St. Odulphuspad etappe “Bellum” (1) Oudemirdum-Sondel 5 november 2020.

 

Op de foto klikken om alle foto’s te kunnen zien.

 

St. Odulphuspad etappe “Bellum” (1) Oudemirdum-Sondel 5 november 2020.

Een aantal dagen niet gelopen, omdat ik niet al te fit was. En vandaag daarom maar niet de hele etappe gedaan, maar in Sondel geëindigd na 12 km. Hoewel het zonnig zou zijn, valt dat dus een beetje tegen. Behoorlijk bewolkt, maar evengoed zijn de kleuren prachtig en zit er ook na de harde wind van de afgelopen dagen nog veel blad aan de bomen.

Het is vandaag een heel mooie route, die door 3 bossen gaat, te weten “Elfbergen”, “Lycklamabos” en de “Bremer Wildernis”. De variatie in bomen is groot, maar de prachtige, majestueuze beuken, vaak geplant in lanen, hebben de overhand hier. Ook zijn er nog diverse paddenstoelen te zien. Waar ik altijd héél blij van word is de rode vliegenzwam. Vaak missen er helaas stukjes uit, maar tóch, ze blijven mooi. Lig af en toe dan ook met m’n knieën op de grond om ze te fotograferen. Het is deze donderdagmiddag heel rustig op de fietspaden door de bossen. En ook op de brede lanen, bedekt met een dikke laag bladeren, kom ik praktisch geen wandelaar tegen. De stilte is overweldigend.

Nijemirdum zie ik alleen op afstand, verder geen dorpen. De Natuurschuur van Staatsbosbeheer voor onbepaalde tijd gesloten. Het loopt hier mooi langs de Sminkefeart. De grote koningsvarens zijn nog diepgroen en hebben gelukkig de tijdelijke verplaatsing van een paar jaar geleden overleefd, toen de walkanten van de vaart onder handen genomen zijn. De route voert verder langs de golfbaan, waar opvallend veel golfers hun sport beoefenen. En ja, wat is er mooier in deze tijd om lekker buiten bezig te zijn in de prachtige natuur, waar deze golfbaan is gesitueerd. Deze omgeving roept bij mij zó veel herinneringen op als ik dit pad loop.

Tijdens mijn tijd op de St. Jozefmavo in Sneek, gingen wij altijd in september met de leerlingen van Mavo 4 op kamp naar de kampeerboerderij van Keulen, gelegen aan het eind van dit pad. Zo verstopten wij als leiding ons b.v. op een avond laat in de bossen rondom. De leerlingen moesten ons dan in het pikkedonker zien op te sporen aan de hand van geluiden, die wij maakten. Je hoorde ze dan al van verre aankomen over dit pad! Eén keer heb ik zelfs in de stromende regen (op m’n vijftigste!!), gehuld in een vuilniszak onder aan de walkant van de Sminkefeart gelegen, terwijl het ook nog eens onweerde. Spannend natuurlijk! Oh, wat hebben we zulke kampdagen ongelooflijk veel plezier met elkaar gehad .Om nooit te vergeten!! Even later passeer ik de kampeerboerderij en kom bij de Luts. Het riviertje, dat ook door Balk stroomt en bekend is geworden van de “ijstransplantaties” jaren geleden.

 

Nog meer herinneringen komen boven als ik na nog wat omzwervingen door het bos langs het huidige recreatie centrum loop. Toen ik in de 6e klas van de lagere school in Almelo zat, waar mijn vader hoofd was, zijn wij op schoolreis naar Sondel geweest, op de fiets!!!! Waar nu recreatievilla’s staan, stonden toen bunkers, nog daterend uit de oorlog. Ik heb het nu over 1953. De betonnen vloeren waren met een gladde laag verf bedekt en de bunkers waren ingericht als slaapplaats. Er stonden er nog heel veel. Nu staan er nog enkele restanten in een aangrenzend weiland. We hebben toen op de fiets veel van de omgeving gezien. Waren o.a. in Sloten, gingen zwemmen in het IJsselmeer en ik herinner me nog, dat ik heel verbaasd was, dat je zó onwijs ver het IJsselmeer in kon lopen en het water maar niet hoger kwam dan je knieën.

Allemaal herinneringen dus deze middag en al mijmerend over vervlogen tijden loop ik Sondel in. Bij de kerk plof ik op een bankje neer. Hoef niet lang te wachten, want het is maar een klein eindje van Balk naar Sloten. Volgende keer het laatste stukje van Sondel naar Wyckel en dan zit ook deze etappe er op.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*

code