St. Odulphuspad etappe “Moenia Perlae” Wijckel-Balk 7 november 2020.

 

Op de foto klikken om alle foto’s te zien.

 

St. Odulphuspad etappe “Moenia Perlae” Wijckel-Balk 7 november 2020.

Na ‘s ochtends eerst het laatste stukje van de vorige etappe te hebben gelopen, ga ik na thuis koffie te hebben gedronken, het schitterende weer weer in en start met de etappe in Wijckel. Loop via de Gaestfjûrwei (moeilijk woord voor niet-Friezen!) het dorp uit. Bij de t-splitsing verderop aangekomen, ga ik linksaf de Bonnebrekkenwei op. Na een aantal meters steekt in de verte een ree met een noodgang de weg over. Ik kan ‘m nog nét door flink in te zoomen zien rennen door het weiland. Als ik later de plek bereik, waar hij overstak, zie ik tot m’n grote verbazing hóe breed de sloot naast de weg is. Er is geen dam of iets dergelijks, dus móet hij er wel overheen gesprongen zijn! Ongelooflijk, dat ze zulke enorm grote sprongen kunnen maken!

De weg gaat over in het fietspad, dat uitkomt bij het brede vaarwater de Ee. Dit vaarwater staat in verbinding met het Prinses Margrietkanaal. De andere kant gaat naar Sloten, waar vandaan je dan weer via veel waterwegen uiteindelijk het IJsselmeer kunt bereiken. Onvoorstelbaar hoe rijk onze provincie is aan waterwegen, een eldorado voor de botenbezitters!

Het is hier heerlijk lopen op het evenwijdig aan het water lopende schelpenpad. En het is rustig, vrijwel geen fietsers en andere wandelaars. Sloten komt steeds dichterbij. Loop even later over het grote jachthaventerrein, waar al weer veel boten uit het water zijn gehaald en geparkeerd staan voor de komende winter. Hier is behoorlijk wat activiteit van botenbezitters, die aan het klussen zijn. Ze hebben er prachtig weer bij. Via een hoog bruggetje met prachtig uitzicht op de korenmolen De Kaai en de oude huisjes aan de rand van Sloten, loop ik het mooie, kleine stadje in. Prachtig hoe de oude gevels worden beschenen door het zonlicht. Het is stil in de stad. Wát een verschil met enkele weken geleden toen er nog veel toeristen hier rondliepen.

Restaurants gesloten, terrassen liggen er verlaten bij. Bij de bakker is echter nog wél van alles “To go” te koop en dat laat ik even 2 motorrijders weten, die duidelijk op zoek zijn naar een plek waar koffie kan worden gescoord. Ze zijn blij met de informatie. Ik maak deze keer geen gebruik van deze mogelijkheid. Heb thuis al koffie gedronken, dus vandaar. Zo dwalend langs de gracht en foto’s makend, bereik ik de laatste oude brug van het Bolwerk. Het kanon staat fier boven op een hoge heuvel, waar vandaan je weer een prachtig uitzicht hebt op de omgeving. De skûtsjes liggen stil voor de wal en alle andere boten, die ‘s zomers langs de kant van het vaarwater liggen, zijn verdwenen. De drukte is voorbij. Ook op recreatiecentrum De Jerden is het stil.

Bij de zwemplek aan het Slotermeer aangekomen, volg ik niet meer het weggetje De Jerden, maar ga, na eerst op een bank aan het meer m’n boterhammetje te hebben genuttigd, over een hek het weiland in. En volg de met riet begroeide oever van het Slotermeer. Af en toe een doorkijkje over het water, waar in de verte de contouren van Woudsend zichtbaar zijn. Ooit, jaren geleden, toen we nog échte winters hadden, ben ik vanuit Balk dwars over het Slotermeer gelopen naar Sloten. Oh, wat was dát prachtig!!! Het lijkt nu trouwens ook wel een gladde ijsvlakte, zó rimpelloos ligt het Slotermeer er bij.

Het is wél uitkijken hier met lopen. En dan komt er nog bij, dat ik in totaal 5 hekken over moet. Alleen het eerste hek een soort van smal opstapje, maar bij de rest niets van dat al! Het laatste hek is zelfs zó hoog, dat het me bijna niet lukt erover te komen. Maar met enig kunst- en vliegwerk bereik ik de andere kant. Tja, dan merk je, dat je geen 18 meer bent, hi, hi. Zonder kleerscheuren kom ik weer op de weg. Had dit ommetje trouwens niet willen missen, want het was prachtig!

De etappe gaat verder via de Bargebek, kleine buurtschap onder Balk. Kom langs “It Boukeboskje”, waar de eigenaar van oud bouwmateriaal objecten maakt, die wel wat doen denken aan de tuinen van Le Roi in Mildam. Heel mooi ziet het eruit, vooral nu met de zon erop. Loop even later langs het huis van Ben en Geeske, die al jaren een richtingwijzer in de tuin hebben met één wel heel aparte richting: n.l. naar boven de pijl met daarop: “Petrus”. Blijf het leuk vinden. Al dwalend via Ruigahuizen naar Balk. Aan de kant van de Raadhuisstraat worden de kademuren langs de Luts grootscheeps aangepakt. Een jongeman loopt met een metaaldetector de opgeworpen grond af te zoeken in de hoop iets te vinden. Was toen ik hem aansprak nog niets tegengekomen.

Ik neem de andere kant van de Luts, de Van Swinderenstraat. Hier wél aardig wat winkelend publiek, dat loopt te genieten in het zonnetje. Zo bereik ik aan het eind het Bûterhûs, eindpunt van deze etappe. Het was een heerlijke dag in een voor mij heel bekende omgeving.

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*

code