“Wandelen door het Sneekermeer” 15 maart 2015

Als ik deze wandeltocht op internet langs zie komen, intrigreert mij direct de titel van deze wandeltocht. “Wat zou dit betekenen”?  Daar wilde ik meer van weten. De verkregen informatie maakte me meteen enthousiast. Een heel unieke tocht zal het worden, voor de eerste keer georganiseerd. Dus inschrijven!!

En vandaag, zondag 15 maart is het dan zover. Je kon op 2 plaatsen starten, te weten: “Rufus aan het water” in Broek of “Meer van Lenten” in Terhorne.

Ik heb voor Terhorne gekozen. Per slot van rekening is Iebele geboren en getogen Terhornster en vindt het dan ook leuk om me weg te brengen.  Twee starttijden zijn mogelijk. Ik heb gekozen voor 11 uur. We worden heel hartelijk en gastvrij ontvangen door het echtpaar Jeroen en Annette Lange, eigenaars van Restaurant Meer van Lenten. We krijgen een kop koffie met een stukje sûkerbôle (suikerbrood) en worden geïnformeerd over  allerlei zaken, die de tocht betreffen. Iebele wordt meteen ook ingeschakeld (heel leuk) om straks de tassen met laarzen naar Rufus te brengen, want die zullen we het 2e deel van de tocht hard nodig hebben. Dan ga ik op pad. Het is jammer genoeg erg somber weer en er staat een stevige, frisse wind. Maar……het is droog en dat is het voornaamste!

Al snel, lopend langs de oever van het Sneekermeer, bereik ik de Heerenzijlbrug en zie links van me de Terkaplesterpoelen en rechts het meer. Een roeisloep is kennelijk bezig met een trainingstochtje. Even verderop het schelpenpad op naar Goïngarijp. Altijd weer een heel mooi pad! Heel in de verte ligt een groot baggerschip. Daar worden we aan het eind van de dag weer met een boot van het eiland gehaald en terug naar Meer van Lenten gebracht. Maar….. zo ver is het nog láng niet. Omdat er ook wandelaars gestart zijn bij Rufus, komen we elkaar op het schelpenpad tegen. Leuk is ook altijd, dat je elkaar tegenkomt op een aantal plaatsen, waar je om de vaart moet lopen om aan de andere kant weer verder te gaan. In Goïngarijp nu eens niet linksaf de weg volgen langs de recreatiewoningen, maar gewoon de grasdijk volgen, waar even verderop de eerste verrassing ons te wachten staat. Niks omlopen, maar gewoon 2 boten naast elkaar, die een tijdelijke brug vormen over de smalle vaart. Het stuk wat dan volgt heb ik nog niet eerder gelopen. Altijd leuk om een heel nieuw traject te verkennen. Het is een hobbelige dijk. Wel droog, maar met flinke hobbels, kuilen en gaten, dus is het goed uitkijken. Aan de rechterhand steeds het water, dat telkens verandert van kleur en nooit verveelt. Een skûtsje vaart in de verte. Er is goed om ons gedacht, want ergens onderweg ligt een boot afgemeerd. Ik denk als transportmiddel voor het geval iemand hulp nodig heeft. Een auto kan hier uiteraard niet komen. Dan zien we in de verte Zeilcentrum Rufus. Hier hadden we een grote stempelpost tijdens de Sneekermeer Marathon vorig jaar juni. We lopen nu aan de andere kant van het brede water, de Bloksloot en worden door Wim Driessen, eigenaar van dit watersportcentrum, met de pont opgehaald. Ook hier weer een heel gastvrije, hartelijke ontvangst met koffie/thee/warme chocolademelk en koek. Ondertussen hebben Jeroen en Iebele de tassen met laarzen  gebracht en verwisselen we hier van schoeisel. Wie gedacht had: “oh, het is misschien een beetje drassig, maar het zal wel meevallen” , die heeft het wèl geweten!!!!!!

Na deze pauze weer verder. Is wel even wennen om op laarzen te lopen. Vooral omdat het eerste stuk nog over een droge grasdijk gaat. Wat lopen loopschoenen dan toch een stuk prettiger! We lopen door natuurgebied Snitsermar Kop Bloksleat. Een poosje later zien we een bootje liggen. Hier stappen we aan boord, varen naar de overkant van de Gudsekop en stappen aan wal op het eiland de “Grutte Griene”. We lopen dan langs de Jouster vaart, geliefde ankerplaats van veel Sneker booteigenaren. Het lijkt ‘s zomers wel de Kalverstraat. Boten kont aan kont, die er vaak de hele zomer blijven liggen. Is het eerst hoewel drassig nog redelijk begaanbaar, verderop wordt het wel even anders!! Pal langs de rietkragen waden we door het water, dat dan weer tot de enkels, maar even later tot aan de rand van de laarzen komt. Juist de ongelijke diepte maakt, dat je soms moeite hebt je evenwicht te bewaren. De meesten zijn in het gelukkige bezit van een stok, die de organisatoren speciaal voor deze tocht in het bos hebben gezocht. Helaas zijn bij Rufus alle stokken in gebruik en moet ik het zonder doen. Probeer me wel te behelpen met het afknappen van een dikke rietstengel, die echter na een tijdje, door het vele leunen, afknapt.

Ook hier komen we weer wandelaars tegen, die op de terugweg zijn naar Rufus. Aan het eind gekomen van de Grutte Griene, komen we voor een brede vaart, de Sijbesloot. Jelke Jan vaart met een bootje heen en weer en zo komen wij aan op het volgende eiland, de Lytse Griene. Het is echt fantastisch om hier zo in de leegheid en ruimte van dit landschap rond te struinen en te genieten van alles wat je ziet en hoort aan vogelgeluiden. Laarzen zijn echt geen overbodige luxe. Water, modder, we spetteren wat af en zijn tot boven de knieën nat. Maar dat mag de pret niet drukken! Het is een geweldig avontuur, dat ik niet graag had willen missen. Op de plek aangekomen, waar het grote baggerschip ligt, vragen we ons af waar we moeten zijn om opgehaald te worden. Een wandelaar klimt in een watermolentje om te zien of er al een boot(je) aankomt. Na enige tijd krijgen we ‘m in het vizier en lopen dan naar de plek, waar een steiger is. We worden aan boord gehesen van een prachtige schouw, krijgen ook nog eens een beker warme chocolademelk, die nu we toch wel wat koud zijn geworden, extra lekker smaakt. Terwijl schipper Elmer Bom het roer stevig in handen heeft, genieten we nog van alles wat we zo varend zien. Jeroen vertelt, dat er 2 nieuwe , kleine eilandjes aangelegd zijn, die de namen Adam en Eva hebben gekregen!!

En dan komt Meer van Lenten weer in zicht. Annette staat op de steiger al op ons te wachten. Afmeren, stokken meenemen, die volgende week weer gebruikt moeten worden. En dan het heerlijk, warme restaurant in, waar de open haard brandt en we getrakteerd worden op een lekkere kop snert. Zo genieten we nog na van een prachtige wandel-/survivaltocht, die zeker bijgeschreven zal worden in de annalen van “bijzondere” wandeltochten.

We zijn de organisatoren Annette Lange, Jeroen Lange en Wim Driessen en de vele vrijwilligers veel dank verschuldigd voor al het werk om deze tocht te realiseren!

 

N.B.     Wie door het lezen van mijn verslag en de gemaakte foto’s denkt: dat zou ik ook wel      willen, dan is er nog een herkansing op zondag 22 maart a.s.

Alle informatie over deze tocht kun je vinden op de volgende sites:

www.rufus.nl en www.meervanlenten.nl

 

Elly Koopman

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*

code