St.Odulphuspad etappe “Promontorium” (1) Warns-Mirnser Klif 30 september 2020.

 

Klik op de foto om het hele album te zien.

 

St. Odulphuspad etappe “Promontorium” (1) Warns-Mirnser Klif 30 september 2020.

Het belooft vandaag goed weer te worden. ‘s Morgens nog grauw en grijs, maar dan zou het opklaren. O.K. ik ga beginnen met de vervolgetappe. Halverwege Warns (een heel langgerekt dorp) zet Iebele me af en ik ben eigenlijk van plan de hele etappe te gaan lopen. Welgemoed ga ik op pad. De eerste stop zal Laaksum zijn. En daar ga ik even een bakkie doen bij het al jaren bestaande leuke visrestaurant met z’n ludieke inrichting. Leuke mensen! Helaas voor hen is er op dit kleine stukje grond aan het haventje een visrestaurant bijgekomen in de oude zoutloods. Was er eerst sprake van, dat het museumpje zou worden, de eigenaresse wilde een visrestaurant en de gemeente gaf hiervoor z’n fiat. Hoe is het in vredesnaam mogelijk?

Wij halen dan ook vooral sinds de coronatijd regelmatig vis bij eerstgenoemd restaurant, omdat we hen de broodnodige omzet van harte gunnen. Uit principe zullen we nooit een voet binnen die andere tent zetten, maar dat is dus persoonlijk. Gelukkig zijn er meer mensen, die er zo over denken. Ze zijn al open en ik geniet van een vers bakje koffie, maken even een praatje en dan ga ik weer. Het is gaan miezeren. Omdat ik hier totaal niet op heb gerekend, heb ik dus niets bij me. Ik kan een vuilniszak meekrijgen, maar dat sla ik af, want ik ga er vanuit, dat het een tijdelijk storinkje is en het weer beter gaat worden. Dus niet!!!!

Op de dijk van Laaksum naar Mirns houdt de miezerige regen aan. Dan komt er bovendien nog bij, dat m’n telefoon plotseling helemaal leeg is!!! Leeggetrokken door de app van het St. Odulphuspad. Is me met de app van het Pronkjewailpad in Groningen nog nóóit gebeurd. Heel vervelend dit, want……..ik kan Iebele niet bereiken, maar wat veel erger is: hij mij niet. Later zal ook blijken, dat hij behoorlijk ongerust is geweest en op het punt stond me te gaan zoeken. Ik loop stevig door over de dijk. Wat heb ik hier al vaak gelopen en in het verleden gefietst onder allerlei weersomstandigheden: stralend weer, maar ook snoeiharde wind, al of niet gepaard gaand met regen en dan daarbij ook nog eens tegenwind. Ook met de auto. Ik herinner me nog onze tocht door een dikke laag sneeuw over de dijk. Uitkijken, dat je niet de steile helling naar beneden zou glijden! Avontuur dus!

De vogelkijkhut De Mok geloof ik wel. Ben ik al vaker geweest, dus die sla ik over. Het is aanlokkelijk om nu Bakhuizen over te slaan en rechtstreeks via Mirns naar Paviljoen ‘t Mirnser Klif te lopen, waar aan de zeilen in de lucht te zien, weer veel kitesurfers bezig zijn. Maar….ik laat me niet kennen. Ben tenslotte niet van suiker, dus dan maar nat. In Bakhuizen geen kip op straat te bekennen en zo maar ergens aanbellen om te vragen even van de telefoon gebruik te mogen maken, durf ik niet aan. Doorlopen maar. Het regent inmiddels pijpenstelen!!!! Het laatste stuk weliswaar via een pad door een soort bos, maar bescherming biedt het niet meer. Dikke druppen vallen naar beneden. Zo kom ik eindelijk doornat aan bij het Paviljoen en de mensen daar ken ik wel, dus even telefoneren, geen probleem. Gelukkig is Iebele nog niet naar me op zoek, maar stond op het punt te vertrekken. Goede timing dus, ha, ha. Terwijl ik geniet van een kop koffie en het uitzicht op de kitesurfers, duurt het niet lang meer en kan ik in de auto stappen. Volgende keer maar het laatste stukje naar Oudemirdum. Ik ben er wel klaar mee voor vandaag.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*

code