen op gaan leveren als meer mensen hetzelfde proberen te doen!

    Ruilverkaveling Baarderadeel
    Er zijn in het gebied helaas nog veel meer kerkepaden onttrokken aan de openbaarheid. Dit beschreven kerkepad kwam uit naast de kerk in Mantgum.

    Sporen…
    Dat laatste deel van het pad is nu bij een particuliere tuin getrokken. Het bordje “Waaigat” staat er waarschijnlijk nog steeds. En ook liggen de verschillende bruggetjes dus waarschijnlijk ook nog in het boerenland.

    1. Elly Koopman Bericht auteur

      Ja, ik las het later toen ik op Google keek naar het kerkepad. Enfin, ik ben er tóch gekomen en het was mooi!!!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*

code