Flal Rondje Hoogspanning-Wandeltocht 7 maart 2015.

 

 

Dan over een hoog gelegen es, dan weer door het bos. Heel afwisselend!

Al weer de op één na laatste wandeltocht van het Flal-seizoen.

Als we aankomen op het Sportpark en de grote hoeveelheid auto’s zien, zou deze tocht wel eens een record aantal deelnemers op kunnen leveren. Ook al vanwege het feit, dat er verder in de buurt vrijwel geen tocht is.

Ook binnen is het een kruip door, sluip door gebeuren. Trap naar boven al vol, rijen voor de toiletten, waar je je tussendoor moet zien te wringen. Suus ziet dit alles met lede ogen aan, waarop het bestuur besluit de starttijd maar wat naar voren te schuiven.

Als wij van start gaan, is de grote meute al vertrokken en kunnen we rustig onze route in ontvangst nemen.

Het is nog vrij fris, maar de zon schijnt en het belooft een mooie dag te worden. Direct aan het begin vóór ons een flinke “kuitenbijter”. Wat doen we? Onderlangs lopen (wat de meesten doen) of gaan we naar boven? Het laatste dus. Albert, Liana en ik genieten boven van het uitzicht over de wijde omgeving. Zien de wandelaars als kleine poppetjes lopen en waaien flink uit! Dan voorzichtig naar beneden (beetje glad), waar Ton ons met zijn camera opwacht. Loop een stukje op met enkele bestuursleden van W.I.K. waar we vorige week nog een mooie tocht voor het Goede Doel hebben gelopen. We passeren de Annie Hoeve, waarbij je meteen denkt aan Annie Douma, die ons al met een sneltreinvaartje is gepasseerd. Manoeuvreren om grote plassen op het zandpad en het eerste dorpje dat we tegenkomen  is Peest. Even later lopen we langs de plek, waar in de 2e Wereldoorlog de Duitsers een vliegveld hadden aangelegd. Weer een poging gedaan het monument met vooral de tekst duidelijk op de foto te krijgen. Voor de zoveelste keer niet gelukt. Janneke zit op een bankje in de zon te genieten van een kopje koffie. Daar hebben wij zo langzamerhand ook wel zin in! En even later lopen we Norg in, waar de rust en contrôle is in Restaurant “De Baander”. We zijn dan al veel wandelaars tegengekomen, die al van de rust en de koffie hebben genoten. Wij laten onze kaartjes zien, maar hebben geen zin in de lange rij wachtenden voor de koffie aan te sluiten. Even verderop is een cafetaria, helemaal leeg. Lekkere koffie en …. een zitplaats, dus wat wil je nog meer? Lekker opgekikkerd gaan we weer verder. De route gaat afwisselend over verharde en onverharde wegen en paden. Af en toe een grote modderbende en oppassen om niet uit te glijden. We volgen een stuk van het Groninger Jacobspad naar Hasselt. Komen langs een prachtig stuk natuur, het Noordsche Veld. Bij een picknicktafel zit een groepje wandelaars te genieten van het zonnetje. Vlakbij een “tjasker”. Even verderop rent een hond door het weiland. Z’n baas staat een heel eind verderop, maar op zijn fluitsignaal komt de hond onmiddellijk naar hem toe gerend en gaat op het commando: “lig”, direct plat op de grond liggen. Een diepe sloot vormt geen belemmering. Als de baas hem roept, springt hij over de sloot en kruipt bij de steile helling weer omhoog. Hij lijkt wel een ree! Zo zie je eigenlijk altijd wel bijzondere dingen onderweg.

Dan bereiken we de 2e rust in Zeijen. De mosterdsoep is heerlijk. Of wat Henny als beleg op haar brood heeft óók heerlijk is, waag ik te betwijfelen: spruitjes met worteltjes!!! Aan haar blije gezicht is te zien, dat zij het in ieder geval lekker vindt!!!

Nu volgt (vind ik tenminste)  een héél mooi stukje van de route langs de Zeijerwiek. Een vaart, die gedeeltelijk is gedempt, maar verderop nog in tact is gebleven. We lopen op een smal jaagpad langs het water en genieten van de schittering van de zon in het water. Jammer, dat we na een tijdje dit pad verlaten. Dan komen we zo langzamerhand weer in de buurt van Assen. We lopen een stukje dezelfde route als ‘s ochtends door het Arboretum met z’n golfbanen. Zien in de verte het politiebureau van Assen hoog boven alles uittorenen. Op het Sportpark aangekomen, blijkt dat er al veel auto’s verdwenen zijn. We nemen de trap naar het hooggelegen terras bij de kantine van FC Assen. Afmelden en natuurlijk reuze benieuwd naar het aantal deelnemers. 564, een mooi aantal, maar gezien de vele auto’s en de enorme drukte ‘s ochtends, had ik het aantal toch wel wat hoger ingeschat…..

We genieten met elkaar nog even na van deze mooie wandeldag. Wat hebben de route-uitzetters ons verrast met een prachtige route!!

Bestuur en vrijwilligers wil ik bedanken voor al het werk en mijn medewandelaars voor de gezelligheid onderweg. Het was weer een “healike” Flal-dag!!!!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*

code