St Odulphuspad etappe “Promontorium”(2) Mirnser Klif-Oudemirdum 3 oktober 2020.

 

Klik op de foto om het album te kunnen bekijken.

 

St. Odulphuspad etappe “Promontorium” (2) Mirnser Klif-Oudemirdum 3 oktober 2020.

Vandaag weer erg triest, somber weer, maar ik wil het laatste stukje lopen, zodat ook deze etappe voltooid is. Ik start bij het begin van het Rijsterbos, bij Paviljoen ‘t Mirnser Klif en loop eerst langs de camping aan de bosrand. Al snel dieper het bos in en kom uit op de brede beukenlaan. Onvoorstelbaar het aantal paddestoelen in allerlei maten en kleuren aan weerszijden van dit pad. Ik maak nog even een extra lusje naar de Steenkist, die daar in 1849 door een bosarbeider is ontdekt bij het graven van een greppel.

Dan weer terug naar de route en loop uiteindelijk het Rijsterbos weer uit. Op het naast de weg gelegen fietspad vervolg ik de route, waarbij ik eerst een aantal fraaie huizen passeer, Hotel Gaasterland en Eetcafé De Eik. Het voormalige Sybandy’s Speelpark ligt er verlaten bij. Gelukkig is het voor Gaasterland/Friesland behouden gebleven doordat Sjerp Jaarsma (uitbater van Strandpaviljoen De Hege Gerzen, zich met alles wat in hem was het voor elkaar heeft gekregen om het op zijn terrein te herbouwen. En ook nog eens op een toplocatie aan het IJsselmeer. Kon gewoon niet mooier!!!! Een echte aanrader om hier eens naar toe te gaan. Grappig, dat op de bushalte nog steeds Speelpark staat vermeld.

Hierna weer een stukje door het bos en kom later weer op dezelfde weg uit. Nu op naar de ijsboerderij, die nu gesloten is. Door het nabij de boerderij gelegen Jolderenbosk naar de weg van het Mirnser Klif naar Oudemirdum, het Huningspaed. Halverwege bij de luchtmachttoren (een van de weinige nog overgebleven torens uit de  Koude Oorlog) sta je op het hoogste punt van Gaasterland waarvandaan je prachtig uitzicht hebt over de aan het IJsselmeer grenzende weilanden. Jammer, dat het triest en wat nevelig is.

Zo “daal” ik af naar Oudemirdum, waar het op De Brink gezellig is met de terrasjes, waar ook nu tóch weer de nodige gasten zijn neergestreken. Iebele en ik doen dat ook, hoewel het er zo langzamerhand niet leuke op wordt met die corona maatregelen. Wát een stresserij maak je mee! We blijven dan ook niet lang plakken en keren huiswaarts. Ik voldaan, dat nu de hele etappe is gelopen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*

code