St. Odulphuspad etappe “Via” (1) Hindeloopen-Warns 2 oktober 2020.

 

Klik op de foto om het hele album te zien.

 

St. Odulphuspad etappe “Via” (1) Hindeloopen-Warns 2 oktober 2020.

 

Deze vrijdag is het qua weer écht een dag om het stuk van de etappe Hindeloopen-Stavoren te gaan lopen. Nu heb ik dit stuk al tig keer, ook in omgekeerde richting gedaan, maar ik wil het nu tóch in het kader van het St. Odulphuspad nóg een keer doen. Dus….op naar Hindeloopen! Eerst een zwerftocht door het prachtig aan het IJsselmeer gelegen stadje. Er is hier veel moois te zien: de haven met de schepen, de sluis met sluiswachterswoning en ook in de nauwe straatjes veel mooie, karakteristieke panden. Zo kom ik bij de kerk, waar de grafstenen niet rechtop staan, maar liggen, soms schots en scheef. Bij de kerk het voormalige Gemeentehuis, nu Museum Hindeloopen.

Dan de dijk op. Het is nog erg fris, maar 11 graden! M’n vingers zijn al stijf en wit en dat merk ik tijdens het fotograferen. Altijd weer mooi zijn de vergezichten. De haven met de vele masten al een eindje achter me. In de diepte de huizen met er tussendoor de kerk. Voor me wandelaars, al of niet met hond, die het mooie ommetje maken langs de stad. En dan het eerste hek. De schapen staan er pál achter en geven er niks om, dat ik het open en ze rakelings passeer. Kwestie van gewenning dus. Af en toe probeert de zon door de wolken te komen, maar ik moet nog even geduld hebben. Wisselend de handen in de zakken om ze warm te krijgen. Het eens zo prachtige Padpaviljoen ligt er verlaten en een tikkeltje verwaarloosd bij. Het strandje van weleer is helemaal verdwenen. Op de lange rij palen in de verte verpozen de vogels, waaronder aalscholvers, die zitten te drogen. Een zwaan is aan het poetsen en gebruikt daarbij niet alleen z’n snavel, maar ook z’n zwarte zwemvliezen. Mooi gezicht!

En steeds weer een stuk met schapen. M’n schoenen zitten al behoorlijk onder de stront. Maar….de zon is inmiddels gaan schijnen en dat voel je meteen. Het loopt hier altijd zo mooi boven op de dijk. Links de weilanden, waar regelmatig de rood-witte trein z’n weg volgt, rechts het water, dat altijd verandert en daardoor blijft boeien. Langs camping Schuilenburg met het er vlakbij gelegen prachtige huis met oude gevelsteen. Niet veel later, bij een kudde zwarte schapen een wegwijzer naar de Vogel Hut, gelegen in de Bocht Fan Molkwar (Molkwerum). Ik ga er weer even een kijkje nemen. Er zijn dit keer niet zo veel vogels te zien, maar het is altijd mooi om zo pál boven het water alleen maar die grote watervlakte voor je te hebben. De openingen op diverse plaatsen laten je steeds iets anders zien. Echt mooi!

Dan is het niet ver meer naar Molkwerum. De bank is niet bezet, dus ga ik hier zitten genieten van het uitzicht, ondertussen m’n eitje pellend en wat drinken. Het steentje met de mooie tekst, dat hier eerder lag, is weg. Ik heb het weer even in m’n foto’s opgezocht en bij de foto’s van vandaag gevoegd. Dan Molkwerum door. Ook weer zo’n oud dorp met smalle grachtjes en bijzondere huizen met soms een bijzondere gevelsteen. En dan de polder in, “De Noardermar”. Het landschap is kaal, een enkele boerderij. Tijdens de Elfstedenfietsvierdaagse (11 keer dus gedaan) fietsten we altijd deze route. Nou, dat was nog wel eens een verschil het ene jaar of het andere. Soms prachtig weer, maar ook wel bakken regen met daarbij een stormachtige wind tegen. Dan was het écht stampen! En was je blij, dat je in Stavoren was.

Nu is het prachtig om door dit zonovergoten land te lopen. Zo waar een heus KNMI Weerstation. Leuk om dat eens van dichtbij te zien. Grote veestapels, die nog heerlijk buiten verblijven. En dan loop ik Stavoren binnen. Maak nog een ommetje naar de vuurtoren, maar kan niet verder vanwege de daar gevestigde bedrijven. Heb trouwens van deze kant wél een prachtig zicht op de aangemeerde tjalken en klippers aan de overkant van het brede water. Wat zijn we toch bevoorrecht, dat Nederland nog zo’n grote vloot van traditionele schepen heeft. Uniek in de wereld! En gelukkig (het heeft wel lang geduurd voor de regering over de brug kwam) heeft ook de bruine zeilvaart subsidie gekregen!!!! En dat was meer dan noodzakelijk, gezien het niet kunnen varen vanwege de corona. De onderhoudskosten zijn hoog en je moet er toch niet aan denken, dat deze vloot zou verdwijnen.

De Duitsers hebben een lang weekend en het ene schip vaart binnen, het andere vaart uit met nieuwe gasten aan boord. Altijd leuk die bedrijvigheid. Dat vind ik ook zo leuk in Harlingen. De fontein laat het vandaag wat afweten en spuit maar uit enkele gaten. De banken er om heen zijn een leuke zitplek, waar veel gebruik van wordt gemaakt. Hier tref ik Iebele en we doen ons te goed aan een kopje koffie in ‘t Havenhoofd. Lekker buiten in de zon op het terras met zicht op de schepen en de verschillend gekleurde havenwoningen aan de overkant. En dan is het tijd om weer naar huis te vertrekken. Het was een schitterende wandeling op de dijk.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*

code