St. Odulphuspad etappe “Novice” Bolsward-Oudega 31 oktober 2020.

 

Op de foto klikken om het album te bekijken.

 

 

St. Odulphuspad etappe “Novice” Bolsward-Oudega 31 oktober 2020.

Vandaag al weer de laatste dag van de maand oktober. Wat gaat de tijd toch snel. Omdat de weersvoorspelling erg mooi is, kies ik voor deze etappe door het kale, weidse land. De andere etappes bewaar ik voor als het minder mooi weer is. Zo is de gedachte. Dat blijkt later wel weer een flinke misrekening te zijn, want……..het is zwaar bewolkt én….er staat weer een harde wind, net als vorige week zaterdag.

De start van deze dag is ook al niet bevorderend om te gaan lopen, want….ik wil m’n nieuwe schoenen aandoen en wat blijkt???? Ik mis het rechterzooltje (van de podoloog dus!!!!). Alles afgezocht, niet in de doos, nergens. Ik schiet in de stress. Wat nu? De winkel in Exloo maar bellen, maar die gaat pas om 9 uur open. Ben niet van plan om op pad te gaan zonder te weten waar het is. Tig keer het nummer ingetoetst en ja hoor om 1 minuut voor 9 krijg ik contact. En wát een geluk: het zooltje is gevonden en ligt bij de receptie en wordt opgestuurd!!!! Wát een opluchting!

Ik vind nog een paar oude zooltjes en dan kunnen we eindelijk op weg naar Bolsward. Zoek eerst op diverse plekken naar het paneel van het St. Odulphuspad, maar in de stad zélf dus niet te vinden. Dan maar niet. Van de Broerekerk langs het Bolwerk en dan even later het Julianapark in. Prachtig met de verschillende kleuren blad aan de bomen. Kinderen van de scouting club lopen met grote plastic tassen mooie bladeren te zoeken en zijn zo lekker buiten bezig! Het is een klein park, dus ik sta zó weer op straat, passeer Verzorgingscentrum Bloemkamp en ga even later onder de snelweg door Laad en Zaad op. En waarachtig, daar staat het door mij gezochte paneel!!!

De route maakt een extra lus om in Wolsum te komen. Het waait enorm en ook nog eens wind tegen! De theeschenkerij bij Wolsumerketting houd ik voor gezien. Wél valt m’n blik op een in een vogelhokje aan een boom geplaatst Mariabeeldje. De brug gaat zelfs met dit weer open voor een rondvaartboot uit Koudum. Verder is het rustig op het brede vaarwater. Niet veel later loop ik Wolsum in. Het is er stil. Alleen bij het bloemenzaakje, waar op zaterdag boeketten bloemen te koop zijn, is iemand bezig. In een paar stappen ben je het dorp weer uit. Je ziet Blauwhuis dan al duidelijk liggen met z’n hoge kerktoren van de St. Vituskerk. De kroeg is dicht. Ook geen “koffie to go”. Wél 2 stoelen met tafeltje op het terras, waar ik even neerstrijk en een boterham eet.

Hierna de kronkelende Hemdyk op. Overal om je heen zie je kerktorens. De Hemdyk gaat over in de Krabbedyk, eerst nog een asfaltweg, maar bij een boerderij aangekomen, moet ik het weiland in. Dit keer geen klimpartijen, maar af en toe een draaihekje. Het is en blijft “stampen” vandaag. Constant de wind tegen. Via een hekje verlaat ik het weiland en kom uit op de oprit naar een boerderij met een voorname naam: Rijpera State. Als ik later de weg naar Parrega insla, zie ik, dat er een grote, vierkante toren bij deze boerderij staat. Heb op Google gezocht, maar niks gevonden over deze toren.

Heb later gebeld met de huidige bewoner van Rijpera State en hij vertelde me het volgende: “rond 1930 heeft de boer, die er toen woonde, deze toren gebouwd als opslagplaats voor voer. Bovenin een rail, onderin netten waar het voer op kwam te liggen en zo kon hij het voer naar boven takelen. De vader van de huidige bewoner heeft hier 30 jaar geboerd en nu is de zoon eigenaar en werkt met paarden”. We hebben een heel leuk gesprek met elkaar gehad.

Zó leuk, dat ik dit nu weet, want het is een prachtig achtkantig bouwwerk, dat opvalt in het landschap. Je kunt wel zeggen: de voorloper van de huidige metalen silo’s. De route laat Dedgum liggen en gaat rechtstreeks naar Parrega. Vlak daarvoor moet ik afslaan naar het piepkleine dorpje Greonterp. Een mooi betonpad voert dwars door de weilanden en het verbaast me, dat ondanks de harde wind, er tóch nog vrij veel fietsers op pad zijn vandaag.

Bij het naderen van Greonterp ben ik ook al weer vlakbij Blauwhuis. Grappig! De luchten worden nu mooier. De zon probeert wat en heel spectaculair is de brede lichtbundel, die vanuit de donkere lucht op de toren in het dorp valt. Dit is echter van korte duur en de dikke bewolking blijft. Ik loop nog even naar de toren, maar ga niet naar binnen. Heb ik bij een vorige etappe al gedaan. Het huis van Gerard Reve staat er nog nét zo, evenals de glasplaat op de muur. Niet veel later ben ik het dorpje al weer uit en via een brede betonweg loop ik richting de spoorlijn van Stavoren naar Leeuwarden. Er passeren me hier in deze verlatenheid nog een aantal auto’s, want verderop staan nog enkele boerderijen, die alleen via deze weg te bereiken zijn. Aan het eind, vlakbij de spoorlijn, wordt het een smal fietspad richting de onderdoorgang van het spoor.

Dan toch nog zon. De voormalige “tichtset” wordt fraai beschenen, evenals het erachter liggende meertje. En dan, althans dat vind ik, het mooiste stukje van deze dag: een klein eindje langs de Oudegaasterbrekken. “Doris Mooltsje” staat me al van verre te wenken.  Het riet krijgt door de laagstaande zon een prachtige roestbruine kleur. Het is hier altijd genieten!!!! Een zeilboot trotseert de harde wind en de erbij horende golven. Prachtige weerspiegelingen op het water. Wit schuim tegen de bruine rietkraag en Oudega beschenen door de zon. Wát een mooi slot van deze sombere, trieste dag. Na nog een laatste blik op de zwemplaats loop ik Oudega in. Alleen bij de kleine supermarkt een paar mensen. Kroegen dicht, geen “koffie to go”, maar gelukkig is Iebele gearriveerd en keer ik, blij dat ik zit (ben behoorlijk vermoeid) huiswaarts.  Er staan me nu nog 4 etappes te wachten, maar die zijn allemaal bij mij in de buurt en veelal door bos. Dus als het dan wéér hard waait, biedt dat toch wat meer beschutting.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*

code