Dinsdag wandeltocht Donkerbroek-Waskemeer-Donkerbroek 20 januari 2015.

 

Vandaag gaan we naar Donkerbroek, waar Jannes en Tineke een route hebben uitgezet. De startlokatie is Restaurant ’t Witte Huis, waar we eerst aan de koffie gaan.

Klaas leest een mailtje van Roelof voor, zodat wij op de hoogte worden gebracht van het laatste nieuws over zijn ziekte en zijn er even stil van. Die sterke Roelof, die nooit ziek was, enorm actief en ogenschijnlijk kerngezond is nu plotseling in een andere werkelijkheid terecht gekomen van ziekenhuis, bestralen, enz. Wat is kanker toch een sluipmoordenaar! We sturen een kaart, zodat Roelof weet, dat we met hem meeleven en hopen, dat hij zal herstellen.

Dan vraagt Johan de Boer even onze aandacht en vertelt, dat de dochter van Hans Jordan onlangs is overleden. Ook nu weer ontsteltenis bij iedereen. Woorden schieten tekort. Hans, als je dit verslagje leest, weet dan, dat we allemaal met je meeleven en hopen, dat je, samen met je vrouw, gesteund zult worden door familie en vrienden.

We praten nog wat onder de koffie en zijn ons er terdege van bewust, dat we dankbaar mogen zijn voor het feit, dat we nog zo rond kunnen hobbelen.

Rond de klok van 10 uur gaan we op pad. Een klein stukje door Donkerbroek, één van de oudste nederzettingen in zuidoost Friesland. Oudste vermelding in twee oorkondes van 1408. Werd toen Dungebroek en Dongbroeck genoemd. Er bevonden zich toen veel uitgestrekte bossen en heidevelden. Veel prehistorische vondsten, met name uit de Bronstijd.

Donkerbroek heeft (wellicht als enige dorp) een eigen burgemeester. Sinds 2011 bekleedt de Edelachtbare Vrouwe Marthe Veenstra dit ambt. Als teken van haar waardigheid draagt zij bij speciale gelegenheden de ambtsketting met hoefijzer.

We steken de Opsterlandse Compagnonsvaart over. In 1790 is men begonnen met het graven van deze vaart, waardoor Donkerbroek enige jaren in twee delen werd gesplitst. Pas in 1798 komt er een brug. In 1911 komt de eerste tram Donkerbroek binnenrijden.

Al vrij snel lopen we Donkerbroek uit en komen in het Oude Bos, onderdeel van de Duurswouderheide. Het is hier prachtig. Jammer genoeg is het vandaag een grauwe, grijze dag en vrij koud, hoewel dat hier in de luwte van het bos enorm meevalt. We lopen langs een groot ven, de ” Waskmar”, dat er verstild bij ligt. Op kaarten uit de Franse Tijd (19e eeuw) heet dit ven het “Waze Meer” en moet vrij groot zijn geweest. In het ven werden de schapen gewassen, vandaar de naam, die was-meer betekent.Mooie kleuren van geel en bruin geworden hoge grassen, een beetje nevelig in de verte en stil, heel stil. Af en toe flink blubberige zandpaden, waar we langs moeten manoeuvreren. Maar of je wil of niet, je ontkomt er niet aan, dat schoenen en kleren onder de modder komen  te zitten. Gelukkig glijdt niemand uit!

Dan lopen we al snel Waskemeer in. De klokkenstoel in Waskemeer heeft een 13e eeuwse klok en is de oudst gedateerde klok van Friesland. Bovendien heeft Waskemeer 4 Rijksmonumenten, te weten 3 terreinen met overblijfselen van bewoning (archeologische monumenten in het Blauwe Bos) en een arbeiderswoning uit 1914.

We gaan lunchen in de kantine van Scholengemeenschap Liudger, waar de soep al klaar is. We laten het ons goed smaken en zitten hier lekker warm te genieten van ons broodje. Siep heeft hier echter niet genoeg aan en mede door de aantrekkelijke prijs, bestelt hij een advokaatje met slagroom als toetje!!!!! Je moet maar op het idee komen………

Dan maken we ons op voor het tweede deel van de wandeltocht. Al vrij snel komen we langs een bijzondere plek, een Pylgersrêstplak:  “Maria ter Laesze”. Een boerderij met een pyramidevormig gebouw, waarin een kapel is gehuisvest en nog een nieuw gebouw met een winkeltje. Ben hier ooit al eens een keer binnen geweest. Heel apart. Je kunt er een kaarsje branden, mediteren of gewoon even tot rust komen. Wij lopen door. Bovendien ziet het er niet naar uit, dat het nu geopend is. Het doodlopende weggetje gaat over in een smal paadje door een weiland. Aan het eind nog even een moeilijk “kruispunt” vanwege de blubber, maar we komen allemaal heelhuids naar de overkant om uiteindelijk uit te komen op de Steenpoelweg, een breed zandpad. Even daarna lopen we Donkerbroek weer binnen. Steken de Opsterlandse Compagnonsvaart weer over, passeren de Laurenstsjerke met fraaie klokkenstoel, even verderop gevolgd door een mooi beeld van een klokkenluider. En dan zijn we terug bij ’t Witte Huis, waar iedereen nog iets te drinken bestelt. We zijn mooi vroeg deze keer en dat komt mij goed uit, omdat ik ’s avonds nog moet vergaderen in Sint Jacobiparochie. We bedanken Jannes en Tineke voor de mooie route en de fijne dag, die we met elkaar hebben gehad en hopen elkaar weer te zien op 3 februari als Klaas onze gids is en we weer een gastvrij onthaal zullen vinden in de kaasboerderij van de familie van der Gun in Oldeberkoop.

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*

code