Winter Wandeltocht Oudwoude, 15 februari 2015.

 

Zaterdag niet kunnen lopen vanwege verjaardagen vieren in Deventer, maar er kan deze zondag redelijk in de buurt worden gelopen in Oudwoude. Al min of meer afgesproken met Albert, die z’n zoon Geert Jan met de beide dochters Charanda en Yosha meeneemt. Gezellig. Onderweg tot m’n verbazing diverse strooiauto’s, terwijl het wegdek droog is. Tòch maar wat rustiger gereden dan “normaal” , want je weet maar nooit……en de temperatuur geeft 0 graden aan. Het is bovendien behoorlijk nevelig.

Als ik in Oudwoude uit de auto stap, voel ik meteen de kou en weet dan: ik heb te weinig kleren aan. Me te veel laten leiden door de aangename temperaturen van de dag ervoor en de voorspelde temperatuur van vandaag. Jammer dan, niets aan te doen of??????

Gelukkig heeft Albert, zo blijkt later, nog een muts, sjaal en wanten in de rugtas, die hij niet nodig heeft. Wat kàn een mens blij zijn met deze attributen!!!

Maar zo ver is het nog niet. Eerst inschrijven, koffie, bekenden zien en een praatje maken en dan op stap. De route gaat door het boven Kollum gelegen “kale” gedeelte van de provincie. Hier heeft de straffe wind vrij spel en zorgt ervoor, dat de gevoelstemperatuur vandaag wel enkele graden onder 0 uitkomt! Maar……ik heb inmiddels een muts ( met daarop de toepasselijke letters: Brrrrr!), een sjaal en wanten. En dat is meteen een stuk aangenamer lopen. Het is gewoon jammer, dat het een nevelige, grauwe, grijze dag is, want het landschap hier is erg mooi en met een zonnetje erbij was het nòg meer genieten geweest. Maar goed, ook nu prachtige vergezichten, grote, brede vaarten, waar we langs lopen. Heel verrast zijn we als we in de verte een wagen met een Fries paard ervoor aan zien komen over de dijk. Wàt een plaatje!!!! Als dan even later we drie dames voor ons zien lopen met de bekende schelp op de rugtas, is het contact gauw gelegd en kàn het niet anders of je begint over………juist ja, de Camino, de pelgrimstocht en alles wat daarbij weer in je gedachten komt. Stof te over voor een gesprek over de ervaringen toen opgedaan. Een leuk intermezzo, waarna ieder weer z’n eigen tempo voortzet.

Hoewel de rustplek op een bepaald moment d.m.v. een bord wordt aangekondigd, duurt het echter nog wèl een tijdje voor we nummer 2 hebben bereikt. Maar het is meer dan de moeite waard. Een mooi paviljoen op het erf van een grote boerderij, waar je met groepen je op verschillende manieren kunt vermaken. Wij zijn ook erg welkom zo valt te lezen op een bord in de hal en we kunnen hier weer even op temperatuur komen! De warme chocolademelk smaakt goed. Anderen gaan aan de soep. We nemen de tijd (het is de enige rust tijdens de wandeltocht, dus….)

Na zo’n kleine 3 kwartier gaan we de kou weer in. De zon komt niet tevoorschijn en het blijft grauw en grijs. Charanda en Yosha tippelen er vrolijk op los. Onvoorstelbaar! Vrijwel ongetraind, resp. 12 en 8 jaar en dan maar liefst met een tocht van 20 km. meedoen, die, zo blijkt later, ook nog eens 22 kilometers telt!!!  We komen voorbij een pand, waar van alles buiten staat uitgestald en we uitgenodigd worden om eens even rond te kijken. We kunnen het niet laten en de eigenaar vindt het geloof ik wel leuk, dat er nu hij geopend is, mensen een kijkje komen nemen. Hij doet zelfs een in de Sneuptún gelegen schuur speciaal voor ons open. Het voert te ver om hier op te noemen wat er allemaal staat, hangt en ligt. Nog maar eens terugkomen…….Dan de natuur weer in. Langs een voormalig baggerdepôt Rinsma Pôle over de Petsloot, waar de 25 km.-lopers zich bij ons voegen om gezamenlijk terug te lopen. Onderweg biedt een groep grote zwerfkeien even een zitplaats aan de beide meiden. Maar kort, want het is te koud om lang te blijven zitten. Al snel lopen we het mooie dorpje Triemen in. Gaan de Stroobosser trekvaart weer over en bereiken Oudwoude met het mooie kerkje en er tegenover op een kampje land een koppel alpaca’s. Daar moeten we natuurlijk even naartoe. Ze genieten van de aandacht, maar……hadden denk ik liever een lekker hapje gehad. Zij hebben met hun dikke, wollige vacht geen last van de kou en zien er goed uit.

Na nog een paar mooie boerderijen, een al in een ver verleden gebouwd schooltje (ook nu nog school) met een prachtige gedenksteen boven de voordeur, zien we even later voor ons de finishlokatie: Buffet-Restaurant Eetcafé “De Iterij” en gaan ons afmelden. Drinken nog iets en gaan dan weer op huis aan, zo’n uurtje rijden.

We hebben een gezellige dag gehad met elkaar. En ondanks het minder aangename weer hebben er tòch nog 224 wandelaars meegedaan aan deze tocht.

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*

code